Nicolás Guillén

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Geplaatst:
30-09-2019

Genomineerd   Deze pagina is genomineerd voor verwijdering

Ten minste een van de mensen die meewerken aan Wikipedia vindt dat deze pagina in deze vorm niet binnen de Wikipedia-encyclopedie past.
De hiervoor opgegeven reden is: twijfel aan de correctheid van het brongebruik. Lijkt niet geheel neutraal qua toon en stijl. (Nalooplijst Robert Prummel)

De pagina is daarom aangedragen op de beoordelingslijst. Daar is mogelijk ook een meer gedetailleerde reden voor de beoordelingsnominatie te vinden.

Na plaatsing op de beoordelingslijst blijft dit artikel minstens twee weken staan, zodat eventuele bezwaren ingebracht kunnen worden. Als u het artikel zodanig kunt verbeteren dat daarmee de redenen voor verwijdering komen te vervallen, aarzel dan vooral niet om het te verbeteren. Vergeet niet om dit op de genoemde lijst te vermelden.

Indien u van mening bent dat het artikel dusdanig is verbeterd en aangepast dat het wel binnen Wikipedia past, vraag dan op de lijst (of aan de nominator) of dit sjabloon verwijderd mag worden.

NB: deze melding dient te blijven staan tot de beoordelingsdiscussie afgesloten is.
Algemene informatie is te vinden op Wat Wikipedia niet is en de uitleg bij "te beoordelen pagina's".

(//)

Portret uit 1942
Medaille van de Stalin Vredesprijs

Nicolás Guillén, eigenlijk Nicolás Guillén Batista (Camaguey, 10 juli 1902Havana, 16 juli 1989) was een Cubaans dichter.[1] In zijn werk werden de Afrikaanse wortels van de Cubaanse cultuur, die veelal werd gedomineerd door het Spaans en de Europese inbreng, benadrukt.[2] Die Afro-Cubaanse traditie was bewaard in muziek en overleveringen die mondeling werden doorgegeven.

Biografie[bewerken]

Nicolás Guillen werd in 1937 lid van de Communistische Partij van Cuba.[3] Daarom verbood het dictatoriale regime van Fulgencio Batista hem in 1953, na reizen in Oost- en West-Europa, terug te keren naar Cuba.[3] Hij ging naar Parijs. Nicolás Guillén was in 1954 in Stockholm aanwezig voor het daar gehouden congres van de pro-sovjet World Peace Council. De Sovjet-Unie kende hem in 1954 de Stalin Vredesprijs toe.[4] Pas na de overwinning van de revolutionair Fidel Castro in 1959 keerde Nicolás Guillén terug naar Cuba. In 1961 werd Guillén tot eerste voorzitter van de UNEAC, de Cubaanse Schrijvers- en Kunstenaarsvereniging, verkozen.

Nicolás Guillén was lid van het Centraal Comite van de Communistische Partij van Cuba[5] en parlementslid.

De poëzie van Nicolás Guillén is rijk van klank en werd ook op muziek gezet.[6][7]

Externe links[bewerken]