Nikkel(II)hydroxide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nikkel(II)hydroxide
Structuurformule en molecuulmodel
Kristalstructuur van nikkel(II)hydroxide  Ni2+  OH−
Kristalstructuur van nikkel(II)hydroxide

 Ni2+

 OH

Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
Ni(OH)2
IUPAC-naam nikkel(II)hydroxide
Molmassa 92,70808 g/mol
SMILES
[OH-].[OH-].[Ni+2]
InChI
1S/Ni.2H2O/h;2*1H2/q+2;;/p-2
CAS-nummer 12054-48-7
EG-nummer 234-348-1
PubChem 61534
Beschrijving Groene kristallen
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
SchadelijkSchadelijk voor de gezondheidMilieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H302 - H315 - H317 - H332 - H334 - H341 - H350 - H360 - H372 - H410
EUH-zinnen geen
P-zinnen P201 - P261 - P273 - P280 - P308+P313 - P501
VN-nummer 3077
LD50 (ratten) (oraal) 1515 mg/kg
LD50 (muizen) (subcutaan) 60 mg/kg
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur groen
Dichtheid 4,10 g/cm³
Smeltpunt (ontleedt) 285 °C
Onoplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur hexagonaal
Thermodynamische eigenschappen
ΔfHos −530,049 kJ/mol
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Nikkel(II)hydroxide is een anorganische verbinding van nikkel, met als brutoformule Ni(OH)2. De stof komt voor als groene hexagonale kristallen, die onoplosbaar zijn in water. Het komt ook voor als monohydraat, dat matig oplosbaar is in verdunde zuren en ammoniak.

Nikkel(II)hydroxide komt in de natuur voor onder de vorm van het zeer zeldzame mineraal theofrastiet.

Synthese[bewerken]

Nikkel(II)hydroxide wordt bereid door een reactie van een oplosbaar nikkel(II)zout (bijvoorbeeld nikkel(II)sulfaat) en natriumhydroxide. Het onoplosbare nikkel(II)hydroxide slaat neer:

Eigenschappen en reacties[bewerken]

Het toevoegen van ammoniak aan nikkel(II)hydroxide zorgt voor de vorming van het blauwgekleurde complex hexamminenikkel(II)hydroxide:

Door behandeling van nikkel(II)hydroxide met sterke oxidatoren, zoals chloor en broom, wordt het donkergroene tot zwarte nikkel(II)oxide gevormd:

Toepassingen[bewerken]

Nikkel(II)hydroxide wordt gebruikt in elektroden van oplaadbare batterijen. Wanneer deze batterijen worden opgeladen, dan vormt zich nikkel(III)oxide (Ni2O3). In de nikkel-cadmium-accu bevindt nikkel(II)hydroxide zich in evenwicht met cadmium:

Daarnaast wordt het ook gebruikt bij de synthese van nikkelhoudende katalysatoren.

Externe links[bewerken]