Museum voor Communicatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Museum voor Communicatie
Museumvoorcommunicatie.jpg
Opgericht 1929
Locatie Vlag van Nederland Den Haag
Personen
Directeur Tobias Walraven (waarnemend)[1]
Conservator Koos Havelaar
Overig
Monumentstatus Rijksmonument
Monumentnummer 18129
Gebouwd ± 1860, ingrijpend gewijzigd in 1879 en 1980/85
Aantal bezoekers 26.000 (2015)[2]
Website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
De tentoonstelling Iconen van de Post in 2009
Filmzaal bij een expositie in 2009

Het Museum voor Communicatie is een Nederlands interactief museum over de geschiedenis van de post en telecommunicatie. Het is gevestigd aan de Zeestraat in Den Haag.

Geschiedenis[bewerken]

PTT Museum 1929-1998[bewerken]

Het museum is bij wet van 18 mei 1929 als Stichting 'Het Nederlandsche Postmuseum' opgericht. De omvangrijke postwaardenverzameling van Pieter Waller vormde de basis van de collectie. In 1989 was er een naamswijziging: Postmuseum werd PTT Museum. Tot 1998 werd het museum volledig in stand gehouden door het Staatsbedrijf der PTT en haar opvolgers. In 1998 werd het museum verzelfstandigd en vanaf 1999 heeft het museum een nieuwe identiteit en een nieuwe naam: Museum voor Communicatie.

Museum voor Communicatie sinds 1998[bewerken]

Tegenwoordig is het Museum voor Communicatie een interactief museum waarin men ontdekt hoe mensen met elkaar communiceren. Ook wordt het verschil in communicatie tussen vroeger en nu getoond. Het museum had als een van de eerste een multimediale kindertentoonstelling: Het Rijk van Heen en Weer, die tot 1 maart 2015 te bezoeken was.

Het museum organiseert regelmatig workshops die aansluiten op de tentoonstellingen en de collectie. Het aanbod is zeer gevarieerd: van liefdesbrieven schrijven en postzegels ontwerpen tot een Photoshop-cursus. Ook worden er museumlessen aangeboden voor groepen uit het basisonderwijs, voortgezet onderwijs, praktijkonderwijs en MBO.

Daarnaast wordt er aandacht besteed aan films die met mobiele telefoon zijn gemaakt. Zoals de eerste speelfilm ter wereld die werd gedraaid met een mobiel: Waarom heeft niemand mij verteld dat het zo erg zou worden in Afghanistan, van de Nederlandse regisseur Cyrus Frisch, over de verstoorde waarneming van een Afghanistan-veteraan.

Het museum is sinds 1 maart 2016 gesloten voor verbouwing naar een nieuw concept en gaat naar verwachting medio vierde kwartaal 2017 weer open voor publiek.[3]

Depot[bewerken]

De depots vormen eigenlijk de schatkamer van het museum. Hierin zijn duizenden, zo niet tienduizenden, voorwerpen opgeborgen waarvan maar een klein deel ooit door het publiek aanschouwd zal worden.

Het grootste depot van het Museum voor Communicatie vormt het algemeen depot dat een oppervlakte van circa 620 m2 beslaat. Daarnaast is er nog het postwaardendepot, het brievendepot, het boekendepot, de atlas (het gedeelte waar 'liggende' objecten worden bewaard zoals affiches) en het foto- en filmdepot. In het algemene depot worden ongeveer 10.000 driedimensionale objecten bewaard die voornamelijk behoren tot de collecties posthistorie en telecommunicatie.

Het museum verwierf objecten door schenking van bedrijven of particulieren, aankoop en legaten. Dit waren bijvoorbeeld brievenbussen, stempel-machines, emaille loketborden, telefoon- en telegraaftoestellen en telefooncentrales. Verder staan in het algemene depot nog objecten opgeslagen als scheepsmodellen en kleding van PTT-personeel uit vervlogen tijden. De samenstelling van de collectie vloeit natuurlijk voort uit het verleden van het Museum voor Communicatie, dat tot 1998 het Nederlandse PTT Museum heette.

Gebouw[bewerken]

De architect die dit pand oorspronkelijk heeft gebouwd, is onbekend. Van oorsprong was hier de Groote Koninklijke Bazar (1843-1927), waarnaar de Bazarstraat vernoemd is. De Bazar werd gebouwd op initiatief van Koning Willem II, die zo de stadsuitbreiding wilde stimuleren. Een winkelier, D. Boer, die een veel kleinere bazar aan het Plein had, kreeg hier een grotere ruimte aangeboden. In zijn tuin waren kassen. De Bazar van Boer was een groot succes en was ver over de landsgrenzen bekend. Hij verkocht onder meer het bijzondere Arita-porselein.

De Thermische Badinrichting werd in 1842 gebouwd.

Tussen 1843 en 1923 werden verschillende keren wijzigingen aan de gevel aangebracht. In 1879 bracht M.L. Schroot een nieuwe gevel aan, zowel bij de Bazar als bij het woonhuis ernaast. De huidige gevel is uit 1985. Het museum is vanaf haar oprichting onder meer in lokalen van de PTT aan de Haagse Kortenaerkade gevestigd. Na de Tweede Wereldoorlog werd de huidige locatie aan de Zeestraat betrokken. Het grote warenhuis van Dirk Boer werd gesloopt, de Rotterdamse architect Berghoef plaatste een gloednieuw gebouw achter de statige 19de-eeuwse gevel. Dit museumgebouw had geen depot en werd in 1980 gesloopt. Architektenbureau Van Mourik en Vermeulen ontwierp een nieuw gebouw, dat in 1985 betrokken werd.

In 1994 werd het museum vergroot door de aankoop van een aanpalend, uit 1916 stammend gebouw, door architect K.P.C. de Bazel ontworpen. Deze Theosofentempel is een bijzonder monument, waar ook vrijmetselaren destijds hun loge hadden. Het heeft een betonnen tongewelf en wordt soms tijdens de Monumentendagen opengesteld.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]