Nederlands voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie Nederlands voetbalelftal (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Nederlands voetbalelftal.
Nederland
Vlag van Nederland
Bijnaam Oranje
FIFA-ranglijst 11 Gedaald1 (maart 2014)
Hoogste ranking 1e (augustus 2011 - september 2011)
Laagste ranking 25e (mei 1998)
Associatie KNVB
Bondscoach Vlag van Nederland Louis van Gaal
Stadion Amsterdam ArenA
Meeste interlands Edwin van der Sar (130)
Topscorer Robin van Persie (41)
Wedstrijden
Eerste interland
Vlag van België België 1 – 4 Nederland Vlag van Nederland
(Antwerpen, België; 30 april 1905)
Grootste overwinning
Vlag van Nederland Nederland 11 – 0 San Marino Vlag van San Marino
(Eindhoven, Nederland; 2 september 2011)
Grootste nederlaag
Vlag van Engeland Engeland 12 – 2 Nederland Vlag van Nederland
(Darlington, Engeland; 21 december 1907)
Wereldkampioenschap
Optredens 9 (eerste keer: 1934)
Beste resultaat Verliezend finalist, 1974, 1978 en 2010
UEFA European Cup.svg Europees kampioenschap
Optredens 9 (eerste keer: 1976)
Beste resultaat Winnaar, 1988
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuis
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Nederlands voetbalelftal is een team van mannelijke voetballers dat Nederland vertegenwoordigt in internationale wedstrijden. Sprak men vroeger, tot in de jaren tachtig van de 20e eeuw, nog vooral over "het Nederlands elftal", de tegenwoordige bijnaam van dit elftal is "Oranje", naar de gebruikelijke kleur van het shirt alsmede de Nederlandse koninklijke familie Oranje-Nassau.

Het team speelt zijn thuiswedstrijden doorgaans in de Amsterdam ArenA. Nederland won het EK van 1988 en bereikte in 1974, 1978 en 2010 de finale van het WK. Momenteel staat het Nederlands elftal vijftiende op de FIFA-wereldranglijst van april 2014.

Historie

Eerste interland

Eerste interland van het Nederlands voetbalelftal, tegen België in Antwerpen (1-4). Achterste rij: secretaris van de Nederlands Elftalcommissie Van Hasselt, De Korver, Lutjens, Belgische official Havenith, Stom, Kessler, Stol, De Neve, grensrechter Willing. Voorste rij: Beeuwkes, Gleenewinkel Kamperdijk, Boomsma, Lotsij, De Vos.

Het Nederlands elftal speelde haar eerste interland op 30 april 1905 tegen buurland België. In het Kiel Stadion in Antwerpen was de stand na reguliere speeltijd 1-1. Hierop werd verlengd. Voor Nederland scoorde Eddy de Neve driemaal in de extra tijd, nadat hij ook al het eerste doelpunt had gemaakt, en zo wist het Nederlands elftal onder leiding van Cees van Hasselt voor de ogen van zo'n achthonderd toeschouwers haar eerste wedstrijd met 1-4 te winnen van de zuiderburen.[1]

Olympische Spelen

Nuvola single chevron right.svg Zie Nederlands olympisch voetbalelftal voor uitgebreidere informatie over dit onderwerp

In 1908 nam Nederland voor het eerst deel aan een officieel toernooi. Op de Olympische Spelen die in Londen werden gehouden werd een bronzen medaille verdiend door in de troostfinale met 2-0 van Zweden te winnen. Ook in 1912 werd een bronzen plak behaald. Na overwinningen op Zweden (4-3) en Oostenrijk (3-1) werd in de halve finale met 4-1 van Denemarken verloren. In de troostfinale werd Finland met 9-0 ruim verslagen, waarmee het brons veilig gesteld werd. Het eerstvolgende toernooi werd pas in 1920 gehouden vanwege de Eerste Wereldoorlog. Hier wist Nederland wederom een bronzen medaille te behalen. In de strijd om de 3e plaats werd met 1-3 verloren van Spanje. Finalist Tsjecho-Slowakije werd echter gediskwalificeerd, zodat Spanje alsnog de zilveren en Nederland de bronzen medaille kreeg uitgereikt. Op de daaropvolgende Spelen waar Nederland zich voor kwalificeerde, kwam het elftal nooit verder dan de vierde plaats. Tegenwoordig speelt Jong Oranje namens Nederland.

