Nikodemus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Pietà van Titiaan met rechts Nikodemus

Nikodemus, ook Nicodemus (Grieks: Νικόδημος, Hebreeuws: Nakdimon) was een farizeeër en een lid van het Sanhedrin.

Nikodemus wordt drie keer genoemd in het Evangelie volgens Johannes:

  1. Hij zocht Jezus Christus 's nachts op.[1]
  2. Hij pleitte vóór Jezus in het Sanhedrin.[2]
  3. Hij was na Jezus' dood aanwezig bij de begrafenis in het graf van Jozef van Arimatea.[3]

Er bestaat ook een apocrief boek: het Evangelie naar Nikodemus (ook wel Acta Pilati in het Latijn).

Rooms-katholieke kerk[bewerken]

Nikodemus is een heilige van de Rooms-Katholieke Kerk en de Orthodoxe Kerk. De naamdag van Nikodemus wordt in de Rooms-Katholieke Kerk gevierd op 3 augustus en in de orthodoxe kerken op verschillende dagen (de derde zondag na Pasen), of op 2 augustus, de dag waarop de relikwieën van Nikodemus, Stefanus en Gamaliël gevonden zouden zijn.

Protestanten[bewerken]

Gezien het feit dat Nikodemus Jezus na zonsondergang opzocht, hield Calvijn hem aan zijn gemeente voor als voorbeeld van "uiterlijk conformisme". Nikodemus ging praten met Jezus maar bleef zijn functies in de synagoge bekleden. Hij bezocht de begrafenis van Jezus Christus maar behield zijn banden met het rabbinaat. "Nicodemisme" werd door Calvijn scherp veroordeeld. Dirck Volkertsz. Coornhert voerde hierover een scherpe dialoog met Calvijn.