Natalie Cole

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Natalie Cole
Natalie Cole in mei 2013.
Natalie Cole in mei 2013.
Algemene informatie
Volledige naam Natalie Maria Cole
Geboren 6 februari 1950
Geboorteplaats Los Angeles (Californië)
Overleden 31 december 2015
Overlijdensplaats Los Angeles
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1955 - 2015
Genre(s) R&B, Soul, Popmuziek, Softrock, Jazz, Quiet storm, Adult contemporary
Beroep Zangeres, Songwriter, Muzikant, Actrice
Instrument(en) Piano
Label(s) Capitol Records, Epic Records, Modern Records, Manhattan Records, Elektra Records, Verve Records, DMI Records, Atco Records
Verwante artiesten Nat King Cole, Peabo Bryson, José Carreras, Plácido Domingo, London Symphony Orchestra, Mormon Tabernacle Choir, Macy Gray
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Natalie Maria Cole (Natalie) Cole (Los Angeles, 6 februari 1950 – aldaar, 31 december 2015) was een Amerikaanse jazzzangeres en actrice. Ze was de dochter van de jazzzanger Nat King Cole.

Biografie[bewerken]

Beginjaren[bewerken]

Cole maakte haar zangdebuut al op haar zesde, toen ze meezong op het kerstalbum van haar vader. Deze was verbaasd over het talent van zijn dochter en zorgde ervoor dat ze eenmaal per week kon optreden in een nachtclub.

Toen Cole vijftien jaar was, stierf haar vader aan longkanker. Na zijn dood verhuisde het gezin. Cole luisterde naar rock-'n-rollmuziek, die haar inspireerde.[bron?] Ondertussen studeerde ze aan de universiteit; ze wilde psycholoog worden. Toch bleef zingen haar passie en ze raakte betrokken bij een band, die zowel jazz als rock-'n-roll speelde.

Nadat Cole in 1972 haar diploma had gehaald, werkte ze als zangeres.

Muzikale carrière[bewerken]

Natalie Cole

In 1975 kwam haar eerste album "Inseparable" uit, met grote hits als "Inseparable" en "This will be". Voor dit album kreeg ze twee Grammy Awards. In 1976 kwam haar tweede album uit, dat ze heel toepasselijk "Natalie" noemde. Ook voor dit album kreeg Cole een Grammy. Na dit album volgden in rap tempo nog vier andere albums: "Unpredictable", "Thankful", "Natalie... Live" en "I Love you so". Tussen deze albums door kreeg ze in 1977 een zoon; Robert Adam Yancy. In 1979 kreeg ze een ster op de Hollywood Walk of Fame.

De roem had ook een keerzijde. Nadat Cole het album "We're The best Of Friends" had gemaakt, raakte ze verslaafd aan drugs en alcohol. Toch maakte ze nog drie andere albums: "Don't look back", "Happy Love" en "I'm Ready". In 1983 liet ze zich opnemen in een afkickkliniek, waar ze dertig dagen bleef. Alles leek beter te gaan totdat haar man Marvin Yancy in 1985 stierf aan een hartaanval. Ondanks haar persoonlijke problemen ging Cole door met muziekmaken. In 1985 kwam het album "Dangerous" uit, gevolgd door "Everlasting" (1987) en "Good to be back" (1989). In datzelfde jaar trouwde ze met producer Andre Fischer, van wie ze in 1996 scheidde.

Haar best verkopende album maakte Cole in 1991: "Unforgettable... With Love". Hiervan werden veertien miljoen exemplaren verkocht.[1] Door middel van moderne techniek zingt ze op dit album zelfs een "duet" met haar vader. Het album leverde Cole zes Grammy Awards op. Haar album "Take a Look" (1993) was niet zo succesvol als de voorgaande albums. In 1994 bracht Cole een kerstalbum uit, genaamd "Holly and Ivy". Op haar album "Stardust" (1996) zong ze opnieuw een "duet" met haar vader. In datzelfde jaar verscheen haar tweede kerstalbum en in 1999 verscheen haar album "Snowfall on the Sahara", gevolgd door haar derde kerstalbum.

