Nilüfer Gündoğan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nilüfer Gündoğan
Nilüfer Gündoğan
Algemene informatie
Geboren 6 juni 1977[1]
Geboorteplaats Nazımiye, Turkije
Functie Tweede Kamerlid
Partij D66 (vanaf 2009)
Volt Nederland (heden)
Alma mater Universiteit Leiden
Politieke functies
2021-heden Tweede Kamerlid
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Nilüfer Gündoğan (Nazımiye, 6 juni 1977) is een Nederlandse politica van Volt Europa. Voor de Tweede Kamerverkiezingen 2021 stond zij op plaats 2 van de kandidatenlijst van Volt Nederland, dat drie zetels haalde.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Gündoğan werd in Oost-Turkije geboren,[2] ze komt uit een alevitische familie met Zaza-wortels en heeft een broer en een zus.[2][3] Toen ze 18 maanden oud was, kwam Gündoğan als dochter van een Turkse gastarbeider naar Nederland, waar haar vader al vijf jaar woonde. Haar vader was in Turkije leraar geweest en werkte in Nederland in een fabriek.[3][1][4] Gündoğan groeide op in Weert.[5][6]

In 1996 verhuisde Gündoğan naar Amsterdam om rechten te studeren, maar ze stopte in 2003 zonder diploma.[4] Ze heeft verteld dat ze haar studie niet kon afronden vanwege haar thuissituatie. Ze heeft haar vader gewelddadig genoemd.[1][7] Ze studeerde tussen 2005 en 2007 aan de Universiteit Leiden; haar studie politicologie heeft ze uiteindelijk ook niet afgerond.[1] Gündoğan werkte tegelijkertijd als projectassistent voor de gemeente Amsterdam. Tussen 2009 en 2012 was ze bij de gemeente projectleider strategische vernieuwing.[4] Vervolgens heeft Gündoğan gewerkt als een consultant, projectmanager en interimmanager bij verschillende organisaties, waaronder jb Lorenz.[8][9] Toen ze tot Kamerlid werd verkozen, had ze een eigen consultancybureau genaamd Nilüfer Advies.[10]

Politiek[bewerken | brontekst bewerken]

Gündoğan identificeert zich als sociaal-liberaal en staat voor de liberale democratie en maatschappij. Ze waarschuwt ervoor dat er in Nederland ook aan de beginselen van de liberale democratie zou worden getornd.[3] Volgens haar heeft de Europese Unie een te erkennen waarde om grensoverschrijdende problemen aan te pakken, waaronder "het falende migratiebeleid, de klimaatcrisis, digitale veiligheid en bedreigingen voor de liberale democratie". Nederland heeft volgens haar een kernpositie in de EU.[5] In 2009 werd Gündoğan lid van D66 en daar doorliep ze in twee jaar het Route66-programma voor jonge leden met politieke potentie.[11][12] Tussen eind 2011 en 2013 was ze lid van het bestuur van D66 Amsterdam.[13] Ze wilde lijsttrekker van D66 in Amsterdam-Zuid worden bij de stadsdeelraadsverkiezingen van 2014, maar verloor van Sebastiaan Capel.[14]

Volt[bewerken | brontekst bewerken]

Gündoğan raakte over verschillende dingen bij D66 teleurgesteld.[1] Toen ze over Volt, waarvan de Nederlandse tak in 2018 was opgericht, las, keerde haar politieke enthousiasme terug.[1] Na ongeveer 10 jaar lidmaatschap van D66 stapte ze over naar Volt.[2] Sinds 2019 is Gündoğan actief voor Volt.[3] Ze was nummer twee op de kandidatenlijst van Volt Nederland voor de Europese Parlementsverkiezingen 2019. De partij haalde 1,93% van de stemmen, niet genoeg voor een zetel in het Europees Parlement.[15]

Voor de Tweede Kamerverkiezingen 2021 stond zij op plaats twee van de kandidatenlijst van Volt Nederland.[16][17] Volt won drie zetels en Gündoğan ontving 41.352 voorkeurstemmen, waardoor ze op 31 maart samen met Laurens Dassen en Marieke Koekkoek geïnstalleerd werd als Tweede Kamerlid.[18] Ze is lid van de vaste commissies voor Defensie, voor Financiën, voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en voor Rijksuitgaven.[19]

Enkele maanden na haar installatie kwalificeerde ze Frankrijk in een interview als 'extreem islamofoob' en gaf ze aan dat de politiek van president Emmanuel Macron tot nieuwe aanslagen zou gaan leiden. Ze baseerde zich volgens eigen zeggen op een anonieme persoonlijke bron bij het Instituut Clingendael. Dat instituut ontkende een dergelijk onderzoek of uitspraak te hebben gedaan.[20] De Franse ambassadeur in Nederland Luis Vassy reageerde verontwaardigd.[21]

Gündoğan diende in juni 2021 een motie in om lobbyactiviteiten van de tabaksindustrie te verbieden, maar deze haalde op zeven stemmen na geen meerderheid in de Tweede Kamer.[22][23] Later in het jaar stuurde ze met Sjoerd Sjoerdsma (D66) een brief aan Kamervoorzitter Vera Bergkamp, waarin zij opriepen tot een gesprek met het presidium over vermeend dreigende opmerkingen door Kamerleden van Forum voor Democratie (FVD) tijdens debatten. Een van de incidenten waar ze naar verwezen had zich voorgedaan toen Gündoğan had geklaagd over intimiderende e-mails van aanhangers van DENK en FVD. Kamerlid Gideon van Meijeren (FVD) had vervolgens aangegeven er enorm trots op te zijn dat zijn achterban alles op alles zette om haar gedachten te veranderen over het overheidsbeleid rond COVID-19.[24]

Privéleven[bewerken | brontekst bewerken]

Gündoğan leerde haar vriend bij D66 kennen. Twee maanden nadat hun relatie was begonnen, werd haar vriend gediagnosticeerd met ongeneesbare darmkanker. Ze trouwden in 2014 en Nilüfer stond tijdens haar huwelijk bekend onder de naam Nilüfer Vogels. Vier maanden na de geboorte van hun zoon kwam haar man in maart 2017 te overlijden door euthanasie.[25][26] Gündoğan voedt sindsdien haar zoon alleen op.[2] Ze gelooft niet in God, maar beschouwt zichzelf als een "cultuur-moslim".[2][3]

Galerij[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Nilüfer Gündoğan van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.