Nicolaes Maes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zelfportret, ca. 1685

Nicolaes Maes (Dordrecht, januari 1634Amsterdam, begr. 24 december 1693) was een Nederlands kunstschilder uit de 17e eeuw. Hij schilderde voornamelijk genrestukken en portretten.

Biografie[bewerken]

Rond 1650 trok hij naar Amsterdam, waar hij in de leer ging bij Rembrandt. Zijn stijl werd zodanig beïnvloed door zijn leermeester, dat veel werken van zijn hand later wel werden toegeschreven aan Rembrandt zelf. In 1654 ging hij terug naar Dordrecht. Zijn hoogtepunt lag tussen de jaren 1655 en 1665. Hij maakte toen kleinere genrestukken. Vanaf ongeveer 1660 verminderde de zichtbare invloed van Rembrandt.

Na een verblijf in Antwerpen tussen 1665-1667, waar hij kennismaakte met de Zuid-Nederlandse schilderkunst van onder andere Jacob Jordaens, vertrok hij in 1673 definitief naar Amsterdam. Hij had zich een compleet nieuwe schilderstijl aangemeten, zodat kunsthistorici lange tijd dachten dat er twee schilders met dezelfde naam werkzaam waren geweest.

Maes legde zich toe op modieuze portretten van de welgestelde burgerij, zoals van de Amsterdamse burgemeester Cornelis Munter, Jacob Trip en Hermanus Amya. Een enkele maal heeft hij zich gewaagd aan Bijbelse taferelen. Het werk Diana en haar nymfen van Johannes Vermeer werd lange tijd aan Maes toegeschreven.

Maes vervaardigde een omvangrijk oeuvre. Zijn werken zijn over vele musea in Europa verspreid. Schilderijen bevinden zich onder andere in het Rijksmuseum en het Amsterdam Museum, de National Gallery in Londen, Buckingham Palace, en verder in Berlijn, Sint-Petersburg, Den Haag, Loosdrecht, Frankfurt, Hannover en München.

Externe link[bewerken]