Mutisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mutisme of stomheid is een stoornis in de gesproken taal, die wordt gekenmerkt door het (bijna) niet uiten van gesproken taal. Dit kan liggen aan een onwil of een onvermogen om te spreken. Dit treedt op bij cognitieve stoornissen en als catatonie bij schizofrenie. Ook kan het voorkomen bij depressie of als conversiestoornis.

Wanneer er een onwil is om te spreken in bepaalde sociale situaties spreekt men van selectief mutisme