Monoatomisch ion

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een mono-atomisch ion is een ion dat uit één enkel (Grieks μονος monos) atoom bestaat. Een ion dat uit meerdere atomen wordt gevormd, al dan niet van hetzelfde element, wordt een polyatomisch ion genoemd. Calciumcarbonaat bijvoorbeeld bestaat uit het monoatomisch kation Ca2+ plus het polyatomisch anion CO32-. Alle metaalionen zijn monoatomische kationen, behalve het (uit twee kwikatomen bestaande) poly-atomisch kation van kwik(I): Hg22+.

Monoatomische kationen worden ingedeeld in twee groepen: de ionen van type I bezitten slechts één soort lading, terwijl de ionen van type II (doorgaans metaalionen) verschillende ladingen (meerdere oxidatietoestanden) kunnen bezitten.

Overzicht van de meestvoorkomende monoatomische ionen[bewerken]

Kationen van type I[bewerken]

Element Ion
Waterstof H+
Lithium Li+
Natrium Na+
Kalium K+
Rubidium Rb+
Cesium Cs+
Magnesium Mg2+
Calcium Ca2+
Strontium Sr2+
Barium Ba2+
Aluminium Al3+
Zilver Ag+
Zink Zn2+

Kationen van type II[bewerken]

Element Ion
IJzer(II) Fe2+
IJzer(III) Fe3+
Koper(I) Cu+
Koper(II) Cu2+

Anionen[bewerken]

Benaming Ion
Hydride H
Fluoride F
Chloride Cl
Bromide Br
Jodide I
Oxide O2−
Sulfide S2−
Selenide Se2−
Telluride Te2−
Nitride N3−
Fosfide P3−

Zie ook[bewerken]