WK's en EK's

Nuvola single chevron right.svg Zie Nederlands voetbalelftal tijdens kwalificaties en eindronden voor uitgebreidere informatie over dit onderwerp

Het Nederlands elftal onder leiding van de engelse bondscoach Bob Glendenning begon in 1934 voor het eerst aan de kwalificatie voor het wereldkampioenschap voetbal, dat vier jaar eerder voor het eerst door de FIFA werd georganiseerd. Het elftal kwalificeerde zich voor de eindronde in Italië, maar kon na één wedstrijd zijn koffers alweer pakken door 3-2 te verliezen van Zwitserland. Ook vier jaar later kwalificeerde het elftal zich, maar moest eveneens na één ronde alweer het toernooi verlaten doordat er met 3-0 werd verloren van Tsjecho-Slowakije. Aan de kwalificatie voor de WK's van 1950 en 1954 nam de ploeg niet deel. Pas na invoering van de Eredivisie in 1956 schreef de ploeg zich weer in voor de kwalificaties. Intussen organiseerde de UEFA in 1960 voor het eerst het Europees kampioenschap voetbal, waarbij Nederland niet deelnam aan de kwalificatie voor het eerste toernooi.

Vanaf het 4e kwartaal van 1971 boekte het Nederlands Elftal constant goede resultaten. Pas in de periode half 1972-eind 1973 wist Nederland zich voor het eerst weer voor een eindtoernooi te plaatsen: het WK 1974. Nederland speelde totaalvoetbal onder aanvoering van Johan Cruijff en onder leiding van Rinus Michels, die deze toen nog revolutionaire speelstijl voor het eerst hadden toegepast in hun gezamenlijke periode bij Ajax (1965-1971). In de periode half 1969-half 1974 wonnen Ajax en Feyenoord ook diverse Europese bekers (Ajax won liefst 3 maal op rij de Europacup I in de seizoenen 1970/71, 1971/72 en 1972/73). Op het WK van 1974 in Duitsland bereikte Nederland de finale, waar het onderuitging tegen gastland West-Duitsland (doelsaldo Nederland hele toernooi: +12 (15-3)). Twee jaar later kwam Nederland voor het eerst uit op een EK. In Joegoslavië verloor Nederland de halve finale met 3-1 na verlenging van Tsjechoslowakije, waarna Nederland in de troostfinale met een door rode kaarten en blessures noodgedwongen gewijzigd team met 2-3 na verlenging van het gastland won. Ondanks een zwakke start eind 1976, wist Nederland zich ook in de periode september 1976-oktober 1977 te kwalificeren, ditmaal voor het WK 1978. Ondanks het ontbreken van Johan Cruijff en Willem van Hanegem en een zwakke 1e ronde op het WK 1978 in juni, werd wederom goed gespeeld en gepresteerd in de 2e ronde en werd de finale bereikt, waarin ditmaal van gastland Argentinië verloren werd (3-1 na verlenging). De kwalificatiefase voor het EK 1980 tussen september 1978 en november 1979 verliep goed met onder andere een uitzege tegen Zwitserland (1-3) en 2 ruime thuiszeges tegen Oost-Duitsland (3-0) en Zwitserland (3-0). Op het EK van 1980 in juni, kwam de ploeg echter niet verder dan de eerste ronde (1-0 zege, 3-2 verlies, 1-1 gelijkspel). De periode oktober 1971-maart 1980 was over het algemeen zeer succesvol voor Oranje, met uitzondering van een flinke dip in de eerste 3 kwartalen van 1975. De gouden periode van het Nederlands Elftal liep van augustus 1972-(juli) 1974, de zilveren periode van oktober 1975-november 1978, de bronzen periode van maart 1979-maart 1980/juni 1980. Bondscoaches waren achtereenvolgens Frantisek Fadrhonc, Rinus Michels, George Knobel, Jan Zwartkruis, Ernst Happel, en opnieuw Jan Zwartkruis. Assistent-trainer was Cor van der Hart (1973-half 1974). Enkele bekende spelers waren Johan Cruijff, Ruud Krol, Arie Haan, Johan Neeskens, Johnny Rep, Ruud Geels, Rob Rensenbrink, Wim Rijsbergen, Wim Jansen, Wim van Hanegem, Theo de Jong, Jan van Beveren, Willy van der Kuylen, Willy van de Kerkhof, René van de Kerkhof. Later vulden Kees Kist, Frans Thijssen, Jan Peters (NEC, AZ'67, 1954 geboren) en Tscheu La Ling de selectie van Oranje aan. Vanaf het WK 1978 werden Piet Wildschut, Ernie Brandts, Jan Poortvliet en Dick Schoenaker aan de selectie toegevoegd, die Nederland de benodigde impulsen gaven in de 2e ronde, waar het in de 1e ronde aan ontbrak. Als laatsten kwamen Huub Stevens, John Metgod, Simon Tahamata, Pierre Vermeulen, Ben Wijnstekers en Michel van de Korput bij de selectie, na het WK 1978.

