Moses ter Borch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zelfportret (ca. 1660-1661)

Moses ter Borch (19 juni 1645 te Zwolle - 12 juli 1667 te Harwich) was een Nederlands kunstschilder en tekenaar.

Hij was de zoon van Gerard ter Borch (I) en de jongere broer van Gerard ter Borch (II). Van zijn vader leerde hij tekenen. Hij schilderde een serie van kwalitatief hoogwaardige portretstudies, waaruit bleek dat hij een zeer getalenteerde schilder en tekenaar was die nauwelijks onderdeed voor zijn broer Gerard. Hij was een van de leermeesters van zijn zus Gesina ter Borch.

Toen hij bijna twintig jaar oud was monsterde hij aan bij de Nederlandse marine. Hij raakte op 2 juli 1667 gewond tijdens de het gevecht om Landguard Fort. Mozes stierf tien dagen later aan zijn verwondingen.

Geselecteerde werken[bewerken | brontekst bewerken]

  • Amsterdam, Rijksmuseum
    • Zelfportret.
    • Zelfportret. (Ook wel "Portret van Jan Fabus")
    • Portret van een oude vrouw.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]


Zie de categorie Moses ter Borch van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.