Nederlands rugbyteam (mannen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nederland
Vlag van Nederland
Bijnaam Oranje Heren XV
Wereldranglijst 28 (13-11-2017)
Associatie NRB
Bondscoach Zane Gardiner[1]
Stadion Nationaal Rugby Centrum Amsterdam
Topscorer Marc Visser (67)
Wedstrijden
Eerste interland
Vlag van Nederland Nederland 6 – 6 België Vlag van België
(13 maart 1932)
Grootste overwinning
Vlag van Nederland Nederland 62 – 0 Denemarken Vlag van Denemarken
(6 oktober 1973)
Grootste nederlaag
Vlag van Engeland Engeland 110 – 0 Nederland Vlag van Nederland
(14 november 1998)
Portaal  Portaalicoon   Sport

Het Nederlands rugbyteam is een team van rugbyers dat Nederland vertegenwoordigt in internationale wedstrijden.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Nederland speelde zijn eerste wedstrijd in 1930 (1 juli) thuis in Den Haag, het verloor met 0-6 van het Belgisch rugbyteam. Later dat jaar volgde de tweede wedstrijd in Brussel, die ging met 11-0 verloren. Beide wedstrijden worden echter door de Nederlandse rugbybond niet erkend omdat zowel de Nederlandse als de Belgische rugbybond destijds niet bestond. De eerste officiële interland is volgens de Nederlandse Rugby Bond (NRB) de interland die in 1932 in Amsterdam werd gespeeld, opnieuw tegen België (6-6). Overigens had volgens de NRB ook die wedstrijd niet mee mogen tellen, maar doet ze dat toch omdat destijds al wel de Belgische bond bestond en de oprichting van de NRB vergevorderd was.[2] De vierde interland, die op 18 december 1932 in Eindhoven tegen het Duits rugbyteam (11-24) is de eerste interland sinds de oprichting van de NRB.[3] In de rest van de jaren 30 speelde Nederland een aantal malen tegen België en Duitsland en ook een paar keer tegen Roemenië. Nederland behaalde in deze wedstrijd wisselende resultaten, maar over het algemeen moest de ploeg het afleggen tegen haar tegenstander.

Zo verging het ook in de jaren 40, waarin Nederland regelmatig tegen België en Duitsland speelde. In de jaren 50 werden er minder wedstrijden gespeeld, waaronder een aantal grote verliespartijen tegen zowel Oost- als West-Duitsland. In de jaren 60 speelde Nederland vooral wedstrijden tegen West-Duitsland, die het meestal verloor. Hiernaast ging het tegen steeds meer andere landen spelen, zoals Polen, Zweden, Spanje en Tsjechoslowakije.

In de jaren zeventig ging het steeds beter met het Nederlandse rugbyteam. Het won meer wedstrijden dan in de voorgaande jaren en bovendien speelde het ook steeds meer en zelfs tegen de sterke landen, zoals Italië. Dit zette zich door in de jaren 80, waarin het veel meer interlands ging spelen. In deze periode wist het team ook de langste rij overwinningen te behalen. Deze begon op 14 oktober met een 27-3 winst op Zweden en eindigde twaalf wedstrijden later met een verlies van 27-14 tegen Tsjechoslowakije op 12 april 1987.

In de laatste jaren speelt Nederland vooral wedstrijden tegen Europese B-landen. Slechts af en toe speelt het een wedstrijd tegen een topland. Zo verloor Nederland met 110-0 van Engeland op 14 november 1998 in het Alfred McAlpine Stadium in Huddersfield[4].

Sinds de oprichting van het wereldkampioenschap rugby in 1987 is het Nederland niet gelukt om zich hiervoor te kwalificeren.

Rugby Europe International Championships[bewerken | brontekst bewerken]

Nederland speelde tot 2019 in de Rugby Europe Trophy, het tweede niveau van de Rugby Europe International Championships. Dit toernooi, dat eerder de European Nations Cup heette, is een rugbycompetitie voor Europese landen die niet meedoen aan het Zeslandentoernooi.

Onder de huidige Hoofdcoach Zane Gardiner speelde het huidige team op zaterdag 28 mei in Waterloo de Play Off-wedstrijd tegen België. In het seizoen 2020/2021 eindigde België onderaan in de Rugby Europe Championship (REC) en Nederland bovenaan in de Rugby Europe Trophy (RET). Op 10 juli 2020 werd bekend dat Nederland kampioen werd van de Rugby Europe Trophy 2019-2020. De Play Off-wedstrijd werd vervolgens twee keer uitgesteld en de tegenstander was lange tijd niet bekend. Uiteindelijk werd bekend dat België de tegenstander zou zijn. Een team waar Nederland het 20 februari 2016 voor het laatst tegen op nam. Het is inmiddels twintig jaar terug dat Nederland voor het laatst uit kwam op het hoogte Europese niveau.

