Mona Keijzer
| Mona Keijzer | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Keijzer in 2025 | ||||
| Algemeen | ||||
| Volledige naam | Maria Cornelia Gezina Keijzer | |||
| Geboortedatum | 9 oktober 1968 | |||
| Geboorteplaats | Volendam[1] | |||
| Partij | CDA (1989–2023), BBB (2023–2026) | |||
| Religie | rooms-katholiek | |||
| Titulatuur | mr. drs. | |||
| Alma mater | Universiteit van Amsterdam | |||
| Functies | ||||
| 1994–2002 | gemeenteraadslid van Waterland | |||
| 1996–1998 | fractievoorzitter van CDA Waterland | |||
| 1998–2005 | wethouder en locoburgemeester van Waterland | |||
| 2007–2012 | wethouder van Purmerend | |||
| 2010 | gemeenteraadslid van Purmerend | |||
| 2012–2017, 2021, 2023–2024, 2025–heden |
Tweede Kamerlid | |||
| 2017–2021 | staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat | |||
| 2024–2026 | minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening | |||
| 2024–2026 | vicepremier | |||
| ||||
Maria Cornelia Gezina (Mona) Keijzer (Volendam, 9 oktober 1968[1]) is een Nederlands politica en juriste. Ze was van 2 juli 2024 tot en met 23 februari 2026 minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening en vicepremier in het kabinet-Schoof. Daarna is ze sinds 12 november 2025 Tweede Kamerlid, tot 23 februari 2026 namens de BoerBurgerBeweging (BBB), daarna zelfstandig (Lid Keijzer).
Eerder was ze van 2017 tot 2021 staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat in het kabinet-Rutte III. Van 2012 tot 2017, in 2021 en van 2023 tot 2024 was ze eveneens Tweede Kamerlid. Van 2023 tot 2026 was ze actief namens de BBB, daarvoor namens het Christen-Democratisch Appèl (CDA).
Studie en loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]Keijzer groeide op in een rooms-katholiek gezin in Volendam. Ze ging van 1981 tot 1987 naar het vwo op het St Werenfridus te Hoorn. Van 1987 tot 1992 studeerde zij juridische bestuurskunde en van 1992 tot 1997 Nederlands recht (met de specialisaties ruimtelijke ordeningsrecht, milieurecht en milieubeleid) aan de Universiteit van Amsterdam. In januari 1991 begon zij haar loopbaan als juridisch beleidsmedewerker bij de gemeente Waterland.[1]
Van 1993 tot 1994 was Keijzer management trainee bij de Rijksuniversiteit Leiden. Daarna bekleedde zij juridische functies bij de Inspectie Milieuhygiëne Gelderland en de gemeente Almere. In 2006 volgde zij een advocatenopleiding en mediatoropleiding en werd zij advocaat en gecertificeerd mediator in Purmerend. Van 2022 tot 2024 was ze eigenaar van MKRD BV en MKH BV.[1]
Politieke loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]Lokale politiek (1994-2012)
[bewerken | brontekst bewerken]Van 1994 tot 2005 was zij politiek actief voor het CDA vanuit Ilpendam. Ze was onder meer gemeenteraadslid, wethouder en locoburgemeester van Waterland. Ze was er verantwoordelijk voor onder meer welzijn, onderwijs, sociale zaken, ruimtelijke ordening, milieu en volkshuisvesting. Van 2007 en 2012 was ze wethouder van Purmerend.[1] Ze was er verantwoordelijk voor onder meer gemeentelijke zorg en cultuur en was voorzitter van de Stuurgroep Matchpoint, de verwijsindex van risicojongeren voor de Stadsregio Amsterdam.[bron?]