Op de voor Nederland succesvolle jaren 70 volgde de periode half 1980-half 1986, waarin het elftal zich voor drie achtereenvolgende eindtoernooien steeds net niet wist te kwalificeren. Tussen september 1980 en februari 1981 lieten Jan Zwartkruis en zijn opvolger Rob Baan enkele vrij jonge spelers debuteren: Joop Hiele, Pier Tol, Keje Molenaar en Romeo Zondervan, die echter geen blijvende keus zouden zijn; Nederland reduceerde door slechte resultaten in het 3de trimester van 1980 zijn kansen op deelname aan het WK 1982 sterk. Vanaf september 1981/maart 1982 begon bondscoach Kees Rijvers definitief met het bouwen van een jong team. Hij liet onder anderen Wim Kieft, Frank Rijkaard, Gerald Vanenburg, René van der Gijp, Jurrie Koolhof, Michel Valke en Ruud Gullit debuteren, nadat Edo Ophof in maart 1981 al had gedebuteerd. In 1983 voegden zich voorts nog Ronald Koeman, Erwin Koeman, Marco van Basten en Sonny Silooy bij de selectie. Pas in de periode oktober 1986-december 1987 kwalificeerde Nederland zich weer eens. 1988, het jaar waarin PSV de Europacup I won, was het elftal weer present op een eindtoernooi (EK 1988). Na een moeizame groepsfase werd gastland West-Duitsland met 2-1 verslagen in Hamburg, waarna in de finale Nederland opnieuw tegenover de Sovjet-Unie kwam te staan. Door doelpunten van Ruud Gullit en Marco van Basten en een gestopte strafschop van Hans van Breukelen won Nederland de wedstrijd met 2-0 en kroonde het elftal zich daarmee voor het eerst in de geschiedenis tot Europees kampioen.


25 juni 1988 Nederland Vlag van Nederland 2 - 0 (1 - 0) Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie Opstelling Nederland:
Vlag van Duitsland Olympiastadion, München
72.308 toeschouwers
Vlag van Frankrijk Michel Vautrot
Ruud Gullit Goal 33'
Marco van Basten Goal 54'
Van Breukelen, Van Aerle, Rijkaard, R. Koeman, Van Tiggelen, Vanenburg, Wouters, Mühren, E. Koeman, Van Basten, Gullit

Bondscoach: Vlag van Nederland Rinus Michels

Huis in Silvolde in oranje tijdens WK 2010

Sinds het gewonnen EK van 1988 ontbrak Nederland alleen op het WK in 2002. Op het WK in 1998 dat in Frankrijk werd gehouden reikte het elftal tot de halve finale, waar het na strafschoppen van Brazilië verloor. Op de EK's van 1992 en 1996 was Nederland ook al na een strafschoppenserie uitgeschakeld, hetgeen ook gebeurde op het EK in 2000 dat in eigen land werd gehouden. Ditmaal was het Italië dat in de halve finale vanaf elf meter beter was. Nederland had tijdens de wedstrijd ook al twee strafschoppen gemist. Het elftal rekende af met het penaltysyndroom op het EK in 2004 dat in Portugal gespeeld werd. In de kwartfinales werd van Zweden eindelijk gewonnen na een strafschoppenserie. In de halve finale was gastland Portugal echter de betere, waardoor de finale niet werd bereikt. De finale werd wel bereikt op het WK 2010 in Zuid-Afrika. De eerste zes wedstrijden werden binnen 90 minuten gewonnen. De finale zelf werd echter van Spanje na verlenging verloren met 0-1. Het EK dat daarop volgde eindigde in een deceptie. Hoewel de kwalificatie redelijk vlekkeloos verliep, verloor Nederland op het eindtoernooi alle drie de groepswedstrijden. Na dit EK stapte Bert van Marwijk op en hij werd vervangen door Louis van Gaal.

Prestaties op eindrondes

WK-historie

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van Uruguay 1930 Niet deelgenomen
Vlag van Italië 1934 1e ronde 1 0 0 1 2 3
Vlag van Frankrijk 1938 1e ronde 1 0 0 1 0 3
Vlag van Brazilië 1950 Niet deelgenomen
Vlag van Zwitserland 1954
Vlag van Zweden 1958 Niet gekwalificeerd
Vlag van Chili 1962
Vlag van Engeland 1966
Vlag van Mexico 1970
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1974 Finale 7 5 1 1 15 3
Vlag van Argentinië 1978 Finale 7 3 2 2 15 10
Vlag van Spanje 1982 Niet gekwalificeerd
Vlag van Mexico 1986
Vlag van Italië 1990 Achtste finale 4 0 3 1 3 4
Vlag van Verenigde Staten 1994 Kwartfinale 5 3 0 2 8 6
Vlag van Frankrijk 1998 Vierde 7 3 3 1 13 7
Vlag van Zuid-KoreaVlag van Japan 2002 Niet gekwalificeerd
Vlag van Duitsland 2006 Achtste finale 4 2 1 1 3 2
Vlag van Zuid-Afrika 2010 Finale 7 6 0 1 12 6
Vlag van Brazilië 2014 Gekwalificeerd
Totaal 9/20 43 22 10 11 71 45

EK-historie

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van Frankrijk 1960 Niet deelgenomen
Vlag van Spanje 1964 Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië 1968
Vlag van België 1972
Vlag van Joegoslavië 1976 Derde 2 1 0 1 4 5
Vlag van Italië 1980 1e ronde 3 1 1 1 4 4
Vlag van Frankrijk 1984 Niet gekwalificeerd
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1988 Winnaar 5 4 0 1 8 3
Vlag van Zweden 1992 Halve finale 4 2 2 0 6 3
Vlag van Engeland 1996 Kwartfinale 4 1 2 1 3 4
Vlag van BelgiëVlag van Nederland 2000 Halve finale 5 4 1 0 13 3
Vlag van Portugal 2004 Halve finale 5 1 2 2 7 6
Vlag van OostenrijkVlag van Zwitserland 2008 Kwartfinale 4 3 0 1 10 4
Vlag van OekraïneVlag van Polen 2012 1e ronde 3 0 0 3 2 5
Totaal 9/14 35 17 8 10 57 37

Olympische Spelen

Jaar Organiserende stad Prestatie Nederland Voor meer informatie
1908 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen Derde plaats Hoofdartikel
1912 Vlag van Zweden Stockholm Derde plaats Hoofdartikel
1920 Vlag van België Antwerpen Derde plaats Hoofdartikel
1924 Vlag van Frankrijk Parijs Vierde plaats Hoofdartikel
1928 Vlag van Nederland Amsterdam Eerste ronde Hoofdartikel
1948 Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen Eerste ronde Hoofdartikel
1952 Vlag van Finland Helsinki Voorronde Hoofdartikel
2008* Vlag van China Peking Kwartfinale Hoofdartikel
Enkel de toernooien waar Nederland zich voor wist te kwalificeren zijn weergegeven.
* N.B. In 2008 deed niet het standaard Nederlands elftal mee, maar het Nederlands elftal tot 23, aangevuld met enkele dispensatiespelers.

FIFA-wereldranglijst

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013
Straight Line Steady.svg 7 Green Arrow Up.svg 6 Straight Line Steady.svg 6 Red Arrow Down.svg 9 Red Arrow Down.svg 22 Green Arrow Up.svg 11 Red Arrow Down.svg 19 Green Arrow Up.svg 8 Straight Line Steady.svg 8 Green Arrow Up.svg 6 Green Arrow Up.svg 4 Red Arrow Down.svg 6 Green Arrow Up.svg 3 Red Arrow Down.svg 7 Red Arrow Down.svg 9 Green Arrow Up.svg 3 Straight Line Steady.svg 3 Green Arrow Up.svg 2 Straight Line Steady.svg 2 Red Arrow Down.svg 8 Red Arrow Down.svg 9

Spelersrecords

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van spelers van het Nederlands voetbalelftal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Meeste interlands

Edwin van der Sar speelde de meeste interlands
Naam Carrière Interlands Doelpunten
1 Edwin van der Sar 1995 - 2008 130 0
2 Frank de Boer 1990 - 2004 112 13
3 Rafael van der Vaart 2001 - heden 109 25
4 Giovanni van Bronckhorst 1996 - 2010 106 6
5 Phillip Cocu 1996 - 2006 101 10
6 Dirk Kuijt 2004 - heden 98 24
7 Wesley Sneijder 2003 - heden 97 26
8 Clarence Seedorf 1994 - 2008 87 11
John Heitinga 2004 - heden 87 7
10 Marc Overmars 1993 - 2004 86 17

██ Nog actief

Laatst bijgewerkt: 5 maart 2014

Meeste doelpunten

Robin van Persie maakte voor Nederland de meeste doelpunten
Naam Carrière Doelpunten Interlands Doelpunt/Interland
1 Robin van Persie 2005 - heden 41 82 0,50
2 Patrick Kluivert 1994 - 2004 40 79 0,51
3 Dennis Bergkamp 1990 - 2000 37 79 0,47
4 Faas Wilkes 1946 - 1961 35 38 0,92
Ruud van Nistelrooij 1998 - 2011 35 70 0,50
6 Klaas-Jan Huntelaar 2006 - heden 34 60 0,57
7 Abe Lenstra 1940 - 1959 33 47 0,70
Johan Cruijff 1966 - 1977 33 48 0,69
9 Beb Bakhuys 1928 - 1937 28 23 1,22
10 Kick Smit 1934 - 1946 26 29 0,90
Wesley Sneijder 2003 - heden 26 97 0,27

██ Nog actief

Laatst bijgewerkt: 5 maart 2014

Meeste clean sheets

Edwin van der Sar hield zijn doel het vaakst schoon
Naam Carrière De nul gehouden Interlands De nul/Interland
1 Edwin van der Sar 1995 - 2008 72 130 0,55
2 Hans van Breukelen 1980 - 1992 34 73 0,47
3 Maarten Stekelenburg 2004 - heden 26 54 0,48
4 Piet Schrijvers 1971 - 1984 20 46 0,43
5 Jan van Beveren 1967 - 2077 16 32 0,50
6 Jan Jongbloed 1962 - 1978 14 24 0,58
Ed de Goey 1992 - 1998 14 31 0,45
8 Eddy Pieters Graafland 1957 - 1967 12 47 0,26
9 Gejus van der Meulen 1924 - 1934 8 54 0,15
10 Michel Vorm 2008 - heden 7 14 0,50

██ Nog actief

Laatst bijgewerkt: 15 oktober 2013

Coaches

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van coaches van het Nederlands voetbalelftal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Louis van Gaal werd op 6 juli 2012 aangesteld als bondscoach na het opstappen van Bert van Marwijk. Danny Blind en Patrick Kluivert werden assistent-coach. Van Gaal was al eerder bondscoach van 2000 tot en met 2001.

