Mikojan-Goerevitsj MiG-33

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
MiG-33
Algemeen
Rol Multi-inzetbaar gevechtsvliegtuig
Bemanning 1
Status
Gebruik - (Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie)
- Vlag van Rusland Rusland
Afmetingen
Lengte 17,37 m
Hoogte 4,73 m
Spanwijdte 11,4 m
Vleugeloppervlak 38 m²
Gewicht
Leeggewicht 11.000 kg
Wapenlast Vleugels per m²: 442 kg
Startgewicht 15.300 kg
Max. gewicht 22.400 kg
Krachtbron
Motor(en) 2x Klimov RD-33 ser. 3M turbofans
Stuwkracht 81,4 kN
Prestaties
Topsnelheid 2450 km/u
Vliegbereik 2000-6000 km
Actieradius 710 km
Dienstplafond 18.000 m
Bewapening
Boordgeschut 1x 30 mm Gryazev-Shipunov GSh-30-1
Ophangpunten 9
Bommen 4,5 ton
Raketten 6 Lucht-luchtraketten
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Mikojan-Goerevitsj MiG-33 (Russisch: МиГ-33) (NAVO-codenaam: Fulcrum) is een gemoderniseerde variant van het MiG-29-gevechtsvliegtuig. Het werd in de Sovjet-Unie ontworpen door het ontwerpbureau Mikojan. Dat het toestel een andere destinatie dan MiG-29 kreeg zou om marketingredenen zijn gebeurd, maar dit is nooit officieel bevestigd. De toestellen werden constant aangepast en verbeterd. Momenteel[(sinds) wanneer?] dragen ze toch de naam MiG-29M.

Geschiedenis[bewerken | bron bewerken]

De MiG-33 was voor het eerst te zien in 1994. Het was een modernisatie van de MiG-29 uit de jaren 1980. De modernisering moest het toestel multi-inzetbaar maken met verbeterde lucht- en grondaanvalscapaciteiten en een verbeterd gebruik van precisiewapens. Het vliegbereik moest ook een stuk groter worden door de interne brandstoftanks te vergroten. De cockpitinteractie moest verbeteren en er moest ook modernere uitrusting geïnstalleerd worden. Uiterlijk bleven de wijzigingen beperkt tot de luchtinlaten en het toevoegen van ophangpunten voor munitie. Met negen dergelijke punten kan de MiG-33 4,5 ton aan bommen en/of raketten meedragen.

Zie ook[bewerken | bron bewerken]

Externe links[bewerken | bron bewerken]