Museum Møhlmann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Museum Møhlmann
Entree museum
Entree museum
Locatie Westersingel 102-104
Appingedam
Type Hedendaags realisme en figuratie
Opgericht 1998
Personen
Directeur Rob Møhlmann
Website
Portaal:  Kunst & Cultuur
Gezicht op museum en beeldentuin

Museum Møhlmann is een particulier museum voor realistische en figuratieve kunst aan de Westersingel te Tjamsweer bij Appingedam in de provincie Groningen.

Het museum werd in 1998 opgericht te Venhuizen en verhuisde in 2008 naar de nieuwe locatie. Het is een initiatief zonder overheidssteun van de realistisch werkende schilder Rob Møhlmann. Samen met zijn vrouw Laura Møhlmann-de Grijs, die in 2010 overleed, realiseerde hij een herkenbaar podium voor hedendaagse beeldende kunst. Zo ontstond een collegiale band met kunstenaars, werden werken aangeschaft en (thema)tentoonstellingen georganiseerd. Als nationaal georiënteerd kunstenaarsmuseum ontwikkelde het een eigen karakter.[1][2]

Ontwikkeling museum[bewerken]

Møhlmanns museum in Appingedam had diverse voorlopers.

Venhuizen[bewerken]

Nadat Rob Møhlmann en zijn vrouw uit Amsterdam in 1988 waren verhuisd naar Hoorn, breekt hij met zijn galerie (Lieve Hemel - Amsterdam) en start zelf de verkoop van werken uit twee etalages waarachter zich op dat moment zijn atelier bevindt. In 1990 verhuizen ze naar een bouwvallige stolpboerderij met stal in het nabijgelegen Venhuizen. Daar bouwt Møhlmann (met hulp) zijn atelier onder het pyramide-dak en in de jaren daarna ook eigenhandig zijn atelier-galerie. Deze opent in 1995 met verkoop van eigen werk. Hij doet dit samen met zijn vrouw Laura. Møhlmann publiceert sinds 1997 zijn eerste boeken (maar had in 1981-1982 al een eerste boek over plagiaat in het beeldverhaal).[3]

In 1998 organiseert de Eerste Onafhankelijke Realisten Tentoonstelling waar circa 30 gerenommeerde kunstenaars uit Nederland aan meededen (onder anderen Evert Thielen, Henk Helmantel, Sam Drukker en Rein Pol).[4] Sindsdien vindt jaarlijks de Onafhankelijke Realisten Tentoonstelling (ORT) plaats waar circa honderd realisten onder deze noemer hun werken tonen aan het publiek. Rob en Laura kopen in deze tijd ook hun eerste kunstwerken, tonen de Canto Collectie als vaste collectie en gaan voorzichtig op museale voet verder. In 2000 volgt er wederom een verhuizing, nu binnen Venhuizen naar een voormalig stoomzuivelfabriekje. Ze laten de loods - naar eigen ontwerp - ombouwen tot museum en gaan verder op de ingeslagen weg met zes tentoonstellingen per jaar, waaronder de jaarlijkse ORT.[5]

In 2005 organiseert het Museum Møhlmann samen met het Panorama Museum in Bad Frankenhausen de grote expositie ‘Naar het leven’, Neuer Realismus in den Niederlanden, waarin werk van 10 gerenommeerde Nederlandse kunstenaars als exponent van het hedendaagse Nederlandse Realisme wordt getoond. Deze expositie is zowel in Duitsland als in Nederland te zien en er verschijnt een drietalige catalogus.[6]

Opening Appingedam[bewerken]

Wegens ruimtegebrek in Venhuizen volgt in 2006 wederom een verhuizing, nu naar een monumentale boerderij ‘’(De Muzeheerd)’’ in Appingedam. Na een omvangrijke verbouwing, waarbij onder andere het gehele dak moest worden vernieuwd, opent het museum eind 2008 zijn deuren met de 10e ORT.[7][8][9] Op de nieuwe locatie worden 3 tentoonstellingen per jaar gehouden van elk een kwartaal (in het eerste kwartaal van het jaar is het museum altijd gesloten).

In 2010 bedenkt Rob Møhlmann de ‘beeldbiografie’ en brengt hij het leven van Jan Mankes (1889-1920) in beeld aan de hand van ongeveer 500 oude ansichten, foto’s, boeken, documenten, etc.[10][11] In het najaar overlijdt zijn vrouw en muze Laura Møhlmann-de Grijs (1949-2010) aan acute leukemie.[12]

Uit de Collectie Møhlmann ’’Gebroken Blauw’’ (2012)

Mede naar aanleiding van het overlijden van Laura organiseert Møhlmann in 2011 de grote expositie ‘’Mijn Muze’’ waarin 77 kunstenaars hún muze tonen.[13] Op de opening deelt hij ter nagedachtenis aan zijn muze Laura, de bundel ‘’Logboek van de Leegte’’ uit. Een jaar later wordt dit aangevuld met een 2e deel en gepubliceerd als ‘’Gebroken Blauw’’. Hij noemt het naamloos laantje naar de entree van het museum Lauralaantje.[14]

In 2012 is het de tentoonstelling Varken in Vorm die veel belangstelling wekt, onder andere van het televisieprogramma ‘Vrw.zkt.knst.’[15] In het jaar daarop komt Møhlmann tot het besef dat hij op dit niveau niet én een particulier museum kan runnen én kan schilderen. Hij maakt een keuze en hangt na 35 jaar palet en penselen aan de wilgen. In de looop van de daaropvolgende jaren begint hij het museum in toenemende mate als een ‘kunstwerk’ te beschouwen en bouwt het langzaam uit. Eerst met een ‘’Mankes Kabinet’’, vervolgens met een ‘’Ordentelijk Depot’’, dan met een ‘’Grafiekzolder’’ (16e en 17e eeuw), voorts met een Gotische Galerij (Middeleeuwse kunst(voorwerpen)). Ook de beeldentuin begint steeds meer vorm te krijgen.

Collecties[bewerken]

Uit de Collectie Mankes ’’Zelfportret’’ (1913), houtsnede (groenig)
Uit de Collectie J.C. Busé ’’Naakt voor kachel-2’’
Uit de Collectie Oude Grafiek ’’De Chirurgijn’’ (1524)

Het museum herbergt een aantal vaste collecties:

Van Møhlmann:

Van anderen:

  • de Collectie Hedendaagse Realistische en Figuratieve kunst (ruim 500 werken van 150 collega-tijdgenoten).
  • de Collectie Jan Mankes (grafiek, tekeningen, aquarellen, 24 brieven, tijdsdocumenten, en enig parafernalia).
  • de Collectie Arya Plaisier (tekeningen, olieverven).
  • de Collectie J.C. Busé (grootvader van Rob Møhlmann) (grafiek, tekeningen, aquarellen, schilderijen en enig parafernalia).
  • de Collectie Har Sanders (schilderijen en complete grafische oeuvre).
  • de Collectie Oude Grafiek (grafiek uit de 16e en 17e eeuw).
  • de Collectie Middeleeuwen (kunst(voorwerpen) uit de 10e tot de 16e eeuw)

Daarnaast is er een om de drie maanden een wisselende tentoonstelling, vaak met een thema.

Museuminterieur[bewerken]