Muurleeuwenbek
| Muurleeuwenbek | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||||
| Cymbalaria muralis G.Gaertn., B.Mey. & Schreb. (1800) | ||||||||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||||||||
| Muurleeuwenbek op | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
Muurleeuwenbek (Cymbalaria muralis; synoniem: Linaria cymbalaria) is een plantensoort uit de weegbreefamilie (Plantaginaceae).
Determinatie
[bewerken | brontekst bewerken]Muurleeuwenbek is een vaste, kruidachtige plant met hangende, soms kruipende, tot 60 cm lange stengel. De kleine klimopachtige enigszins vlezige bladeren zijn drie- tot zevenlobbig en tot 2 cm gesteeld. De apart staande bloem is lichtpaars of licht violet van kleur, en heeft twee licht gele vlekjes. De tweezijdig symmetrische bloemen zijn 0,8–1 cm breed en zitten op lange stengels in de bladoksels. De bloeitijd loopt van april tot september.
Ecologie
[bewerken | brontekst bewerken]Muurleeuwenbek prefereert beschaduwde, vochtige plaatsen zoals verweerde muren en zerken van oude graven. Oude dijkbeschoeiingen en kademuren zijn ideaal, omdat het water de temperatuurschommelingen, waar deze plant een hekel aan heeft, beperkt. Ook is de benodigde hoge relatieve luchtvochtigheid hier gegarandeerd. De plant vormt veel lange stengels, die regelmatig wortel schieten. Hierdoor kan de plant zich behalve door uitzaaiing ook vegetatief vermeerderen. De bloem buigt na de bloei naar binnen, waardoor de zaden naar binnen vallen en in spleten tussen stenen in het donker kiemen.
Syntaxonomie
[bewerken | brontekst bewerken]In de syntaxonomie staat muurleeuwenbek te boek als kensoort voor de muurleeuwenbek-orde (Tortulo-Cymbalarietalia). Dit is een orde van muurplantengemeenschappen uit de muurvaren-klasse (Asplenietea trichomanis).
Verspreiding
[bewerken | brontekst bewerken]Aangenomen wordt dat het oorspronkelijke verspreidingsgebied van muurleeuwenbek zich uitstrekt over Kroatië en/of Noord-Italië. De plant heeft zijn verspreidingsgebied in de afgelopen eeuwen uitgebreid met grote delen van West- en Centraal-Europa. Waarschijnlijk is zij in dit gebied als sierplant verwilderd.
Gebruik
[bewerken | brontekst bewerken]De kiemen van de plant werden tot de 17e eeuw ook gebruikt voor het maken van vruchtensap als bindmiddel.
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Verspreiding in Nederland volgens NDFF Verspreidingsatlas
- Kaarten met waarnemingen: