Nahuel Molina

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nahuel Molina
Nahuel Molina
Persoonlijke informatie
Volledige naam Nahuel Molina Lucero
Geboortedatum 6 april 1998
Geboorteplaats Embalse, Vlag van Argentinië Argentinië
Lengte 175[1] cm
Been Rechts[1]
Positie Rechtsback
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Spanje Atletico Madrid
Rugnummer 16
Contract tot 2025
Jeugd
–2016 Vlag van Argentinië Boca Juniors
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2016–2020
2018
2019
2020–2022
2022-
Vlag van Argentinië Boca Juniors
Vlag van Argentinië Defensa Justicia
Vlag van Argentinië Rosario Central
Vlag van Italië Udinese
Vlag van Spanje Atletico Madrid
18 (0)
17(0)
22(1)
64(9)
11(0)
Interlands **
2021– Vlag van Argentinië Argentinië 22(1)

* Bijgewerkt op 19 december 2022
** Bijgewerkt op 19 december 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Nahuel Molina Lucero (Embalse, 6 april 1998) is een Argentijns voetballer die doorgaans als rechtsback speelt voor Atletico Madrid.[2] Molina maakte in 2021 zijn debuut in het Argentijns voetbalelftal waarmee hij in 2022 wereldkampioen werd.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Boca Juniors[bewerken | brontekst bewerken]

Molina speelde acht wedstrijden in het eerste elftal van Boca Juniors. Die club verhuurde hem anderhalf jaar aan zowel Defensa y Justicia als Rosario Central. Hij speelde 66 wedstrijden in Argentinië voordat hij de interesse genoot vanuit Europa.

Udinese[bewerken | brontekst bewerken]

Op 15 september 2020 trok Molina transfervrij naar Udinese, waar hij een vijfjarig contract tekende. Daar was hij meteen basisspeler en speelde hij het merendeel van de wedstrijden. In zijn tweede seizoen in Italië scoorde hij als rechtsback liefst acht doelpunten. Udinese speelde met vijf verdedigers, waardoor Molina als opkomende rechtsback vaak voor de goal verscheen. In twee jaar kwam hij tot 68 wedstrijden en tien goals.

Atlético Madrid[bewerken | brontekst bewerken]

Op 28 juli werd bekend dat Atlético Madrid, gecoacht door landgenoot Diego Simeone, tien miljoen euro overhad voor Molina, waar door bonussen nog maximaal vijf miljoen bij kon komen. Op 15 augustus maakte hij zijn debuut en speelde hij negentig minuten tegen Getafe in een 3-0 overwinning. In zijn tweede wedstrijd, tegen Villarreal pakte hij in de blessuretijd een directe rode kaart, waardoor hij twee wedstrijden moest toekijken.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2016/17 Boca Juniors Vlag van Argentinië Primera División 8 0 0 0 1 0 9 0
2017/18 Defensa y Justicia 14 1 2 0 7 0 23 1
2018/19 3 0 0 0 0 0 3 0
Rosario Central 6 0 3 0 6 0 15 0
2019/20 16 1 0 0 0 0 16 1
2020/21 Udinese Vlag van Italië Serie A 29 2 2 0 0 0 31 2
2021/22 35 7 2 1 0 0 37 8
2022/23 Atlético Madrid Vlag van Spanje Primera División 11 0 1 0 6 0 18 0
Carrière totaal 360 23 62 4 123 3 545 30

Bijgewerkt op 19 december 2022

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Op 3 juni 2021 debuteerde Molina voor Argentinië tegen Chili. Hij speelde vijf wedstrijden op de Copa América 2021.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Argentinië Argentinië
FIFA-wereldkampioenschap 1x Goud 2022
CONMEBOL Copa América 1x Goud 2021
CONMEBOL–UEFA Cup of Champions 1x Goud 2022

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. a b Spelersprofiel op transfermarkt.de. Geraadpleegd op 1 juni 2021.
  2. Argentinië - N. Molina - Profiel met nieuws, statistieken en geschiedenis - Soccerway. nl.soccerway.com. Geraadpleegd op 19 december 2022.