Bij de Tweede Kamerverkiezingen 2010 stond ze op de 67e plaats van de CDA-kandidatenlijst. Keijzer werkte mee aan een rapport over de toekomstige koers van het CDA, dat het Strategisch beraad CDA in 2012 uitbracht.[2]
Tweede Kamerlid (2012-2017)
[bewerken | brontekst bewerken]In mei 2012 stelde zij zich kandidaat voor het lijsttrekkerschap bij de Tweede Kamerverkiezingen in september 2012. Haar kandidatuur werd gesteund door voormalig minister Aart Jan de Geus, oud-CDJA-voorzitter Jeroen van Velzen en oud-langebaanschaatsster Yvonne van Gennip. Tijdens de verkiezing onder de CDA-leden legde Keijzer het af tegen partijgenoot Sybrand Buma, die in de eerste ronde meer dan 50% van de stemmen kreeg.[3][4] Keijzer belandde hierna op de tweede plaats van de kandidatenlijst van het CDA voor de Tweede Kamerverkiezingen op 12 september van dat jaar. In de Tweede Kamer was Keijzer in deze periode woordvoerder verpleeg- en thuiszorg en cultuur.
Bij de Tweede Kamerverkiezingen van maart 2017 stond Keijzer wederom als tweede op de CDA-kandidatenlijst. Uiteindelijk bleef ze Kamerlid tot 26 oktober 2017, de dag waarop ze geïnstalleerd werd als staatssecretaris.
Staatssecretaris (2017-2021)
[bewerken | brontekst bewerken]
In het kabinet-Rutte III was Keijzer staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat. Als bewindspersoon was zij verantwoordelijk voor ondernemerschap (waaronder financiering en MKB), innovatie (waaronder ruimtevaart), topsectoren- en industriebeleid, mededinging & consumentenbeleid, marktordening, aanpak regeldruk, digitale economie, telecom & internet, ICT, postmarkt en Europese structuurfondsen voor regionale economische ondersteuning.[5]
Tweede Kamerverkiezingen 2021
[bewerken | brontekst bewerken]Op 23 juni 2020 kandideerde Keijzer zich voor de tweede keer om CDA-lijsttrekker te worden, deze keer voor de Tweede Kamerverkiezingen van maart 2021. Op 11 juli 2020 behaalde ze 11,1% van de stemmen, belandde op de derde plek na Hugo de Jonge (48,7%) en Pieter Omtzigt (39,7%) en viel af voor de tweede ronde. Na haar terugtreden sprak ze haar steun uit voor Omtzigt.
Bij de Tweede Kamerverkiezingen van maart 2021 stond zij op de zevende plaats van de CDA-kandidatenlijst.[6] Op 31 maart dat jaar keerde ze terug als Tweede Kamerlid. Haar functie als staatssecretaris in het inmiddels demissionaire kabinet Rutte III hield ze aan.[5]
Ontslag
[bewerken | brontekst bewerken]Binnen en buiten het kabinet liet Keijzer zich kritisch uit over de maatregelen tegen de coronapandemie, waarbij ze in het bijzonder op wilde komen voor ondernemers.[7] In de zomer van 2021 leidde dit tot conflicten binnen het inmiddels demissionaire kabinet, waarbij Keijzer meermaals dreigde op te stappen. Een van de heikele punten was de invoering van het coronatoegangsbewijs, waar Keijzer tegen was. Gepland was om op 26 september 2021, de dag na de invoering, hierover te spreken met minister van Financiën en CDA-leider Wopke Hoekstra en minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en vicepremier Hugo de Jonge.[8] Een dag eerder keerde ze zich echter in een interview met dagblad De Telegraaf publiekelijk tegen het coronatoegangsbewijs met de woorden: "Ik kan het niet meer logisch uitleggen".[9]