De tien coaches met de meeste wedstrijden zijn:

Louis van Gaal is de huidige bondscoach
Naam Periode(s) Wedstrijden Winst %
1 Vlag van Engeland Bob Glendenning 1923, 1925-1940 87 41,38
2 Vlag van Nederland Dick Advocaat 1992-1994, 2002-2004 55 56,36
3 Vlag van Nederland Rinus Michels 1974, 1984, 1986-1988, 1990-1992 53 56,60
4 Vlag van Nederland Marco van Basten 2004-2008 52 67,31
Vlag van Nederland Bert van Marwijk 2008-2012 52 65,38
6 Vlag van Frankrijk Elek Schwartz 1957-1964 49 38,78
7 Vlag van Nederland Guus Hiddink 1995-1998 38 57,89
8 Vlag van Nederland Louis van Gaal 2000-2001, 2012-heden 33 57,58
9 Vlag van Nederland Jaap van der Leck 1949-1954 29 17,24
10 Vlag van Nederland Jan Zwartkruis 1976-1977, 1977, 1978-1981 28 42,86
Vlag van Duitsland Georg Keßler 1966-1970 28 35,71

██ Huidige coach

Laatst bijgewerkt: 5 maart 2014

Huidig team

De volgende 22 spelers zijn door de bondscoach Louis van Gaal opgeroepen in de selectie voor de vriendschappelijke wedstrijd tegen Frankrijk op 5 maart 2014.

Paul Verhaegh heeft zich met een blessure afgemeld nadat hij was geselecteerd, van Gaal heeft Rafael van der Vaart opgeroepen als zijn vervanger die zich samen met Michel Vorm eveneens heeft afgemeld waardoor Siem de Jong is toegevoegd aan de selectie.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met Nederland - Colombia 0-0 (19 november 2013)

Rugnummer Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Jasper Cillessen 5 0 Vlag van Nederland Ajax
- Jeroen Zoet 0 0 Vlag van Nederland PSV
Verdediging
2 Gregory van der Wiel 37 0 Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
3 Ron Vlaar 22 1 Vlag van Engeland Aston Villa
- Daryl Janmaat 13 0 Vlag van Nederland Feyenoord
4 Bruno Martins Indi 13 2 Vlag van Nederland Feyenoord
5 Daley Blind 9 0 Vlag van Nederland Ajax
- Joël Veltman 1 0 Vlag van Nederland Ajax
14 Karim Rekik 1 0 Vlag van Nederland PSV
Middenveld
10 Wesley Sneijder 97 26 Vlag van Turkije Galatasaray
8 Kevin Strootman 25 3 Vlag van Italië AS Roma
16 Stijn Schaars 23 0 Vlag van Nederland PSV
6 Jordy Clasie 7 0 Vlag van Nederland Feyenoord
- Siem de Jong 6 2 Vlag van Nederland Ajax
20 Davy Klaassen 1 0 Vlag van Nederland Ajax
Aanval
- Dirk Kuijt 98 24 Vlag van Turkije Fenerbahçe
9 Robin van Persie Aanvoerder 82 41 Vlag van Engeland Manchester United
- Arjen Robben 73 22 Vlag van Duitsland Bayern München
- Klaas-Jan Huntelaar 60 34 Vlag van Duitsland Schalke 04
21 Memphis Depay 4 0 Vlag van Nederland PSV
11 Jean-Paul Boëtius 1 0 Vlag van Nederland Feyenoord
7 Quincy Promes 1 0 Vlag van Nederland FC Twente

Recent opgeroepen

De volgende spelers zijn het afgelopen jaar opgeroepen voor het elftal en zijn nog beschikbaar, maar zaten niet bij de laatste selectie of zijn afgevallen nadat ze geselecteerd zijn.

