Moacir Barbosa Nascimento

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Barbosa
Vasco45 barbosa.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Moacir Barbosa Nascimento
Geboortedatum 27 maart 1921
Geboorteplaats Campinas, Brazilië
Overlijdensdatum 7 april 2000
Overlijdensplaats Praia Grande, Brazilië
Positie Doelman
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1940–1941
1942–1944
1945–1955
1956
1955–1956
1958–1962
1962
Vlag van Brazilië ADCI
Vlag van Brazilië Ypiranga
Vlag van Brazilië Vasco da Gama
Vlag van Brazilië Bonsucesso
Vlag van Brazilië Santa Cruz
Vlag van Brazilië Vasco da Gama
Vlag van Brazilië Campo Grande
Interlands
1949–1953 Vlag van Brazilië Brazilië 17 (0)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Moacir Barbosa Nascimento, beter bekend onder zijn spelersnaam Barbosa (Campinas, 27 maart 1921Praia Grande, 7 april 2000) was een Braziliaans voetballer. Hij was één van 's werelds beste doelmannen in de jaren 40 en 50 van de 20ste eeuw en was bekend voor het niet dragen van handschoenen omdat hij de bal met zijn blote handen wilde voelen. Hoewel hij vele prijzen pakte, wordt hij vooral herinnerd aan het Maracanazo, het drama waarbij gastland Brazilië in de finale van het WK 1950 verloor van buurland Uruguay. Hij overleed aan een hartaanval op 79-jarige leeftijd.

Biografie[bewerken]

Hij begon zijn carrière bij de kleine club ADCI en maakte in 1942 de overstap naar CA Ypiranga, een middenmoter uit São Paulo. Daar werd hij opgemerkt door Vasco da Gama en ging in 1945 voor tien jaar naar daar. Met deze club won hij zes keer het Campeonato Carioca, één keer het Torneio Rio-São Paulo en in 1948 het Campeonato Sul-Americano de Campeões, wat geldt als de eerste editie van de Copa Libertadores. Na zijn tijd bij Vasco speelde hij nog voor Bonsucesso en Santa Cruz en daarna terug voor Vasco. Hij beëindigde zijn carrière bij Campo Grande.

Barbosa speelde ook voor het nationale elftal en won er in 1949 het Zuid-Amerikaans kampioenschap mee. In de finale won Brazilië met 7-0 van Paraguay, tot op vandaag de grootste overwinning in een finale van deze competitie. Op het WK in eigen land een jaar later werd de titel beslecht via een groepsfase. Toevallig was de derde wedstrijd tussen Brazilië en Uruguay beslissend, Brazilië had aan een gelijkspel zelfs genoeg om wereldkampioen te worden en was torenhoog favoriet. Niet alleen omdat ze het thuisland waren, maar ook omdat ze veel vlotter scoorden als de Uruguayanen. Friaça bracht de Brazilianen op voorsprong, maar een slecht spelende Bigode liet zich twee keer voorbij dribbelen door Alcides Ghiggia die daarna ook doelman Barbosa passeerde. Het verlies was een nationaal drama en Barbosa was één van de zondebokken. Hij zou dit drama de rest van zijn leven meedragen. In een interview kort voor zijn dood in 2000 verklaarde hij dat de maximum gevangenisstraft in Brazilië 30 jaar is, maar dat hij 50 jaar gestraft wordt voor iets waar hij niets eens verantwoordelijk voor was.[1]. In 1993 mocht hij van de Braziliaanse bond geen commentaar geven bij een interland en hij werd ook eens bij een training van de nationale ploeg weggestuurd omdat hij ongeluk zou kunnen brengen.

Zie ook[bewerken]

  1. Top 10 World Cup Goalkeeping Blunders