Omdat haar uitingen strijdig met het homogeniteitsbeginsel werden geacht, werd Keijzer diezelfde dag gevraagd op te stappen, wat zij weigerde. Minister-president Mark Rutte besloot na overleg met de drie vicepremiers, minister Hoekstra en minister van Economische Zaken en Klimaat Stef Blok, om Keijzer bij de koning voor te dragen voor onmiddellijk ontslag,[7] wat deze diezelfde dag "op de meest eervolle wijze" verleende.[10] Het was in de Nederlandse parlementaire geschiedenis de eerste keer, afgezien van het ontslag van minister-president Dirk Jan de Geer in augustus 1940 ten tijde van zijn tweede kabinet, dat een kabinetslid ontslagen werd zonder daar zelf om te hebben gevraagd.[11][5] Op verzoek van de CDA-fractie gaf zij twee dagen later ook haar Kamerzetel op.[12][13]
Intermezzo (2021-2024)
[bewerken | brontekst bewerken]Na de kabinetsformatie in 2021 en 2022 overwoog ze een terugkeer in de Tweede Kamer. Een Tweede Kamerzetel zou namelijk vrijkomen doordat Hoekstra minister werd in kabinet-Rutte IV en die zetel zou eerst aangeboden worden aan Keijzer. Uiteindelijk koos ze ervoor deze zetel niet in te nemen.[14][15]
In februari 2022 was Keijzer een van de initiatiefnemers van een petitie voor de afschaffing van het coronatoegangsbewijs, de petitie 'Onverdeeld open', die in korte tijd door meer dan 850.000 mensen ondertekend werd.[16][17] De initiatiefnemers stelden dat 'een samenleving waarin groepen alleen deel mogen nemen met een pas niet wenselijk is, en dat dit zware middel de grondrechten schond en slechts zeer beperkt effectief was'. Onder de ondertekenaars waren vijftig lokale bestuurders en leden van ChristenUnie en CDA.[18]
In april 2023 werd Keijzer op voorspraak van de BoerBurgerBeweging (BBB) door de Provinciale Staten van Overijssel aangesteld als bemiddelaar in het conflict tussen gedupeerden van vierhonderd door baggerwerkzaamheden beschadigde huizen langs Kanaal Almelo-De Haandrik.[19][20]
Medio 2023 zegde zij haar CDA-lidmaatschap op.[21] Op 1 september 2023 werd Keijzer gepresenteerd als premierskandidaat voor de BBB bij de Tweede Kamerverkiezingen in november dat jaar.[22] Reden van deze terugkeer in de politiek was volgens eigen zeggen het deelnemen en winnen van een essaywedstrijd, georganiseerd door De Nieuwe Denktank (DND), met het essay "Waarom faalt het overheidsbeleid (bijna) altijd?".[23]
Tijdens een uitzending in mei 2024 van televisieprogramma Sophie & Jeroen stelde Keijzer dat "Jodenhaat onderdeel is (bijna) van de cultuur" in Islamitische landen. Verschillende mensen deden aangiften tegen Keijzer vanwege groepsbelediging.[24] Het Openbaar Ministerie concludeerde dat ze zich in beginsel schuldig had gemaakt aan groepsbelediging, maar seponeerde de aangiftes vanwege het belang van vrijheid van meningsuiting.[25]
Minister (2024-2026)
[bewerken | brontekst bewerken]Op 2 juli 2024 werd Keijzer benoemd tot minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening en vicepremier in het kabinet-Schoof.[26] Bij het einde van haar ministerschap werd zij bevorderd tot officier in de Orde van Oranje Nassau.[1]
Beleid op het gebied van woningbouw
[bewerken | brontekst bewerken]In 2024 stelde ze de adviescommissie STOER (Schrappen Tegenstrijdige en Overbodige Eisen en Regelgeving) in.[1] In juni 2025 nam ze het merendeel van die adviezen over om de woningbouw te versnellen en het verlagen van de bouwkosten door de vereenvoudiging ban regels.[27] Een aantal maatregelen nam zij niet over, omdat deze tegen het VN-verdrag Handicap indruisden.[28] Met het aangepaste beleid wilde Keijzer vanaf 2026 structureel bijdragen aan de bouw van minimaal 100.000 woningen per jaar, zonder afbreuk te doen aan basiskwaliteit en toegankelijkheid.[29]
