Nicole Van Goethem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nicole Van Goethem (Antwerpen, 31 mei 1941 - aldaar, 3 maart 2000) was een Vlaamse tekenares, cartoonist en animator. Haar film "Een Griekse tragedie" won in 1986 onder meer een Oscar voor beste korte animatiefilm.

Biografie[bewerken]

Nicole Van Goethem volgde een kunstopleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen en dwarsfluit aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen. Ze maakte in de jaren 60 en '70 deel uit van het Antwerpse artistieke milieu waar ook Ludo Mich, Rudy Renson, Ferre Grignard, Robbe De Hert, Luc Monheim, Wannes Van de Velde, Fred Bervoets en Fernand Auwera deel van uitmaakten. Ze figureerde zo ook in de films Verloren maandag en Trouble in Paradise.

Ze begon haar carrière als ontwerper van affiches, en maakte cartoons voor het vrouwenblad Mimo. Ze werkte mee met cartoonist Jean-Paul Walravens, Picha, aan de films "Tarzoon, shame of the jungle" en "The Missing Link". Als tekenares werkte ze mee aan Jan zonder Vrees (1984), de animatiefilm van Jef Cassiers. Haar eerste eigen animatiefilm, "Een Griekse tragedie" die ze in 1985 afwerkte, werd overladen met prijzen. In de film ondersteunen drie kariatiden al eeuwenlang een timpaan en doen al het mogelijke om de tempel stabiel te houden. De afbrokkelende tempel maakt hun werk evenwel steeds zinlozer. Met zachte humor wordt begrip getoond voor de menselijke zwakheden. In 1986 verschijnt "Vol van gratie", waarin een groep kloosterzusters keer op keer geconfronteerd worden met allerlei fallussymbolen nadat eerst twee nonnetjes kaarsen waren gaan kopen in een seksshop. De film kreeg een nominatie voor de Gouden Palm Beste kortfilm op het Filmfestival van Cannes.

Van Goethem werkte ook als tekenares en cartooniste voor het satirische Franse tijdschrift "Hara-Kiri".

Ze overleed op 58-jarige leeftijd. Ze werd begraven op het ereperk van Schoonselhof. Naar aanleiding van haar overlijden werd in 2000"Nicole Van Goethem, Getekend" uitgebracht met cartoons, stills uit de films en reclameposters.

L.A.T.[bewerken]

Haar laatste animatiefilm, "L.A.T.", werd twee jaar na haar overlijden afgewerkt door haar vaste medewerkers, onder leiding van Rudi Renson, haar partner. Het scenario en storyboard had ze al in 1990 afgewerkt, maar financiële problemen hadden de animatie uitgesteld. In "L.A.T." heeft een blinde schilder een latrelatie met een blinde vrouw die bij hem ook vaak schoonmaakt en een affaire met een doof model. De film toont dat mensen blind en doof zijn voor emoties. De dialogen in plat Antwerps werden ingesproken door An Nelissen en Manou Kersting.

Erkenning[bewerken]