COMM (museum)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Museum voor Communicatie)
Ga naar: navigatie, zoeken
COMM - Museum voor Communicatie
Museumvoorcommunicatie.jpg
Locatie Vlag van Nederland Den Haag
Opgericht 1929
Gebouwd ± 1860, ingrijpend gewijzigd in 1879 en 1980/85
Personen
Directeur Tobias Walraven (waarnemend)[1]
Conservator Koos Havelaar
Huisvesting
Monumentstatus Rijksmonument
Monumentnummer 18129
Aantal bezoekers 26.000 (2015)[2]
Website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
De tentoonstelling Iconen van de Post in 2009
Filmzaal bij een expositie in 2009

COMM (van 1999-2016 het Museum voor Communicatie; van 1989-1999 het PTT-museum en van 1929-1989 Het Nederlandsche Postmuseum genoemd) is een Nederlands interactief museum over de geschiedenis van de post en telecommunicatie. Het is gevestigd aan de Zeestraat in Den Haag.

Geschiedenis[bewerken]

PTT Museum 1929-1998[bewerken]

Het museum is bij wet van 18 mei 1929 als Stichting 'Het Nederlandsche Postmuseum' opgericht. De omvangrijke postwaardenverzameling van Pieter Waller vormde de basis van de collectie. In 1989 was er een naamswijziging: Postmuseum werd PTT Museum. Tot 1998 werd het museum volledig in stand gehouden door het Staatsbedrijf der PTT en zijn opvolgers. In 1998 werd het museum verzelfstandigd en vanaf 1999 kreeg het museum een nieuwe identiteit en een nieuwe naam: Museum voor Communicatie.

Museum voor Communicatie sinds 1998[bewerken]

Het Museum voor Communicatie was een interactief museum waarin men kon ontdekken hoe mensen met elkaar communiceren. Ook werd het verschil in communicatie tussen vroeger en nu getoond. Het museum had als een van de eerste een multimediale kindertentoonstelling: Het Rijk van Heen en Weer, die tot 1 maart 2015 te bezoeken was.

Het museum organiseerde regelmatig workshops die aansloten op de tentoonstellingen en de collectie. Het aanbod was zeer gevarieerd: van liefdesbrieven schrijven en postzegels ontwerpen tot een cursus digitale beeldbewerking. Ook werden er museumlessen aangeboden voor groepen uit het basisonderwijs, voortgezet onderwijs, praktijkonderwijs en MBO.

Daarnaast werd er aandacht besteed aan films die met mobiele telefoon zijn gemaakt, zoals de eerste speelfilm ter wereld die werd gedraaid met een mobiel: Waarom heeft niemand mij verteld dat het zo erg zou worden in Afghanistan, van de Nederlandse regisseur Cyrus Frisch, over de verstoorde waarneming van een Afghanistanveteraan.

Het Museum voor Communicatie sloot op 1 maart 2016 voor verbouwing naar een nieuw concept. Volgens waarnemend directeur Tobias Walraven was het museum gedateerd en liep het op zijn laatste benen. "Niets werkte meer, er kwam steeds minder publiek op af en toch hadden we nog 25 man in dienst. Van de vijftien computers voor algemeen gebruik in het museum waren er twaalf stuk. We kregen telefoontjes van basisscholen die hun geld terugeisten na een schoolreisje. En of we de busreis naar Den Haag ook maar voor hen wilden betalen."

COMM sinds 2017[bewerken]

Het museum is in 2016/2017 met een ingrijpende en kostbare verbouwing volledig op de schop genomen. Het kreeg een compleet nieuwe expositie, met net als bijv. in het Amsterdamse wetenschapsmuseum Nemo veel aandacht voor interactie. Het heet nu COMM en werd op 3 november 2017 heropend voor het publiek.[3] COMM is ook bedoeld als centrum voor congressen, cursussen, trainingen, workshops, persconferenties, (zakelijke) ontmoetingen en flexibele werkplekken.[4][5]

Depot[bewerken]

De depots vormen eigenlijk de schatkamer van het museum. Hierin zijn tienduizenden voorwerpen opgeborgen, waarvan maar een klein deel ooit door het publiek aanschouwd zal worden.

Het grootste depot van het Museum voor Communicatie vormt het algemeen depot dat een oppervlakte van circa 620 m² beslaat. Daarnaast is er nog het postwaardendepot, het brievendepot, het boekendepot, de atlas (het gedeelte waar 'liggende' objecten worden bewaard zoals affiches) en het foto- en filmdepot. In het algemene depot worden ongeveer 10.000 driedimensionale objecten bewaard die voornamelijk behoren tot de collecties posthistorie en telecommunicatie.

Het museum verwierf objecten door schenkingen van bedrijven of particulieren, aankoop en legaten. Dit waren bijvoorbeeld brievenbussen, stempelmachines, emaillen loketborden, telefoon- en telegraaftoestellen en telefooncentrales. Verder staan in het algemene depot nog objecten opgeslagen als scheepsmodellen en kleding van PTT-personeel uit vervlogen tijden. De samenstelling van de collectie vloeit natuurlijk voort uit het verleden van het Museum voor Communicatie, dat tot 1998 het Nederlandse PTT Museum heette.

Gebouw[bewerken]

De architect die dit pand oorspronkelijk heeft gebouwd is onbekend. Van oorsprong was hier de Groote Koninklijke Bazar (1843-1927), waarnaar de Bazarstraat vernoemd is. De Bazar werd gebouwd op initiatief van Koning Willem II, die zo de stadsuitbreiding wilde stimuleren. Een winkelier, D. Boer, die een veel kleinere bazar aan het Plein had, kreeg hier een grotere ruimte aangeboden. In zijn tuin waren kassen. De Bazar van Boer was een groot succes en was ver over de landsgrenzen bekend. Hij verkocht onder meer het bijzondere Arita-porselein.

De Thermische Badinrichting werd in 1842 gebouwd.

Tussen 1843 en 1923 werden verschillende wijzigingen aan de gevel aangebracht. In 1879 bracht M.L. Schroot een nieuwe gevel aan, zowel bij de Bazar als bij het woonhuis ernaast. Het museum is vanaf haar oprichting onder meer in lokalen van de PTT aan de Haagse Kortenaerkade gevestigd. Na de Tweede Wereldoorlog werd de huidige locatie aan de Zeestraat betrokken. Het grote warenhuis van Dirk Boer werd gesloopt, de Rotterdamse architect Johannes Berghoef plaatste een gloednieuw gebouw achter de statige 19de-eeuwse gevel. Dit museumgebouw had geen depot en werd in 1980 grotendeels gesloopt. De voorgevel uit 1879 is het enige deel van het gebouw dat behouden bleef.[6][7] Architektenbureau Van Mourik en Vermeulen ontwierp een nieuw gebouw, dat in 1985 betrokken werd. Op 2 oktober 1985 heropende prins Bernhard der Nederlanden het vernieuwde museumgebouw.[6]

In 1994 werd het museum vergroot door de aankoop van een aanpalend, uit 1916 stammend gebouw, door architect Karel de Bazel ontworpen. Deze Theosofentempel is een bijzonder monument, waar ook vrijmetselaren destijds een loge gevestigd hadden. Het heeft een betonnen tongewelf en wordt soms tijdens de Monumentendagen opengesteld.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]