Nationale Partij Suriname

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nationale Partij Suriname
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Personen
Partijvoorzitter Gregory Rusland
Mandaten
Zetels
Geschiedenis
Opgericht 29 september 1946
Algemene gegevens
Actief in Vlag van Suriname Suriname
Ideologie sociaaldemocratie
Website http://npssuriname.org
Portaal  Portaalicoon   Politiek

De Nationale Partij Suriname (NPS) is een Surinaamse sociaaldemocratische politieke partij, en was lange tijd de grootste politieke partij, die meer dan 40 jaar deel uitmaakte van verschillende coalitiekabinetten. De partij is opgericht op 29 september 1946, door onder andere Johan Ferrier. De achterban van de partij bestaat voornamelijk uit Creolen. Het hoofdkantoor bevindt zich in Grun Dyari in het centrum van Paramaribo.

Geschiedenis[bewerken]

In 1955 scheidde 8 NPS leden zich af en richtten de Surinaamse Democratische Partij (SDP) op. In 1967 gebeurde hetzelfde toen ook enkele leden zich afgescheiden hadden en de Progressieve Nationale Partij (PNP) oprichtten.

In 1973 vormde de NPS een coalitie met de KTPI; de Progressieve Surinaamse Volkspartij (PSV); en de PNR, onder de naam Nationale Partij Kombinatie (NPK). NPS-voorzitter Henck Arron was de lijsttrekker. De NPK won de verkiezingen en Arron kondigde aan dat Suriname voor het eind van 1975 onafhankelijk zou worden. Dit was een kabinet zonder een Hindoestaanse partij, die altijd tegen de onafhankelijkheid waren. De NPK won ook in 1977 de verkiezingen, Arron vormde opnieuw een kabinet. Dit kwam in 1980 in conflict met de militairen die vervolgens een staatsgreep pleegden: de Sergeantencoup.

Na de militaire dictatuur keerde de NPS pas in 1987 weer in het centrum van de macht terug. Front voor Democratie en Ontwikkeling, waar de NPS onderdeel van was, behaalde 41 van de 51 zetels. Na de verkiezingen werd Ramsewak Shankar president en Arron werd vicepresident. Aan deze regering kwam vroegtijdig een einde, door de telefooncoup.

Bij de verkiezingen van 1991 won de NPS en Ronald Venetiaan werd voor de eerste keer president van Suriname.

In 1996 kwam de NPS in de oppositie terecht toen de Nationale Democratische Partij van Desi Bouterse en Jules Wijdenbosch de grote winnaars van de verkiezingen waren.

Bij de verkiezingen van 2000 ging de NPS een coalitie aan met de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP), de Pertjajah Luhur (PL) en de Surinaamse Partij van de Arbeid (SPA). Als Nieuw Front had de politieke combinatie 33 zetels, waarvan 16 voor de NPS, 7 voor de VHP, 6 voor Pertjajah Luhur en 4 voor de SPA. Doordat de NPS de meeste zetels in het Nieuw Front had, mochten zij de president voordragen; Ronald Venetiaan werd opnieuw president. Ook bij de verkiezingen van 2005 won Nieuw Front (deze keer met 41,2 %). Ronald Venetiaan werd voor de derde keer president.

Tijdens de verkiezingen van 2010 behaalde de NPS 4 zetels, en kwam in de oppositie terecht.

Op 17 juni 2012 werd Ronald Venetiaan opgevolgd door Gregory Rusland als partijvoorzitter.

Tijdens de verkiezingen van 2015 deed de NPS mee in de alliantie V7. Chan Santokhi (VHP) werd door V7 naar voren geschoven als de presidentskandidaat. De alliantie behaalde 18 zetels; waarvan 2 zetels naar de NPS gingen.[1]

Verkiezingsuitslagen[bewerken]

Verkiezingsjaar Aantal behaalde zetels +/−
1949 12 / 21[2] +12 meerderheid
1951 13 / 21[2] +1 meerderheid
1955 2 / 21[3] -11 oppositie
1958 9 / 21[4] +7 coalitie
1963 14 / 36[5] +5 coalitie
1967 17 / 39[6] +3 coalitie
1969 11 / 39[7] -6 oppositie
1973 13 / 39[8] +2 coalitie
1977 15 / 39 +2 coalitie
1987 15 / 51 0 coalitie
1991 12 / 51 -3 coalitie
1996 9 / 51 -3 oppositie
2000 15 / 51 +6 coalitie
2005 8 / 51 -7 coalitie
2010 4 / 51 -4 oppositie
2015 2 / 51 -2 oppositie

Partijvoorzitters[bewerken]

Bekende NPS-politici[bewerken]

  • Henck Arron; hij werd in 1961 bestuurslid van de NPS en werd in 1970 voorzitter
  • Archibald Currie; Statenlid, minister, premier en eerste Surinamer die Gouverneur van Suriname was
  • Ivan Fernald; van 2005 tot 2010 minister van Defensie
  • Johan Ferrier; behoorde in 1946 tot de oprichters van de NPS; sinds 1949 parlementslid voor de NPS
  • David Findlay; sinds 1949 parlementslid voor de NPS
  • Johannes Kraag; werd na de telefooncoup van 1990 door de militairen naar voren geschoven als president
  • Lygia Kraag-Keteldijk; van 2005 tot 2010 minister van Buitenlandse Zaken
  • Marie Levens; van 2000 tot 2005 minister van Buitenlandse Zaken
  • Lou Lichtveld, beter bekend als de schrijver Albert Helman; sinds 1949 parlementslid voor de NPS; was van 1949 tot 1951 minister van Onderwijs en Volksgezondheid
  • Walter Lim A Po sinds 1958 parlementslid voor de NPS
  • Henk van Ommeren; sinds 1949 parlementslid voor de NPS
  • Johan Adolf Pengel; minister en premier; sinds 1949 parlementslid voor de NPS
  • Eddy Sedoc; minister van Buitenlandse Zaken
  • Jules Sedney van 1958 parlementslid voor de NPS
  • Arthur Tjin A Tsoi; sinds 2010 parlementslid voor de NPS
  • Just Rens; van 1958 tot 1966 parlementslid voor de NPS
  • Gregory Rusland; Minister van Natuurlijke Hulpbronnen van 2005 tot 2010; is sinds 17 juni 2012 de voorzitter van de NPS
  • Gerard van der Schroeff; sinds 1949 parlementslid voor de NPS
  • Ronald Venetiaan; werd in 1991 president; werd in 2000 en 2005 opnieuw herkozen; was van 1993 tot 2012 voorzitter van de NPS; van 2010 tot 2012 parlementslid voor de NPS
  • Ruth Wijdenbosch; sinds 2005 parlementslid voor de NPS

Externe link[bewerken]

Politiek in Suriname
Wapenschild van Suriname
Politiek in Suriname
Bestuurlijke indeling
Regering van Suriname
President: Desi Bouterse
Vicepresident: Robert Ameerali
De Nationale Assemblée

Politieke partijen:
NF (NPS, VHP)
A-C (ABOP, BEP)
DOE
MC (NDP, PALU)
VA (PL)

Verkiezingen

Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Suriname