Missionaris

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Pater Damiaan met melaatsen op het eiland Molokai (ca. 1870)

Een missionaris is een geestelijke die naar andere volkeren trekt om die tot zijn godsdienst te bekeren (oude vorm) of om zich in te werken als gelovige in de plaatselijke cultuur en dit op een dienstbare wijze (moderne vorm). Missionaire religies zijn onder meer het christendom en de islam.

De woorden missionaris en missie zijn afgeleid van het Latijnse woord missio, dat uitzending betekent. De plek waar een of meer missionarissen of missiezusters zijn gestationeerd wordt, is een missiepost. De studie van de verkondiging van het christelijk geloof aan niet-christenen is missiologie of missiewetenschap.

De term wordt veel gebruikt in het kader van de katholieke geloofsverkondiging, maar ook bij missionaire religies als de islam of het boeddhisme. In het protestantisme wordt voornamelijk van zendelingen gesproken.

Talloze missionarissen of geloofsverkondigers zijn betrokken geweest bij de kerstening van het gebied van het latere Nederland en België. De bekendste missionarissen daaronder zijn Servaas, Amandus, Willibrord, Bonifatius, Liudger, Lebuïnus en Odulphus.

Een tweede golf van missionarissen trok Europa uit in het kielzog van ontdekkingsreizigers, richting de kolonies en de 'Nieuwe wereld'. Deze golf zwakte af na de dekolonisaties die plaatsvonden in de 20e eeuw.

Zie de categorie Missionaries van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.