In 2025 diende ze een wetsvoorstel in waarin voorrang van statushouders bij sociale huurwoningen werd geschrapt. Van de Raad van State kreeg dit dictum D, het meest negatieve advies. Volgens de Raad leidde het voorstel tot ongelijke behandeling en was het daarom strijdig met de Nederlandse Grondwet.[30] Haar opvolger schrapte het wetsvoorstel een half jaar later.[31]
Taken ministerie van Asiel en Immigratie
[bewerken | brontekst bewerken]Na het terugtrekken van alle PVV-ministers op 3 juni 2025 uit het kabinet-Schoof, eiste Keijzer de positie van minister voor Asiel en Immigratie voor zichzelf op.[26] Ook David van Weel (VVD) en Eddy van Hijum (NSC) opteerden voor dat ministerschap. De functie werd uiteindelijk verleend aan Van Weel, maar ter compensatie kreeg Keijzer als minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening een deel van de taken van dat ministerie toebedeeld.[32]
Andere functies in het kabinet
[bewerken | brontekst bewerken]Na het vertrek van de NSC-bewindslieden op 22 augustus 2025 kreeg Keijzer de portefeuille van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid tijdelijk onder haar beheer.[33]
Opnieuw Tweede Kamerlid (2025-heden)
[bewerken | brontekst bewerken]Bij de Tweede Kamerverkiezingen in 2025 stond Keijzer op de tweede plaats van de kandidatenlijst van BBB. Ze haalde 111.839 voorkeurstemmen, bijna net zoveel als lijsttrekker Caroline van der Plas die er 122.624 vergaarde.[34]
Nadat Van der Plas op 20 februari 2026 terugtrad als fractievoorzitter en partijleider, werd niet Keijzer – zoals haar in oktober 2025 beloofd was – maar Henk Vermeer door de rest van de fractie naar voren geschoven als fractievoorzitter en daarmee als partijleider. Volgens Vermeer was het vertrouwen in Keijzer "echt geknakt". Naar zijn zeggen zou Keijzer buiten de fractie om gesprekken hebben gevoerd met de Groep Markuszower, maar wilde ze niet vertellen wat er besproken was. Keijzer stapte op 23 februari 2026 uit de BBB-fractie en ging verder als zelfstandig Kamerlid.[35][36] Zij had volgens Vermeer al tientallen keren eerder gedreigd om uit de BBB te stappen.[37]
In april 2026 diende Keijzer samen met JA21 en de Groep Markuszower opnieuw een wetsvoorstel in om de voorrang van statushouders bij sociale huur te schrappen.[38]
Project2029
[bewerken | brontekst bewerken]Op 27 augustus 2026 maakte Keijzer bekend een nieuwe sociaal-conservatieve beweging te starten onder de naam Project2029. Bij voldoende interesse wil ze daarmee een partij oprichten die meedoet bij Provinciale Statenverkiezingen in maart 2027.[39]
Verkiezingsuitslagen
[bewerken | brontekst bewerken]| Jaar | Lichaam | Partij | Pos | Stemmen | Resultaat | Ref | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zetels | Individueel | |||||||
| 2010 | Tweede Kamer | Christen-Democratisch Appèl | 67 | 422 | 21 | Niet verkozen | ||
| 2012 | Tweede Kamer | 2 | 127.446 | 13 | Verkozen | |||
| 2017 | Tweede Kamer | 2 | 165.384 | 19 | Verkozen | |||
| 2021 | Tweede Kamer | 7 | 18.031 | 15 | Verkozen | |||
| 2022 | Gemeenteraad van Edam-Volendam | 19 | 496 | Niet verkozen | [1] | |||
| 2023 | Tweede Kamer | BoerBurgerBeweging | 2 | 43.004 | 7 | Verkozen | [40] | |
| 2025 | Tweede Kamer | 2 | 111.839 | 4 | Verkozen | [41] | ||
Persoonlijk
[bewerken | brontekst bewerken]Keijzer is getrouwd en heeft vijf kinderen. Ze is rooms-katholiek.[1]
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Mr.Drs. M.C.G. (Mona) Keijzer. Parlement.com. Geraadpleegd op 3 maart 2026.
- ↑ Over Mona Keijzer. Nieuwsuur (5 september 2012).
