Nationaal Monument Kamp Vught

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nationaal Monument Kamp Vught
KampVught2006.JPG
Locatie Lunettenlaan, Vught
Opgericht 18 april 1990
Gebouwd 2002
Huisvesting
Architect Claus en Kaan Architecten
Website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Video-impressie van het museum, 2013
Bezinningsruimte met de namen van alle mannen, vrouwen en kinderen die het verblijf in Kamp Vught niet overleefden

Nationaal Monument Kamp Vught is een herdenkingsplaats met museum in de plaats Vught in de Nederlandse provincie Noord-Brabant, over het concentratiekamp Kamp Vught dat daar in de Tweede Wereldoorlog gevestigd was. De herinneringsplaats werd gesticht in 1990, in 2002 werd een tentoonstellingsgebouw toegevoegd. Het monument bevindt zich op de noordoostpunt van het voormalige kampterrein.

Buitenterrein[bewerken]

Op het buitenterrein bevindt zich een nagebouwde halve barak, nummer 13b, en een aantal nagebouwde wachttorens. De wachttorens zijn lager dan de originele torens, omdat men anders over de muren van de verderop op het voormalige kampterrein gelegen penitentiaire inrichting heen zou kunnen kijken.

Het voormalige crematorium van het concentratiekamp staat ook op het buitenterrein, het is het enige museumonderdeel dat niet gereconstrueerd is. In het crematorium is ten behoeve van het momument de cel waarin zich het bunkerdrama afspeelde nagebouwd. Aan de achterzijde van het gebouw bevindt zich het Monument der verloren kinderen.

Barak 1b[bewerken]

Barak 1b is de enige overgebleven originele barak van het concentratiekamp. Hij bevindt zich niet in het monumentgedeelte van het terrein, maar op een ander deel van het voormalige kamp, bij het Geniemuseum.[1] De barak huisvestte tijdens de oorlog de postafdeling en een kantine. Na hun verplaatsing naar Nederland na de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog werden er KNIL-soldaten uit de Molukken met hun gezinnen in het kamp ondergebracht en was deze barak in gebruik als kerkruimte. Alle andere barakken zijn voor 1992 gesloopt. Ook deze laatste barak verloor in 1996 zijn functie en raakte in verval. In 2012 is hij gerestaureerd.[2]

Afbeeldingen[bewerken]

Externe link[bewerken]