Mohammed IV van Marokko
Mohammed ibn Abderrahmane (Arabisch: محمد الرابع بن عبد الرحمن) ( Fez, 1803 – Marrakesh, 16 september 1873) was sultan van Marokko van 1859 tot 1873. Hij behoorde tot de Alaoui-dynastie.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Mohammed IV was de zoon van sultan Abd al-Rahman ibn Hisham. Na de dood van zijn vader in 1859 besteeg hij de troon in een periode van politieke spanningen en buitenlandse dreiging. Tijdens zijn regering probeerde hij Marokko te moderniseren en zijn onafhankelijkheid te behouden tegenover Europese machten.
Regering
[bewerken | brontekst bewerken]Kort na zijn troonsbestijging werd Marokko verwikkeld in de Spaans-Marokkaanse Oorlog (1859–1860). Het conflict eindigde met een nederlaag voor Marokko en het Verdrag van Tetuán (1860), waarbij het land herstelbetalingen moest doen aan Spanje en enkele territoriale concessies deed.
Ondanks de militaire tegenslag voerde Mohammed IV een reeks hervormingen door. Hij moderniseerde het leger, liet wapens en kanonnen produceren, en bouwde arsenalen in Fez en Meknes. Ook probeerde hij het bestuur en de economie te hervormen, mede door contact te zoeken met Europese staten zoals Frankrijk en Groot-Brittannië.
Mohammed IV stond bekend als een pragmatisch en gematigd leider, die trachtte de traditionele islamitische waarden van het koninkrijk te behouden terwijl hij voorzichtig westerse technologie en kennis invoerde.
Overlijden en opvolging
[bewerken | brontekst bewerken]Mohammed IV overleed op 16 september 1873. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Hassan I, die veel van zijn hervormingsbeleid voortzette.