Naast Mark Wokke die zijn debuut als captain maakte (captain Dirk Danen is al enige tijd geblesseerd) tegen België (zijn er ook een spelers die wedstrijd voor het eerst het oranje shirt aantrekken. Lodi Buijs van de Haagsche Rugby Club, Te Hauora Campbell van Rugby Club ’t Gooi, Dave Koelman spelend bij CA Brive in Frankrijk, Bart Wierenga spelend bij Valence Romans in Frankrijk, Christopher van Leeuwen van Rugby Club Suresnois in Frankrijk, en Dennis van Dijken momenteel spelend bij SCG Graulhet ook in Frankrijk.

Onder leiding captain Mark Wokke en met een vijftal debutanten in de basis begonnen de Oranjeheren aan de strijd. Direct na kick-off laten de Zwarte Duivels hun gewicht blijken, het Belgische pack (de voorwaartsen) brengt veel kilo’s mee naar het veld en dat is in het korte spel direct duidelijk. Nederland heeft het zwaar in de scrums en de Belgen loeren op de turn-over in de 'rucks', waar ze ijzersterk in zijn. Het gevecht tussen de voorwaartsen kan wel een beslissing brengen in deze wedstrijd. De Zwarte Duivels rekenen voor het maken van meters vooral op hun nummers 1 tot en met 8. Nederland daarentegen speelt modern, aanvallend rugby en zoekt naar de gaten in de driekwart lijn. De wedstrijd is een clash tussen verschillende speelstijlen en dat is typerend voor het promotie-degradatieduel. Is er op het hoogst haalbare Europese niveau nog wel ruimte voor de Belgische speelstijl?

Nederland leidde bij rust met een comfortabele 10-0 voorsprong. België oogde geslagen maar wist met een gelukkige try (7-13) de druk op Nederland op te voeren. Een tweede try voor de Belgen leek de match kort voor tijd zelfs te doen kantelen. Oranje verzilverde in de slotminuten echter een penaltykick. De Nederlandse rugbyers hebben met een zwaarbevochten zege op België promotie naar het Europe Championship afgedwongen, de hoogste voor Oranje haalbare Europese competitie. De ploeg van bondscoach Zane Gardiner won in Waterloo na een spannende slotfase met 23-21.

Een plek in de Championship, een droom waar al lang voor gestreden werd. De Championship competitie is eerder in het voorjaar van 2021 al van start gegaan en Nederland moet het hier opnemen tegen Portugal, Georgië, Roemenië, Spanje en Rusland. Op zaterdag 26 juni 2021 speelde Nederland (de nr. 24 van de wereld) gelijk al hun eerste wedstrijd, na de promotie, tegen het sterkste team uit de Rugby Europe Championship en de nummer 12 van de wereld ranking: Georgië. Een team wat praktisch volledig bestaat uit ‘full profs’ die voornamelijk in de Franse competitie spelen.

Ook in die wedstrijd maakte het Nederlands rugbyteam vooral de eerste helft en ondanks het uiteindelijke verlies indruk in Europe Championship. De Nederlandse rugbyers hebben bij hun debuut in het Europe Championship een prima indruk achtergelaten. Oranje verloor in Telavi weliswaar met 48-15 van Georgië, maar het hield een uur lang knap stand tegen de mondiale nummer twaalf. Georgië geldt als het sterkste Europese land dat niet aan het zeslandentoernooi meedoet. De Georgiërs grepen in elf van de laatste dertien edities van het Championship/de Nations Cup de eindzege en zijn in deze competitie al vier jaar ongeslagen.

Dankzij een prachtige try van Jordy Hop kwam Nederland van 10-3 terug tot 10-8 en bij rust was het 15-8. Na rust hield Oranje een kwartier stand. Daarna gaf Georgië gas, maar Wolf van Dijk maakte nog een mooie try. De Nederlandse rugbyers hebben bij hun debuut in het Europe Championship een prima indruk achtergelaten. Oranje verloor in Telavi weliswaar met 48-15 van Georgië, maar het hield een uur lang knap stand tegen de mondiale nummer twaalf.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]