Nespresso

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De 12 oorspronkelijke capsules voor de consumentenmarkt
Nespresso-machines van het merk Magimix

Nespresso is lang houdbare gemalen koffie in een kleine aluminium capsule. Het hoort bij een koffiezetsysteem dat is ontwikkeld door Nestlé. De naam is afgeleid van de naam van het bedrijf en espresso. Zowel de capsule als de methode van koffiezetten zijn gepatenteerd.

Het bedrijf[bewerken]

Nestlé Nespresso SA is een zelfstandig onderdeel van de divisie Nutrition, Health and Wellness van Nestlé en had in 2006 een omzet van meer dan 1 miljard Zwitserse frank, dat betekende een groei van meer dan 35% per jaar. Het aandeel van Nespresso in de wereldmarkt voor espresso-koffiemachines was in dat jaar ongeveer 27%. Het bedrijf is gevestigd in Lausanne en heeft meer dan 2500 medewerkers in 40 landen. De koffie wordt geproduceerd in Orbe en sinds medio 2008 in Avenches. De verkoop richt zich zowel op de consumenten- als de zakelijke markt.

Het Systeem[bewerken]

De koffie is zuurstofvrij (met enkel stikstof) in een aluminium capsule verpakt, waardoor de koffie langer vers blijft (1 jaar na productie, zoals vermeld op de kartonnen verpakking) dan bijvoorbeeld koffiepads of servings. De verpakking wordt door het apparaat opengemaakt en heet water wordt er doorheen geperst.

Het systeem werd geïntroduceerd in 1989 in het Franssprekende deel van Zwitserland. Pas in 1991 werd het een zakelijk succes na een marketingcampagne. Nespresso-machines worden onder licentie geproduceerd door onder andere De Longhi, Jura, Magimix, Krups, Miele en Siemens.

De relatief dure capsules werden in eerste instantie alleen geproduceerd en verkocht door Nespresso zelf. In een Nespresso-apparaat kunnen dan ook alleen deze capsules gebruikt worden. Het bestellen van deze capsules kon via internet en telefoon bij de zogeheten Nespresso Club. Later werden de capsules ook aangeboden in zogenaamde Nespresso boutiques. De onderdelen van apparatuur en capsules zijn beschermd met 70 patenten. De formule is daarmee een voorbeeld is van een vendor lock-in. Een gedeelte van de patenten verviel in 2012. Sindsdien worden ook allerlei capsules van ander fabricaat aangeboden die passen in de Nespresso-apparatuur.

Boeren[bewerken]

Nespresso heeft een kwaliteitsprogramma ontwikkeld in samenwerking met de Rainforest Alliance. Dit programma loopt sinds 2003. Het traint koffieboeren om een betere kwaliteit koffiebonen te kweken. Waardoor ze een hogere prijs voor de koffie kunnen vragen en zo een beter inkomen verwerven. Vooralsnog is minder dan 50% van de benodigde koffiebonen van Nespresso van dit programma afkomstig. Het bedrijf gebruikt dit programma als argument om geen koffiesoorten in te kopen die door fairtrade-organisaties, zoals Max Havelaar, worden verhandeld. De eisen op sociaal en milieu-gebied zijn voor het Nespresso programma echter minder hoog dan van Max Havelaar.

Productiemethode[bewerken]

De koffiebonen worden op plantages in Brazilië, Colombia, Costa Rica, Guatemala, Togo, Kenia en Ethiopië verbouwd. De bessen met de bonen worden geplukt, gewassen, gesorteerd, ontpulpt, nogmaals gewassen en in de zon gedroogd. De bonen worden in balen van 60 kg verkocht en daarna getransporteerd. Afhankelijk van de gewenste melange of kwaliteit worden verschillende soorten koffiebonen met elkaar gemengd. De bonen worden geroosterd, waarbij de duur en temperatuur invloed hebben op de sterkte en smaak van de koffie. De koffiebonen worden daarna vermalen, waarbij de fijnheid van de maling invloed heeft op de snelheid waarmee water door het koffiepulver stroomt; hoe langzamer hoe sterker en bitterder de koffie is. Vanaf dit deelproces wordt gewerkt met een stikstofatmosfeer, omdat zuurstof een slechte invloed op de kwaliteit heeft. De gemalen koffie wordt zonder zuurstof (met enkel stikstof) verpakt, in een aluminium capsule voor een lange houdbaarheid. Anno 2015 biedt Nespresso 23 standaard koffiesoorten aan.

Ecologie en afval[bewerken]

Met name de koffiecapsule is belastend voor het milieu. De capsule is van aluminium gemaakt, een grondstof die veel energie kost om het te produceren. Het aluminium krijgt aan de binnenkant een plastic laagje, maar dat maakt het niet ongeschikt voor hergebruik. In Zwitserland is men begonnen met het inzamelen van de aluminium capsules voor hergebruik van het aluminium. Dit inzamelsysteem zal ook ingevoerd worden in andere landen waar het koffiezetsysteem verkocht wordt. In Nederland kunnen de gebruikte capsules naar inzamelpunten voor metalen gebracht worden. Sinds juni 2009 is er ook een hervulbare capsule op de markt, gemaakt van polypropyleen. Deze capsule kan een aantal keer gebruikt worden. Koffiedik kan worden gecomposteerd. Nederlandse klanten kunnen gebruikte capsules in speciale zakken opsturen voor recycling.

Concurrerende systemen[bewerken]

Vergelijkbare systemen worden op de markt gebracht door een aantal concurrenten. Een joint venture van Philips en Sara Lee Corporation (Douwe Egberts) bracht met wereldwijd succes de Senseo op de markt in 2001. ESE (Easy Serving Espresso) is geïntroduceerd door een consortium van verschillende koffiebranders en machineproducenten als Illy Caffè en Lavazza. Een ander systeem is ontwikkeld door Kraft Foods en heet Tassimo.

Externe links en referenties[bewerken]