Na al dit succes besloot Cole in 2000 een "Greatest Hits"-album uit te brengen. In 2001 werd een film over haar uitgebracht: "Living for love: The Natalie Cole Story". In datzelfde jaar trouwde Cole bisschop Kenneth Dupree; ze scheidden in 2004. Diverse nummers van Coles voorlaatste album "Ask a Woman who Knows" (2002) werden hits.

In juli 2008 werd bij Cole hepatitis C vastgesteld. Ze vermoedde dat ze deze leverziekte 30 jaar eerder had opgelopen, als gevolg van haar drugsgebruik. Daarna had Cole geregeld hartproblemen.[2] In 2009 onderging zij een niertransplantatie.[1]

Cole overleed op 65-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Los Angeles aan idiopathische pulmonale arteriële hypertensie.[1][3] Bij haar afscheidsdienst zong Stevie Wonder, spraken Lionel Richie, Chaka Khan en Smokey Robinson. Ook Gladys Knight, Johnny Mathis en andere vrienden en collega's namen afscheid van haar. Daarna werd zij begraven bij haar ouders, broer en zus in Forest Lawn Memorial Park.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Inseparable 11-05-1975 -
Natalie 09-04-1976 -
Unpredictable 02-1977 -
Thankful 16-11-1977 -
Natalie live! 13-06-1978 - Livealbum
I love you so 19-03-1979 -
We're the best of friends 11-1979 - met Peabo Bryson
Don't look back 15-05-1980 -
Happy love 1981 -
The Natalie Cole collection 1982 - Verzamelalbum
I'm ready 1983 -
Dangerous 1985 -
Everlasting 17-06-1987 -
Good to be back 19-04-1989 01-07-1989 74 9
Unforgettable… with love 07-06-1991 06-07-1991 20 20
Twin best now 30-09-1992 - Verzamelalbum
Take a look 24-05-1993 03-07-1993 54 11
Holly & Ivy 01-10-1994 -
I've got love on my mind 16-10-1995 - Verzamelalbum
Stardust 09-09-1996 -
A celebration of Christmas 29-10-1996 - met José Carreras & Plácido Domingo/
Livealbum
This will be: Natalie Cole's everlasting love 03-06-1997 - Verzamelalbum
Super best 28-01-1998 - Verzamelalbum
Snowfall on the Sahara 22-06-1999 -
The magic of Christmas 19-10-1999 - met London Symphony Orchestra
Greatest hits, vol. 1 07-11-2000 - Verzamelalbum
Love songs 29-01-2001 - Verzamelalbum
The best of Natalie Cole 13-03-2001 - Verzamelalbum
Ask a woman who knows 17-09-2002 -
Anthology 27-03-2003 - Verzamelalbum
Leavin' 02-05-2006 -
Still unforgettable 09-09-2008 -
Caroling, caroling: Christmas with Natalie Cole 07-10-2008 -
Original album series 01-05-2010 - Verzamelalbum
The most wonderful time of the year 07-09-2010 - met Mormon Tabernacle Choir /
Livealbum
Natalie Cole en Español 25-06-2013 -

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
This will be 1975 18-10-1975 16 6 Nr. 18 in de Single Top 100
Pink cadillac 1988 07-05-1988 25 6 Nr. 26 in de Single Top 100
Miss you like crazy 1989 01-07-1989 18 7 Nr. 13 in de Single Top 100
Unforgettable 1991 20-07-1991 20 6 met Nat King Cole /
Nr. 15 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
This will be 1975 - Nr. 5 in de Radio 2 Top 30
Pink cadillac 1988 - Nr. 15 in de Radio 2 Top 30
Miss you like crazy 1989 - Nr. 10 in de Radio 2 Top 30
Unforgettable 1991 - met Nat King Cole /
Nr. 6 in de Radio 2 Top 30
Finally made me happy 2007 21-04-2007 tip23 - met Macy Gray

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15
Miss you like crazy - 1993 - - - - - - - - - - - - - - -

Dvd[bewerken]

  • Ask a woman who knows (2002)
  • Smile (2004)

Film/tv[bewerken]

  • Freak City (1999)
  • Always Outnumbered (1998)
  • Lily In Winter (1994)

Externe link[bewerken]