Naam Wed. Dlpnt. Huidige club Laatste oproep
Doel
Michel Vorm 14 0 Vlag van Wales Swansea City Vlag van Frankrijk Frankrijk uit, 5 maart 201
Maarten Stekelenburg 54 0 Vlag van Engeland Fulham Vlag van Colombia Colombia thuis, 19 november 2013
Tim Krul 5 0 Vlag van Engeland Newcastle United Vlag van Colombia Colombia thuis, 19 november 2013
Kenneth Vermeer 4 0 Vlag van Nederland Ajax Vlag van Andorra Andorra uit, 10 september 2013
Verdediging
Paul Verhaegh 1 0 Vlag van Duitsland Augsburg Vlag van Frankrijk Frankrijk uit, 5 maart 2014
Stefan de Vrij 9 0 Vlag van Nederland Feyenoord Vlag van Colombia Colombia thuis, 19 november 2013
Patrick van Aanholt 1 0 Vlag van Nederland Vitesse Vlag van Colombia Colombia thuis, 19 november 2013
Jetro Willems 11 0 Vlag van Nederland PSV Vlag van Colombia Colombia thuis, 19 november 2013
Joris Mathijsen 84 3 Vlag van Nederland Feyenoord Vlag van Portugal Portugal uit, 14 augustus 2013
Ricardo van Rhijn 7 0 Vlag van Nederland Ajax Vlag van Portugal Portugal uit, 14 augustus 2013
John Heitinga 87 7 Vlag van Engeland Everton Vlag van China China uit, 11 juni 2013
Miquel Nelom 2 0 Vlag van Nederland Feyenoord Vlag van China China uit, 11 juni 2013
Erik Pieters 17 0 Vlag van Engeland Stoke City Vlag van China China uit, 11 juni 2013
Dwight Tiendalli 2 0 Vlag van Wales Swansea City Vlag van China China uit, 11 juni 2013
Middenveld
Rafael van der Vaart 109 25 Vlag van Duitsland Hamburg Vlag van Frankrijk Frankrijk uit, 5 maart 201
Nigel de Jong 69 1 Vlag van Italië Milan Vlag van Colombia Colombia thuis, 19 november 2013
Jonathan de Guzmán 8 0 Vlag van Wales Swansea City Vlag van Colombia Colombia thuis, 19 november 2013
Leroy Fer 5 0 Vlag van Engeland Norwich City Vlag van Colombia Colombia thuis, 19 november 2013
Davy Propper 0 0 Vlag van Nederland Vitesse Vlag van Colombia Colombia thuis, 19 november 2013
Adam Maher 5 0 Vlag van Nederland PSV Vlag van Andorra Andorra uit, 10 september 2013
Georginio Wijnaldum 3 1 Vlag van Nederland PSV Vlag van Estland Estland uit, 6 september 2013
Marco van Ginkel 2 0 Vlag van Engeland Chelsea Vlag van Portugal Portugal uit, 14 augustus 2013
Lerin Duarte 0 0 Vlag van Nederland Ajax Vlag van China China uit, 11 juni 2013
Jens Toornstra 2 0 Vlag van Nederland Utrecht Vlag van China China uit, 11 juni 2013
Aanval
Jeremain Lens 20 7 Vlag van Oekraïne Dinamo Kiev Vlag van Colombia Colombia thuis, 19 november 2013
Luciano Narsingh 7 2 Vlag van Nederland PSV Vlag van Colombia Colombia thuis, 19 november 2013
Ruben Schaken 7 2 Vlag van Nederland Feyenoord Vlag van Andorra Andorra uit, 10 september 2013
Ricky van Wolfswinkel 2 0 Vlag van Engeland Norwich City Vlag van Andorra Andorra uit, 10 september 2013

Staf

Naam Functie
Technische staf
Louis van Gaal Bondscoach
Danny Blind Assistent
Patrick Kluivert Assistent
Frans Hoek Keeperstrainer
Medische staf
Edwin Goedhart Teamarts
Rene Wormhoudt Conditietrainer
Gert-Jan Goudswaard Verzorger
Arno Philips Verzorger
Overige staf
Hans Jorritsma Teammanager
Carlo de Leeuw Materiaalman
Rob Koster Materiaalman
Ronald Spelbos Hoofdscout

Trivia

  • De meeste gele kaarten werden gegeven in de wedstrijd Portugal - Nederland op het Wereldkampioenschap voetbal 2006 (12 gele en vier "tweemaal geel/rood").
  • De snelst gegeven strafschop op een WK was die in de eerste minuut van de finale West-Duitsland - Nederland op het WK 1974; Johan Neeskens scoorde de 1-0 voor Nederland. Het Duitse team had voor de strafschop nog geen enkele aanraking met de bal gehad. Het was tevens de eerste strafschop die op een finale van een WK succesvol werd benut.[2]
  • Op 22 maart 2013 maakte Ruben Schaken de 1500e treffer van Oranje tijdens de WK kwalificatiewedstrijd tegen Estland.
  • De Engelse voetbaltrainer Edgar Chadwick was in 1908 de eerste buitenlander die werd aangesteld als bondcoach.

