Morgan Robertson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Foto van Morgan Robertson, eind 19e eeuw

Morgan Robertson (30 september 1861 - 24 maart 1915) was een Amerikaans zeeman en schrijver. Hij schreef honderden verhalen en tientallen romans. Een van zijn romans was Futility, or the Wreck of the Titan (1898). Het verhaal van deze roman vertoont opvallend veel overeenkomsten met de gebeurtenissen met de Titanic, veertien jaar later in 1912.

Futility gaat over John Rowland, een voormalig luitenant van het Amerikaanse leger, die door alcoholisme het leger verlaat en een baantje krijgt aan boord van de Titan. Het schip raakt een ijsberg en zinkt op de helft van het boek. In de tweede helft redt Rowland de jonge dochter van een vriend en springt hij met haar op een ijsberg, waar ze allerlei avonturen beleven. Ze worden gered en Rowland krijgt weer een goede baan.

Overeenkomsten[bewerken]

Er zijn een paar overeenkomsten tussen het boek en de latere gebeurtenissen met de Titanic in 1912. Zo is de Titan het grootste drijvende schip met een lengte van 800 voet en een gewicht van 53.000 Engelse ton. De Titanic was ’s wereld grootste passagiersschip met een lengte van 882 voet en een gewicht van 75.000 Engelse ton. Ook de Titan wordt in het boek onzinkbaar genoemd, wat later in het echt ook van Titanic wordt beweerd. Ook de Titan heeft net als de Titanic te weinig reddingsboten. De Titanic en de Titan botsen allebei op een ijsberg. Net als met de Titanic gebeurt het ongeluk met de Titan ’s nachts, in de maand april en ook in de noordelijke Atlantische Oceaan. In het boek komen 2.500 passagiers om het leven, bij het zinken van Titanic zijn er 2208 mensen aan boord van wie 1504 mensen de ramp niet overleven.

Er zijn ook verschillen. Zo zonk de Titan niet op een heldere avond, zoals de Titanic, maar op een avond met veel mist. Bovendien raakte de Titan de ijsberg vol van voren en viel om, terwijl de Titanic de ijsberg aan stuurboordzijde schampte.

Lange tijd is getwijfeld of Robertson voorspellende gaven had, maar uiteindelijk is men het erover eens dat het zuiver toeval is geweest dat de roman overeenkomsten vertoont met de echte ramp.

Overige werken[bewerken]

Robertson schreef vele verhalen, meestal over het leven op zee. De verhalen verschenen los, in boekvorm en als bundel in boekvorm (meerdere verhalen in een bundel/boek).

Dood[bewerken]

Robertson werd staande, dood aangetroffen, leunend op een bureau, op 24 maart 1915. Op het bureau stond een fles paraldehyde, dat hij voor slapeloosheid gebruikte. Er werd gedacht dat een overdosis de doodsoorzaak was, maar dit bleek niet het geval.[1]