Nathalie Herreman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nathalie Herreman
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Franse
Geboorteplaats Sainte-Adresse
Geboortedatum 28 maart 1966
Lengte 1,64 m[1]
Gewicht 60 kg[1]
Profdebuut 1982
Met pensioen 1996
Slaghand links[2]
Totaal prijzengeld 535.530 US dollar
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 249–235
Titels 1 WTA, 1 ITF
Hoogste positie 42e (21 december 1986)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (1989)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (1983, 1987, 1990)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (1990)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 3e ronde (1988, 1991)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 108–135
Titels 2 WTA, 4 ITF
Hoogste positie 35e (10 oktober 1988)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (1989)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (1988)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (1990)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 2e ronde (1989, 1991)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 6–11
Grandslamresultaten
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (1986)
Laatst bijgewerkt op: 6 juni 2020
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Nathalie Herreman (Sainte-Adresse, 28 maart 1966) is een voormalig tennisspeelster uit Frankrijk. Herreman speelt links­handig. Zij was actief in het proftennis van 1982 tot en met 1996, en bereikte haar beste resultaten op gravel.

Herreman is gehuwd met D. Bagby.[3]

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Herreman debuteerde in november 1982 op het WTA-toernooi van Brisbane. In mei 1983 had zij haar grandslamdebuut, op Roland Garros – door onder meer Rosalyn Fairbank te verslaan bereikte zij de derde ronde. In de jaren 1983, 1984 en 1986 was Herreman nationaal enkelspelkampioene van Frankrijk.[4] Zij stond in 1986 voor het eerst in een finale, op het WTA-toernooi van Perugia – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Zwitserse Csilla Bartos-Cserepy te verslaan.[5] In 1989 won zij ook nog een ITF-titel, in Le Havre (Frankrijk).

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de vierde ronde, op Wimbledon 1990. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 42e plaats, die zij bereikte in december 1986.

Dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Herreman behaalde in het dubbelspel betere resultaten dan in het enkelspel. Zij debuteerde in 1983 op Roland Garros, samen met landgenote Béatrice Guéry. Zij stond in 1987 voor het eerst in een finale, op het toernooi van Zürich, samen met landgenote Pascale Paradis – hier veroverde zij haar eerste titel, door het koppel Jana Novotná en Catherine Suire te verslaan. In 1988 won zij nog een tweede WTA-titel, in Aix-en-Provence, samen met landgenote Catherine Tanvier. In de periode 1988–1996 won Herreman ook nog vier ITF-titels, alle in Frankrijk.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de kwartfinale, op Roland Garros 1988 samen met landgenote Pascale Paradis. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 35e plaats, die zij bereikte in oktober 1988.

Gemengd dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

In de periode 1983–1996 nam Herreman elfmaal deel aan Roland Garros. Haar beste resultaat is het bereiken van de derde plaats, in 1986, met landgenoot Éric Winogradsky aan haar zijde.

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken | brontekst bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
1983 113
1984 125
1985 126
1986 42 142
1987 91 50
1988 95 56
1989 134 58
1990 62 94
1991 124 100
1992 182 152
1993 105 254
1994 176
1995 368 373

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 1986-07-11 Vlag van Italië WTA Perugia gravel Vlag van Zwitserland Csilla Bartos-Cserepy 6-2, 6-4
verloren finales
geen

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
1. 1987-11-01 Vlag van Zwitserland WTA Zürich tapijt (i) Vlag van Frankrijk Pascale Paradis Vlag van Tsjecho-Slowakije Jana Novotná
Vlag van Frankrijk Catherine Suire
6-3, 2-6, 6-3
2. 1988-07-24 Vlag van Frankrijk WTA Aix-en-Provence gravel Vlag van Frankrijk Catherine Tanvier Vlag van Italië Sandra Cecchini
Vlag van Spanje Arantxa Sánchez
6-4, 7-5
verloren finales
1. 1988-09-25 Vlag van Frankrijk WTA Parijs gravel Vlag van Australië Louise Field Vlag van Frankrijk Alexia Dechaume
Vlag van Frankrijk Emmanuelle Derly
0-6, 2-6
2. 1989-09-24 Vlag van Frankrijk WTA Parijs gravel Vlag van Frankrijk Catherine Suire Vlag van Italië Sandra Cecchini
Vlag van Argentinië Patricia Tarabini
1-6, 1-6
3. 1989-10-15 Vlag van Rusland WTA Moskou tapijt (i) Vlag van Frankrijk Catherine Suire Vlag van Sovjet-Unie Larisa Savtsjenko
Vlag van Sovjet-Unie Natallja Zverava
3-6, 4-6
4. 1990-09-23 Vlag van Frankrijk WTA Parijs gravel Vlag van Frankrijk Alexia Dechaume Vlag van Australië Kristin Godridge
Vlag van Australië Kirrily Sharpe
6-4, 3-6, 1-6

Gewonnen ITF-toernooien enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi dotatie ondergrond tegenstandster in finale score
1. 1989-12-10 Vlag van Frankrijk Le Havre $10.000 gravel Vlag van Polen Iwona Kuczyńska 6-4, 7-6

Gewonnen ITF-toernooien dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi dotatie ondergrond partner tegenstandsters in finale score
1. 1988-01-17 Vlag van Frankrijk Moulins $10.000 gravel Vlag van Frankrijk Karine Quentrec Vlag van Verenigd Koninkrijk Caroline Billingham
Vlag van Verenigd Koninkrijk Anne Simpkin
6-3, 6-3
2. 1989-12-10 Vlag van Frankrijk Le Havre $10.000 gravel Vlag van Frankrijk Catherine Suire Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Stefanie Rehmke
Vlag van Oostenrijk Mirijam Schweda
6-2, 6-0
3. 1991-12-08 Vlag van Frankrijk Le Havre $25.000 gravel Vlag van Rusland Jevgenia Manjoekova Vlag van Nederland Gaby Coorengel
Vlag van Nederland Amy van Buuren
6-3, 6-4
4. 1996-05-12 Vlag van Frankrijk Le Touquet $10.000 gravel Vlag van Frankrijk Karine Quentrec Vlag van Rusland Anna Linkova
Vlag van België Patty Van Acker
6-1, 6-1

Resultaten grandslamtoernooien[bewerken | brontekst bewerken]

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995
Vlag van Australië Australian Open g.t. 2R 1R 1R 1R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3R 2R 2R 2R 3R 1R 1R 3R 1R 1R 1R 1R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 2R 1R 2R 1R 4R 2R 1R
Vlag van de Verenigde Staten US Open 2R 1R 1R 3R 2R 1R 3R

Vrouwendubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993
Vlag van Australië Australian Open g.t. 2R 1R 1R 1R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 2R 1R 1R 3R KF 2R 1R 1R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 1R 1R 2R 1R
Vlag van de Verenigde Staten US Open 1R 1R 1R 2R 1R 2R

Gemengd dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 1983 1984 1985 1986 1987 1989 1990 1991 1992 1995 1996
Vlag van Australië Australian Open g.t. g.t. g.t. g.t.
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 2R 1R 3R 1R 1R 2R 2R 1R 1R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon
Vlag van de Verenigde Staten US Open

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]