- ↑ Buma gekozen tot lijsttrekker CDA. NOS Nieuws (15 mei 2012). Gearchiveerd op 7 juni 2025. Geraadpleegd op 25 september 2021.
- ↑ De Telegraaf 26 mei 2012: First lady van het CDA
- 1 2 3 Kabinet-Rutte III (2017-2022). Rijksoverheid. Geraadpleegd op 3 maart 2026.
- ↑ Centraal Stembureau, Kandidatenlijsten verkiezing van de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Staatscourant van het Koninkrijk der Nederlanden (23-02-2021). Geraadpleegd op 3 maart 2026.
- 1 2 Kammer, Claudia; Aharouay, Lamyae, Keijzer wilde zelf niet opstappen na kritiek coronapas. NRC Handelsblad (25 september 2021). Gearchiveerd op 21 juni 2025. Geraadpleegd op 25 september 2021.
- ↑ de Winther, Wouter, Kabinet verwachtte dat Keijzer maandag zou aftreden. De Telegraaf (25 september 2021). Gearchiveerd op 25 september 2021. Geraadpleegd op 25 september 2021.
- ↑ Lengton, Inge, Staatssecretaris Keijzer vindt invoering van coronapas eigenlijk niet uit te leggen. De Telegraaf (25 september 2021). Geraadpleegd op 25 september 2021.
- ↑ Ontslag staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat (25 september 2021). Gearchiveerd op 21 juni 2025. Geraadpleegd op 25 september 2021.
- ↑ Ontslag Keijzer triest record voor Rutte III: elf bewindslieden vertrokken. NOS Nieuws (26 september 2021). Gearchiveerd op 21 juni 2025.
- ↑ Mona Keijzer geeft Kamerzetel op en verlaat daarmee landelijke politiek. NOS Nieuws (27 september 2021). Gearchiveerd op 21 juni 2025. Geraadpleegd op 27 september 2021.
- ↑ Pré, Raoul du, Mona Keijzer verlaat de politiek: ‘Ik kan het beleid niet meer rijmen met mijn verstand en geweten’. de Volkskrant (27 september 2021). Geraadpleegd op 27 september 2021.
- ↑ Klaassen, Niels, Keijzer keert nu niet terug in de Tweede Kamer: ‘Wel een actieve, onafhankelijke rol in coronadebat’. Algemeen Dagblad (12 januari 2022). Geraadpleegd op 12-1-2022.
- ↑ Pré, Raoul du, Kabinet met de schrik vrij: Mona Keijzer neemt haar zetel in de Kamer niet mee. de Volkskrant (10 januari 2022). Geraadpleegd op 12-1-2022.
- ↑ Petitie tegen coronapas dinsdag toch niet overhandigd aan Kamer. limburger.nl (14 februari 2022). Gearchiveerd op 3 juli 2023. Geraadpleegd op 4 juli 2023.
- ↑ Albers, Maarten, ‘Ze steken hun kop in het zand’: drie beweringen uit het manifest tegen de coronapas langs de meetlat. de Volkskrant (6 februari 2022). Geraadpleegd op 4 juli 2023.
- ↑ Visser, Frank, Vijftig bestuurders ChristenUnie en CDA: Wij steunen Onverdeeld Open Nederland. Nederlands Dagblad (9 februari 2022). Geraadpleegd op 7 juli 2023.
- ↑ Oud-staatssecretaris Mona Keijzer bemiddelt in kanaalconflict NOS, 19 april 2023. Gearchiveerd op 21 juni 2025.
- ↑ 'Kanaaldrama-bemiddelaar' Mona Keijzer met gedupeerde bewoners in gesprek, NOS.nl, 25 mei 2023. Gearchiveerd op 5 augustus 2023.
- ↑ CDA-prominent Mona Keijzer verlaat haar partij. rtlnieuws.nl (4 augustus 2023). Geraadpleegd op 4 augustus 2023.
- ↑ BBB schuift Mona Keijzer naar voren als premierskandidaat. NOS Nieuws (1 september 2023). Gearchiveerd op 4 september 2023. Geraadpleegd op 3 september 2023.
