Naar inhoud springen

Nico Nelissen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Nico Nelissen
Nico Nelissen
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Nicolaas Johannes Maria (Nico) Nelissen
Geboortedatum 29 januari 1942
Geboorteplaats Maastricht
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Beroep academisch docent[1]Bewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Promotor(s) R.A. de Moor
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en) sociologie, bestuurskunde, natuur- en milieuvraagstukken, architectuur, stedenbouw, monumentenzorg, welstandszorg
Universiteit Radboud Universiteit Nijmegen
Soort hoogleraar Hoogleraar emeritus

Nicolaas Johannes Maria (Nico) Nelissen (Maastricht, 29 januari 1942) is een Nederlandse socioloog. Hij was docent en hoogleraar (urbane en rurale) sociologie, bestuurskunde, architectuur, stedenbouw en natuur- en milieuvraagstukken.

Nelissen volgde de middelbare school aan het Henric van Veldekecollege in Maastricht (1954-1960). Hij studeerde sociale wetenschappen aan Tilburg University (1960-1966), waar hij cum laude afstudeerde. In 1970 promoveerde hij in Tilburg op het proefschrift Sociale ecologie met als promotor R.A. de Moor.

Nelissen werkte van 1962 tot 1966 als onderzoeker bij de Provincie Limburg. Tussen 1966 en 1986 was hij universitair (hoofd)docent Urbane en Rurale Sociologie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en in de avonduren stafdocent aan de Academie van Bouwkunst in Maastricht (1966-1992). Van 1986 tot 1991 was Nelissen universitair hoofddocent bestuurskunde aan de Radboud Universiteit. Van 1990 tot 2001 was hij bijzonder hoogleraar natuur- en milieuvraagstukken aan de Tilburg University en hoogleraar bestuurskunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen (1991-2004).

Nelissen publiceerde (zelfstandig of als co-auteur) tientallen boeken en honderden tijdschriftartikelen. Zijn werk heeft vooral betrekking op de zorg van de overheid voor de natuurlijke en gebouwde omgeving met als speciale interessegebieden stadsvernieuwing, monumentenzorg, ruimtelijke kwaliteitszorg, architectuur, stedenbouw, natuur- en milieuvraagstukken, milieubeleid, milieubesef en milieugedrag. Hij behoorde in Nederland tot de eersten die de sociale aspecten van natuur- en milieuvraagstukken verkenden. Hij ontwikkelde een speciaal instrument voor het meten van milieubesef.

Gedurende zijn loopbaan vervulde Nelissen diverse functies in het maatschappelijk leven. Zo was hij voorzitters van diverse monumenten- en welstandscommissies. Daarnaast was hij (hoofd)redacteur bij meerdere (vak)bladen, waaronder De Europese Gemeente, Kijk op Europese stadsvernieuwing, Tijdschrift Milieu, Tijdschrift Openbaar Bestuur en Tijdschrift Bestuurswetenschappen. Tevens verzorgde hij lezingen in binnen- en buitenland over vele onderwerpen die direct of indirect te maken hadden met zijn kennis.

Bibliografie (selectie)

[bewerken | brontekst bewerken]

Van Nelissen verschenen meer dan 650 publicaties.[2] Van de publicaties in boekvorm zijn onder andere te noemen:

  • 1970: Sociale ekologie, Nijmegen (proefschrift)
  • 1971: Discussienota Europees milieubesef, Maastricht
  • 1972: Gemeenten en milieubesef, Nijmegen
  • 1974: De stad; een inleiding tot de urbane sociologie, Deventer
  • 1976: Monument en binnenstad (met Cees de Vocht), Maastricht
  • 1979: Vernieuwing van het woon- en leefmilieu; een maatschappelijke uitdaging, Nijmegen
  • 1982: Urban renewal participation experiments; heralds of a new local democracy, Maastricht
  • 1985: Het verkennen van sociale problemen, Zeist
  • 1987: De Nederlanders en hun milieu; een onderzoek naar het milieubesef en het milieugedrag van vroeger en nu, Zeist
  • 1988: Het milieu, vertrouw, maar weet wel wie je vertrouwt; een onderzoek naar verinnerlijking en verinnerlijkingsbeleid op het gebied van het milieu, Zeist
  • 1989: Besturen tussen klassiek en modern, Landgraaf
  • 1991: Beleidsstijlen van managers ten aanzien van het milieu, Zeist
  • 1994: The environment; towards a sustainable future, Dordrecht/ Boston / London
  • 1996: In staat van vernieuwing; maatschappelijke vernieuwingsprocessen in veelvoud, Bussum
  • 1997: Classics in environmental studies; an overview of classic texts in environmental studies (met Jan van der Straaten & Leon Klinkers), Utrecht
  • 1999: Herbestemming van grote monumenten; een uitdaging, 's-Hertogenbosch
  • 1999: Renewing Government; Innovative and Inspiring Visions, Utrecht
  • 2000: Bestuurlijk vermogen; analyse en beoordeling van nieuwe vormen van besturen, Bussum
  • 2001: Oog voor architectuur in Europa; een 'petit tour' door de geschiedenis, Nijmegen
  • 2004: Oog voor openbaar bestuur; een beknopte geschiedenis van de bestuurskunde (met Peter de Goede & Mark van Twist), Amsterdam
  • 2008: Geloof in de toekomst!, Strategisch Plan voor het religieus Erfgoed, Utrecht
  • 2009: Mooi Europa; ruimtelijke kwaliteitszorg in Europa (met Flip ten Cate), Amsterdam
  • 2012: Maastricht: inzetten op ruimtelijke kwaliteit, Maastricht
  • 2013: Op zoek naar de hemel op aarde. Stadsidealen door de eeuwen heen, Lanaken
  • 2020: Mijn favoriete gebouw in Maastricht en omgeving (met W. Köhlen en M. Reneerkens), Maastricht
  • 2023: Architectuurgids Parijs, Maastricht
  • 2025: Monumentengids Maastricht NEXT (met Jac van den Boogard & Servé Minis), Maastricht

Tv-presentaties

[bewerken | brontekst bewerken]

Nelissen verzorgde voor RTV Maastricht van 2022 tot 2026 tv-uitzendingen in het kader van de rubriek 'Magazine Maastricht' over stedenbouw, architectuur en kunst in Maastricht.

Onderscheidingen

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1992: Hoeksteen van de Academie van Bouwkunst Maastricht (ABO)
  • 1995-2000: Bovenstebeste ABO-docent
  • 2002: Officier in de Orde van Oranje-Nassau
  • 2009: Teken van Verdienste van de stad Maastricht
  • 2012: Erevoorzitter Architectuurcentrum Nijmegen (AcN)
  • 2023: Erevoorzitter TOPOS, Architectuurcentrum Maastricht

Na het overlijden van zijn vrouw Ellie Koenen hertrouwde Nelissen met Andrea de Pont. Uit zijn eerste huwelijk werden twee kinderen geboren.

  • Liber Amicorum Nico Nelissen (2001)
  • Liber Amicorum Nico Nelissen 80 jaar (2022)