Muziekbos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Muziekbos en Sint-Pietersbos
Natuurgebied
Muziekbos (België (hoofdbetekenis))
Muziekbos
Situering
Land België
Coördinaten 50° 46′ NB, 3° 38′ OL
Informatie
Oppervlakte 1 km²
Beheer Agentschap voor Natuur en Bos
Foto's
Het Muziekbos met boshyacinten
Het Muziekbos met boshyacinten
Muziekbos en Sint-Pietersbos onderdeel van Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen
Natura 2000-gebied
Situering
Locatie Oost-Vlaanderen
Informatie
Geldende richtlijn(en) Habitatrichtlijn
Beheer Agentschap voor Natuur en Bos
Site code (Europees) BE2300007

Het Muziekbos met het aangrenzende Sint-Pietersbos is een natuurgebied in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het bosgebied is 107 hectare groot en bestaat uit het 52 hectare grote Muziekbos en het 57 hectare grote Sint-Pietersbos (dat in 2011 door de Vlaamse overheid werd gekocht van de familie Gautier de Rasse en deels bosreservaat is). Het gebied ligt op het grondgebied van de gemeente Ronse. Het domeinbos wordt beheerd door de Vlaamse overheidsdienst Agentschap voor Natuur en Bos. Het bos is erkend als Europees Natura 2000-gebied (Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen) en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk.

Landschap[bewerken]

Het Muziekbos en het Sint-Pietersbos liggen op en rond de flank van de getuigenheuvel Muziekberg (150 m). De naam Muziekbos heeft oorspronkelijk niks met muziek te maken. De "Muz" in het woord Muziekbos verwijst wel naar het Keltische "moeras" - een drassig lapje grond gelegen tussen watertjes. Het Muziekbos ligt in het erg reliëfrijke landschap van de Vlaamse Ardennen, met steile valleiwanden, glooiende heuvels en diep ingesneden dalen. Drie miljoen jaar geleden lagen deze heuvels nog als zandbanken aan de kust van een ondiepe en tropische zee. Op het hoogste punt van het bos staat de Geuzentoren, een ronde toren uit 1864 opgetrokken in ijzerzandsteen. Op een boogscheut van de Geuzentoren ligt een prehistorische grafheuvel uit het Bronstijdperk. Centraal in de heuvel bevond zich de grafkamer. Hier werden twee urnen met verbrande beenderen van een man en een vrouw, as en steenkool gevonden.

de heuvelflanken in het Muziekbos

Fauna[bewerken]

Het Muziekbos verschaft onderdak aan talloze diersoorten: boomklever, vos, bosuil, buizerd, zwarte specht, ree, gehakkelde aurelia, dagpauwoog, bont zandoogje,... In de Trochbeek in het Sint-Pietersbos leeft nog rivierdonderpad.

Flora[bewerken]

Het Muziekbos is een beukenbos dat opnieuw werd aangeplant na de Eerste Wereldoorlog. Gerichte dunningen en kappingen in bepaalde zones van het bos zullen het Muziekbos op termijn omvormen tot een gemengd loofbos met beuk, kers, eik en es. Rond de top van de Muziekberg werd in 2014 2,5 hectare naaldhout gekapt om de oorspronkelijke vegetatie met struikheide, gaspeldoornstruweel, bremstruweel en bloemrijk schraal grasland te herstellen. Het Muziekbos is vooral bekend voor de voorjaarsbloeiers. In de lente zorgen boshyacint ("blauwe kousjes"), kleine maagdenpalm en daslook voor een bontgekleurd lappendeken. Ook de zeldzame paarse schubwortel, vermeld op de Vlaamse rode lijst van planten, komt voor in het Muziekbos. Het aangrenzende Sint-Pietersbos werd niet gekapt tijdens de Eerste Wereldoorlog en bevat dus nog zomereiken, eiken en essen van meer dan 150 jaar oud (met een omtrek tot vier meter).

Het Muziekbos met boshyacinten
Plankenpad in het Sint-Pietersbos

Natuurbeleving[bewerken]

Het Muziekbos en het Sint-Pietersbos zijn vrij toegankelijk op de wandelpaden die het natuurgebied doorkruisen. De bewegwijzerde wandelroutes "Boshyacintenpad" (1,4 km), "Geuzentorenpad (2 km), "Muziekbosroute" (10,2 km) en "Taalgrenswandelroute T3" (12,8 km) slingeren door het bos. Ook de bewegwijzerde fietsroute "Hermesroute" (40 km), het fietsroutenetwerk "Vlaamse Ardennen" en het wandelnetwerk "Getuigenheuvels Vlaamse Ardennen" lopen door het bos.

Diversen[bewerken]

In september 2013 was de Geuzentoren in het Muziekbos plaats van opnames voor de BBC-serie The White Queen. In de eerste aflevering is te zien dat de decorbouwers de toren met twee aanhangsels uitgebreid hebben.

Bronnen[bewerken]

Externe links[bewerken]