Mini WK

In 1980 deed Nederland ook mee aan het Mini WK of Mundialito. Nederland werd tweede in de poule na een verloren wedstrijd tegen Uruguay (2-0) en een gelijkspel tegen Italië (1-1).

Discografie

Albums

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Feest met oranje 1990 26-05-1990 13 8 met De Havenzangers & Ron Brandsteder
Good luck Oranje 1994 04-06-1994 8 10 met André Hazes

Singles

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Nederland, die heeft de bal 1980 19-01-1980 2 8 met André van Duin /
Nr. 1 in de Single Top 100 / Alarmschijf
't Is weer fijn langs de lijn 1985 31-08-1985 tip2 - met Harry Slinger /
Nr. 27 in de Single Top 100
Wij ♥ Oranje 1988 09-07-1988 3 7 met André Hazes /
Nr. 1 in de Single Top 100
Hand in hand achter Oranje 1990 12-05-1990 13 7 met Ron Brandsteder & De Havenzangers /
Nr. 9 in de Single Top 100
Ik heb u lief mijn Nederland 1994 21-05-1994 28 8 met André Hazes /
Nr. 18 in de Single Top 100
Wij ♥ Oranje 2008 - met André Hazes /
Nr. 14 in de Single Top 100
Wij ♥ Oranje 2010 - met André Hazes /
Nr. 16 in de Single Top 100
Wij ♥ Oranje 2012 - met André Hazes /
Nr. 48 in de Single Top 100
Bronnen, noten en/of referenties
Nederlands voetbalelftal

KNVB · A-internationals · Bondscoaches · Topscorers · Nederlands vrouwenelftal · Nederland B · Olympisch elftal · Jong Oranje · Nederland U20 · Beloftenelftal · Nederland U19 · Nederland U18 · Nederland U17 · Nederland U16 · Nederland U15 · Amateurelftal · Vrouwen U19 · Vrouwen U17 · Vrouwen U16 · Vrouwen U15
EK-wedstrijden · WK-wedstrijden · Resultaten kwalificaties en eindronden · Nederland B-wedstrijden · Officieuze wedstrijden · EK-wedstrijden vrouwen · Resultaten vrouwen kwalificaties en eindronden

1905 – 1919 · 1920 – 1929 · 1930 – 1939 · 1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

OS 1908 · OS 1912 · OS 1920 · OS 1924 · OS 1928 · WK 1934 · WK 1938 · OS 1948 · OS 1952 · WK 1974 · EK 1976 · WK 1978 · EK 1980 · EK 1988 · WK 1990 · EK 1992 · WK 1994 · EK 1996 · WK 1998 · EK 2000 · EK 2004 · WK 2006 · EK 2008 · OS 2008 · WK 2010 · EK 2012 · WK 2014

Albanië · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · België · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · China · Colombia · Curaçao · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Ecuador · Egypte · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · GOS · Ghana · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Indonesië · Iran · Israël · Italië · Ivoorkust · Japan · Joegoslavië · Kameroen · Kroatië · Letland · Liechtenstein · Luxemburg · Macedonië · Malta · Marokko · Mexico · Moldavië · Nederlandse Antillen · Nigeria · Noord-Ierland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · Saarland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Suriname · Thailand · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Verenigd Koninkrijk · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Argentinië (1978) · Argentinië (2006) · Denemarken (2010) · Denemarken (2012) · Duitsland (2012) · Frankrijk (2008) · Italië (2008) · Ivoorkust (2006) · Japan (2010) · Kameroen (2010) · Portugal (2006) · Portugal (2012) · Roemenië (2008) · Rusland (2008) · San Marino (2011) · Servië en Montenegro (2006) · Sovjet-Unie (1988) · Spanje (2010) · Uruguay (2010) · West-Duitsland (1974)