Need for Speed II

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Need for Speed II
(Cover op en.wikipedia.org)
Ontwikkelaar(s) Electronic Arts
Uitgever(s) Electronic Arts
Datum van uitgave Vlag van Verenigde Staten 31 maart 1997
Vlag van Europa 1997
Genre(s) Racespel
Spelmodus Singleplayer, multiplayer
Leeftijdsklasse PEGI: 3
ESRB: E
Platform(s) PlayStation, Windows
Media Cd-rom
Systeemeisen
OS: Windows 95, CPU: 90 MHz, 1 MB grafische kaart, 16 MB RAM, 4x cd-rom, DirectX 1.0
Navigatie
Spelserie Need for Speed
Uitbreiding(en) Need for Speed II SE
Voorloper The Need for Speed
Vervolg Need for Speed III: Hot Pursuit
Portaal  Portaalicoon   Computerspellen

Need for Speed II is een racespel ontwikkeld en uitgegeven door Electronic Arts in 1997. Het is het tweede deel in de Need for Speed-serie.

In datzelfde jaar verscheen ook Need for Speed II SE, een speciale editie met extra circuits, extra auto's en ondersteuning voor Glide, de toen opkomende 3D grafische standaard die gebruikt werd in de Voodoo- en Voodoo 2-videokaarten van 3dfx.

Gameplay[bewerken]

In het spel zijn drie racemodes: Tournament, Knock-out en Single Race (toernooi, knock-out en afzonderlijke race). Ook zijn er uitsluitend circuits die de speler met de FZR 2000-bonusauto en snelheden hoger dan 400 km/u kan bereiken. Voor het eerst zijn er naast drie nieuwe auto's ook prototypes en showcars ​​in het wagenpark. Ook een arcadegerichte eigenschap van het spel is de spelsnelheid, die een veel realistischer gevoel van snelheid geeft dan voorganger The Need for Speed. In multiplayer-modus kreeg Need for Speed ​​II ook een split screen, waarmee spelers op een pc tegen elkaar kunnen spelen.

Need for Speed ​​II's Special Edition is de eerste die 3D-acceleratiekaarten van 3dfx ondersteunt en beschikt over een nieuwe racebaan, Last Resort. Bovendien kan de speler alle routes achteruit en gespiegeld rijden. Het aantal selecteerbare kleuren voor de auto van de speler is echter verminderd. Bovendien kan de fysieke eigenschappen in drie fasen worden afgesteld tussen "arcade" en "simulatie", waarbij de laatste leidt tot een veel moeilijkere rit.

Lijst van auto's[bewerken]

In de tweede versie van het spel zijn er meer dan 11 voertuigen; drie daarvan zijn prototypen en showcars. De Special Edition bevat in totaal 14 racewagens:

Racebanen[bewerken]

De routes worden vaak gekenmerkt door zeer snelle gedeeltes en bevinden zich soms op zeer exotische locaties, wat het arcade-achtige karakter van het spel onderstreept. Afgezien van 'Proving Grounds' zijn het normale wegen en geen echte circuits. In het vrije spel kunnen de routes ook normaal verkeer hebben (behalve in Proving Grounds).

  • Proving Grounds (Noorwegen)
  • Outback (Australië)
  • Last Resorts (Mexico)
  • North Country (Alpen)
  • Pacific Spirit (Canada)
  • Mediterraneo (Griekenland)
  • Mystic Peaks (Nepal)
  • Monolithic Studios (Hollywood)

Ontvangst[bewerken]

Need for Speed II ontving gemengde recensies. Kritiek was er op de wegen en onbekende auto's, de betere animaties, detail en kleuren waren een positief punt.

Op aggregatiewebsite Metacritic kreeg de pc-versie een score van 8,3,[1] en de PlayStation-versie een score van 7,1.[2]

Externe link[bewerken]