Nebukadnezar I

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nebukadnezar I
Koning van Babylonië
Periode 1145 - 1114 v. Chr.
Voorganger Ninurta-Nadin-Schumi
Opvolger Enlil-Nadin-Aplis

Nebukadnezar I of Nebukadrezar (1145 - 1114 v.Chr.) was de vierde en belangrijkste koning van de Isin-dynastie van Babylonië (4e dynastie). Hij verkreeg onafhankelijkheid van Assyrië en wist de invloed van Elam terug te dringen. Hij veroverde de steden Zanqu in het Noordoosten en Hit in het midden van de Eufraat en noemde zich heerser over Lullubu (oostland) en Ammuru (westland), al zagen de Assyriërs dit waarschijnlijk anders. Hij deed waarschijnlijk tweemaal een aanval op de Elamieten en wist het standbeeld van Marduk, de god van de Babyloniërs, op hen te heroveren.

Zijn eigenlijke naam is: Nabû-kudurri-ussur wat zoiets betekent als "god Nabû, bescherm mijn oudste zoon" of "Nabû, bescherm de grens".

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]