Nachtskink

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nachtskink
Verspreidingsgebied in het rood.
Verspreidingsgebied in het rood.
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Reptilia (Reptielen)
Orde:Squamata (Schubreptielen)
Onderorde:Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde:Scincomorpha (Skinkachtigen)
Familie:Scincidae (Skinken)
Onderfamilie:Scincinae
Geslacht:Scincopus
Soort
Scincopus fasciatus
Peters, 1864
Afbeeldingen Nachtskink op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De nachtskink[1] (Scincopus fasciatus) is een hagedis die behoort tot de familie skinken (Scincidae).[2]

Naam en indeling[bewerken]

De wetenschappelijke naam van de skink werd voor het eerst voorgesteld door Wilhelm Peters in 1864. Het is de enige soort uit het monotypische geslacht Scincopus. De nachtskink is sterk verwant aan de zandskinken uit het geslacht Scincus.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De skink kan een totale lichaamslengte tot 22 centimeter bereiken inclusief staart en is hierdoor een van de grootste skinken. Omdat het lichaam gedrongen is en de staart zeer kort, is het lichaam van de skink relatief veel groter in vergelijking met andere hagedissen. De poten en tenen zijn kort en dik, de staart is slechts een derde van de lichaamslengte en door de chroomgele kleur en zwarte markeringen heeft de skink in combinatie met de lichaamsbouw wel iets weg van een vuursalamander. De nachtskink is met geen enkele andere hagedis te verwarren door de helder gele lichaamskleur met zeven donkere tot zwarte dwarsbanden.

Verspreiding en habitat[bewerken]

De nachtskink komt voor in delen van Noord-Afrika en leeft in de landen Algerije, Tsjaad, Libië, Mali, Marokko, Mauritanië, Niger, Sudan en Tunesië. De skink is nachtactief en houdt zich overdag schuil. Op het menu staan kleine ongewervelden, veel over de levenswijze van deze soort is nog onbekend.

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'onzeker' toegewezen (Data Deficient of DD).[3]

Ondersoorten[bewerken]

De skink kent twee ondersoorten die onderstaand zijn weergegeven, inclusief de auteur en het verspreidingsgebied.

Naam Auteur Verspreidingsgebied
Scincopus fasciatus fasciatus Peters, 1864 Algerije, Libië, Mali, Marokko, Mauritanië, Niger, Sahara-woestijn, Tsjaad, Tunesië
Scincopus fasciatus melanocephalus Lanza & Corsi, 1981 Soedan

Bronvermelding[bewerken]