- ↑ Linders, Tessel, Zij had altijd een kort lijntje met Omtzigt maar komt niet op zijn lijst. Omroep Brabant (6 september 2023). Gearchiveerd op 22 juni 2024.
- ↑ Aangifte tegen BBB-Kamerlid Mona Keijzer om belediging moslims. Trouw (24 mei 2024). Gearchiveerd op 30 november 2024.
- ↑ OM seponeert aangiftes tegen Mona Keijzer, maar veroordeelt uitspraken: ‘groepsbelediging’. Algemeen Dagblad (12 juli 2024).
- 1 2 Kabinet-Schoof (2024-2026). Rijksoverheid. Geraadpleegd op 3 maart 2026.
- ↑ Minister Keijzer omarmt advies STOER en past Besluit bouwwerken leefomgeving aan. www.rijksoverheid.nl (23 juni 2025). Geraadpleegd op 25 juni 2025.
- ↑ Lagere plafonds, minder daglicht en steilere trappen: Keijzer akkoord met minder comfort bij nieuwbouw. bnr.nl. Geraadpleegd op 25 juni 2025.
- ↑ Keijzer wil obstakels woningbouw wegnemen; dit zei ze nog meer. Stadszaken.nl. Geraadpleegd op 25 juni 2025.
- ↑ Raad van State kraakt plan om voorrang statushouders te schrappen, Keijzer zet door. NOS Nieuws (22 september 2025).
- ↑ Keijzer dient eigen wetsvoorstel alsnog in nadat woonminister er streep door zet. De Telegraaf (24 maart 2026).
- ↑ Braak, Bert van den, Drie ministers of toch één? Het is een rommeltje. Montesquieu Instituut (30 juni 2025).
- ↑ Meer bekend over vervanging NSC-ministers, Van Hijum terug naar Kamer. NOS Nieuws (23 augustus 2025). Geraadpleegd op 23 augustus 2025.
- ↑ Veel voorkeurstemmen Keijzer, maar BBB-kiezer blijft Van der Plas steunen als leider. RTL Nieuws (15 november 2025).
- ↑ Mona Keijzer verlaat BBB en gaat als zelfstandig Kamerlid verder. NOS Nieuws (23 februari 2026).
- ↑ Koning, Petra de, Mona Keijzer rekende op het leiderschap van BBB, nu stapt ze uit de partij. NRC (23 februari 2026).
- ↑ Nieuwe BBB-fractieleider Vermeer: vertrouwen in Keijzer echt geknak. NOS Nieuws (24 februari 2026).
- ↑ Oving, Sanne, Rechtse oppositiepartijen willen voorrang voor statushouders alsnog schrappen. NU.nl (23 april 2026).
- ↑ Bartels, Valentijn, Mona Keijzer mikt op nieuwe rechtse partij en opent aanval op modellenwerkelijkheid: ’Nederland is vastgelopen’. De Telegraaf (27 augustus 2026).
- ↑ Model P 22-1: Proces-verbaal van de uitslag van de verkiezing van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Staatscourant. Kiesraad (4 december 2023).
- ↑ Proces-verbaal van de uitslag van de verkiezing van de Tweede Kamer 2025 d.d. 7 november 2025. Kiesraad (7 november 2025).
| Voorganger: Martijn van Dam |
Staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat 2017–2021 |
Opvolger: Stef Blok (waarnemend als minister) |
| Voorganger: Hugo de Jonge (als minister zonder portefeuille) |
Minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening 2024–2026 |
Opvolger: Elanor Boekholt-O'Sullivan |
| Voorganger: – |
Vierde vicepremier 2024–2025 |
Opvolger: – |
| Voorganger: Eddy van Hijum |
Derde vicepremier 2025 |
Opvolger: – |
| Voorganger: Eddy van Hijum |
Tweede vicepremier 2025–2026 |
Opvolger: Bart van den Brink |
· 
· 
· · 
· · 
· ·