Nico Schuyt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nico Schuyt
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Geboren 2 januari 1922
Overleden 25 januari 1992
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Nico Schuyt (Alkmaar, 2 januari 1922 - Amsterdam 25 januari 1992) was een Nederlands componist.

Opleiding[bewerken]

Schuyt volgde lessen piano en harmonieleer bij de componist Jacob van Domselaer, piano bij Eberhard Rebling en later muziektheorie bij Willem Hijstek en compositie bij Bertus van Lier.

Activiteiten[bewerken]

Schuyt was hoofd van de afdeling documentatie van de stichting Donemus van 1964 tot 1977. Van 1972 tot 1975 was hij voorzitter van het Genootschap van Nederlandse Componisten (GeNeCo). Van 1951 tot 1966 schreef Schuyt onder het pseudoniem Adriaan Hollander muziekkritieken voor de communistische krant De Waarheid. Hij was lid van een groot aantal actiecomités, commissies en besturen met als doel bij de overheid erkenning te krijgen voor het beroep van componist. Dit resulteerde in de oprichting van het Fonds voor de Scheppende Toonkunst in 1982.

Composities[bewerken]

Zijn composities omvatten werken voor orkest en koor, kamermuziek, liederen en balletten. Daarnaast schreef hij ook werken speciaal bedoeld voor amateurmusici, waaronder de schoolopera De varkenshoeder (1951), Sonatine per orchestra giovanile (1961) en Hymnus per orchestra (1966, geschreven voor het Nederlands Studenten Orkest). Andere bekende werken zijn Discorsi capricciosi (1965) en Quasi in modo di valzer per orchestra (1973).

Bron en externe links[bewerken]