Nieuw-neoklassieke synthese

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Nieuw-neoklassieke synthese of nieuwe synthese is de synthese van de grote, moderne macro-economische gedachtescholen, de nieuw-klassieke macro-economie en de nieuw-keynesiaanse macro-economie in een consensus om de beste manier om kortetermijnschommelingen in de economie te verklaren.[1] Deze nieuwe synthese is analoog aan de neoklassieke synthese die de neoklassieke theorie en de Keynesiaanse macro-economie met elkaar verenigde.[2]

Voetnoten[bewerken]

  1. Mankiw (2006), blz. 38.
  2. Mankiw (2006), blz. 39