Neotamandua

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Neotamandua
Fossiel voorkomen: Mioceen - Plioceen
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Infraklasse: Eutheria (Placentadieren)
Superorde: Xenarthra (Tandarmen)
Orde: Pilosa (Luiaards en miereneters)
Familie: Myrmecophagidae (Miereneters)
Geslacht
Neotamandua
Rovereto, 1914
Typesoort
Neotamandua conspicua
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Neotamandua is een uitgestorven miereneter die tijdens het Mioceen en Plioceen in Zuid-Amerika leefde.

Soorten[bewerken]

Het geslacht Neotamandua omvat de volgende soorten:

  • N. borealis: deze soort leefde in het Mioceen in tropisch Zuid-Amerika. Fossielen zijn gevonden in La Venta in Colombia in afzettingen die dateren van 13,5 tot 11,5 miljoen jaar geleden.

Kenmerken[bewerken]

Neotamandua was half zo groot als een hedendaagse reuzenmiereneter met een geschat gewicht van tien tot twintig kilogram. Dit dier leefde zowel op de grond als in de bomen, waar het zocht naar nesten van mieren en termieten. Neotamandua had geen grijpstaart, maar de handen en voeten waren in bepaalde opzichten wel vergelijkbaar met die van de tamandoea's of boommiereneters.

Verwantschap[bewerken]

Ondanks de naam is Neotamandua nauwer verwant aan de reuzenmiereneter dan aan de tamandoea's.