Niet-destructief onderzoek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Radiografisch apparaat voor niet-destructief onderzoek.

Niet-destructief onderzoek (NDO) behelst in de materiaalkunde een aantal onderzoekstechnieken, die bedoeld zijn om de onderzoeker een indruk te geven van de kwaliteit en materiaaleigenschappen van een object of substraat, zonder dit te beschadigen. Een voorbeeld is het nemen van een röntgenfoto. Bij destructief onderzoek (DO) gaat het object verloren, bijvoorbeeld doordat men uitprobeert bij welke uitgeoefende kracht het bestookte object bezwijkt.

In tegenstelling tot destructief onderzoek, waarbij beschadigingen van het object plaatsvinden, kan NDO op het gehele object plaatsvinden. Sinds het begin van de 20e eeuw zijn er diverse onderzoekstechnieken ontwikkeld, onder andere door de ontwikkeling van de micro-elektronica.

NDO-technieken[bewerken | brontekst bewerken]

De voornaamste NDO-technieken zijn:

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Nondestructive testing van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.