Ministerie van Defensie (Nederland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Ministerie van Defensie (NL))
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ministerie van Defensie
Ministerie van Defensie
De ingang van het Ministerie van Defensie aan Plein 4 in Den Haag.
Functiehouders
Minister Ank Bijleveld
Staatssecretaris Barbara Visser
Secretaris-generaal Gea van Craaikamp
Commandant der Strijdkrachten Onno Eichelsheim
Geschiedenis
Opgericht 1 september 1928
Voorloper(s) Ministerie van Oorlog
Ministerie van Marine
Algemeen
Land Vlag van Nederland Nederland
Adres Plein 4
Den Haag
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Nederland
Politiek
Defensie van Nederland
Flag of the Netherlands.svg
Instanties

Ministerie van Defensie
Nederlandse Krijgsmacht
Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst

Krijgsmachtdelen

Koninklijke Landmacht
Koninklijke Luchtmacht
Koninklijke Marine
Koninklijke Marechaussee

Interservice-organisaties

Defensie Ondersteuningscommando
Defensie Materieel Organisatie

Functies

Minister van Defensie
Commandant der Strijdkrachten
Inspecteur-generaal der Krijgsmacht

Het Nederlandse ministerie van Defensie (MinDef) is verantwoordelijk voor de bescherming van Nederland en de overzeese gebiedsdelen en voor hiertoe beschikbare personele, financiële en materiële middelen. Het ministerie wordt politiek geleid door de minister van Defensie. Ambtelijk staat het ministerie onder leiding van de secretaris-generaal. Defensie telde in 2014 circa 47.000 medewerkers en is daarmee een van de grotere werkgevers van Nederland. Bij de Bestuursstaf, voornamelijk gevestigd aan het Plein 4 in Den Haag, zijn circa 2.000 burgers en militairen werkzaam.

Organisatie[bewerken | bron bewerken]

Het departement[bewerken | bron bewerken]

Het departement is het feitelijke ministerie. Naast de minister van Defensie en de staatssecretaris, omvat het departement de Bestuursstaf met de Defensiestaf en de verschillende (hoofd)directies. De Bestuursstaf wordt geleid door de secretaris-generaal. Onder de Bestuursstaf ressorteren tevens de bijzondere organisatie-eenheden.

Structuur van de bestuursstaf

  • Hoofddirectie Beleid
  • Hoofddirectie Financiën en Control
  • Hoofddirectie Bedrijfsvoering
  • Hoofddirectie Personeel
  • Directie Juridische Zaken
  • Directie Communicatie
  • Directie Veiligheid
  • Directie Bedrijfsondersteuning Bestuursstaf
  • Directie Financiën en Control Bestuursstaf
  • Bureau Secretaris-generaal

Bijzondere organisatie-eenheden

De krijgsmacht[bewerken | bron bewerken]

Zie ook het hoofdartikel Nederlandse krijgsmacht

De Nederlandse krijgsmacht is geen zelfstandige uitvoeringsorganisatie, maar een onderdeel van het ministerie zelf. De krijgsmacht bestaat uit de Koninklijke Marine (KM), de Koninklijke Landmacht (KL), de Koninklijke Luchtmacht (KLu) en de Koninklijke Marechaussee (KMar). De krijgsmacht is tegenwoordig georganiseerd in drie operationele commando's die direct onder de Commandant der Strijdkrachten vallen, en de marechaussee die onder de secretaris-generaal valt:

Ondersteunende diensten[bewerken | bron bewerken]

De ondersteunende uitvoeringsorganisaties van het ministerie zijn ondergebracht in twee defensieonderdelen:

Aansturing[bewerken | bron bewerken]

Politieke leiding[bewerken | bron bewerken]

Bij de minister van Defensie (lid van het kabinet) rust alle politieke verantwoordelijkheid. Sinds 26 oktober 2017, bij het aantreden van kabinet-Rutte III, is Ank Bijleveld (CDA) minister. Zij was de tweede vrouwelijke minister van Defensie van Nederland. Staatssecretaris werd Barbara Visser (VVD).

Ambtelijke leiding[bewerken | bron bewerken]

De Bestuursstaf en de ondersteunende diensten van het ministerie staan onder de ambtelijke leiding van de secretaris-generaal (SG), de hoogste ambtenaar van het ministerie. De Bestuursstaf is verantwoordelijk voor de ondersteuning van de bewindslieden in de besturing van de defensie-organisatie door het maken van beleid en door controle op de uitvoering en evaluatie hiervan.

Militaire leiding[bewerken | bron bewerken]

De militaire leiding berust bij de Commandant der Strijdkrachten (CDS), de hoogste militair binnen Defensie en de belangrijkste militaire adviseur van de minister en de tussenpersoon tussen de politiek en de krijgsmacht. Hij bepaalt het operationele beleid en is verantwoordelijk voor de militair-strategische en operationele militaire planning, gereedstelling en inzet van de krijgsmacht m.u.v. de Koninklijke Marechaussee. Hij beschikt hiertoe over een eigen staf binnen de Bestuursstaf: de Defensiestaf. Sinds 15 april 2021 vervult generaal Onno Eichelsheim de functie van CDS.

Geschiedenis[bewerken | bron bewerken]

De oorsprong van het departement ligt in 1813 toen ministeries van Oorlog en van Marine werden ingesteld. Deze vaak concurrerende bureaucratieën werden in 1928 samengevoegd. In de Tweede Wereldoorlog werd het ministerie tijdelijk weer gesplitst. In 1959 werden de ministeries opnieuw samengevoegd en ontstond het huidige Ministerie van Defensie. Cornelis Staf was minister van Oorlog van 15 maart 1951 tot 22 december 1958 maar voerde sinds 1956 de titel minister voor Defensie.

Zie ook[bewerken | bron bewerken]

Externe links[bewerken | bron bewerken]

Zie de categorie Ministry of Defence (The Netherlands) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.