Myzocytose

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Myzocytose (uit het Grieks : myzein, (μυζεῖν) wat "zuigen" betekent en kytos (κύτος) wat "container" betekent, wat verwijst naar "cel") is een voedingsmethode die voorkomt in sommige heterotrofe organismen. Het wordt ook wel "cellulair vampirisme" genoemd als roofcellen de celwand en/of het celmembraan van prooicellen doorboort met een voedingssonde, de conoïde, en de inhoud van de cel opzuigt.

Myzocytose wordt gevonden in Myzozoa[1] en ook bij sommige soorten Ciliophora (beide omvatten de alveolaten).

Een klassiek voorbeeld van myzocytose is de voedingsmethode van de beruchte roofzuchtige ciliaat Didinium, waar het vaak wordt afgebeeld terwijl het een Paramecium verslindt.[2] Oorspronkelijk werd gedacht dat de suctoriaanse ciliaten zich uitsluitend voedde door myzocytose, waarbij het cytoplasma van prooien werd opgezogen via pseudopodia. Het is nu duidelijk dat suctorianen zich niet voeden met myzocytose, maar in plaats daarvan gevangen prooien vergiftigen met hun tentakelachtige pseudopodia.[3]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. https://www.infona.pl/resource/bwmeta1.element.elsevier-5d35e684-a832-3187-bc57-5f3d2ba06a04
  2. (en) Didinium eats Paramecium (28 april 2014). Geraadpleegd op 21 mei 2020.
  3. Rudzinska, M. A. (1973). Do Suctoria Really Feed by Suction?. BioScience 23 (2): 87–94 DOI:10.2307/1296568

Verder lezen[bewerken | brontekst bewerken]