Naar inhoud springen

Noord-Koreaans voetbalelftal (mannen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Noord-Korea
Vlag van Noord-Korea
Bijnaam 천리마 de Cheollima's
동아시아의 삼바 de samba van Oost-Azië
FIFA-ranglijst 118 Gedaald 3 (3 april 2025)
Hoogste ranking 57e (november 1993)
Laagste ranking 181e (okt-nov 1998)
Associatie PRKFA
Bondscoach Vlag van Noord-Korea Sin Yong-nam
Stadion Kim Il-sungstadion
Meeste interlands Ri Myong-guk (118)
Topscorer Jong Il-Gwan (31)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van China China 0–1 Noord-Korea Vlag van Noord-Korea
(Beijing, China; 7 oktober 1956)
Grootste overwinning:
Vlag van Noord-Korea Noord-Korea 21–0 Guam Vlag van Guam
(Taipei, Taiwan; 11 maart 2005)
Grootste nederlaag:
Vlag van Portugal Portugal 7–0 Noord-Korea Vlag van Noord-Korea
(Kaapstad, Zuid-Afrika; 21 juni 2010)
Wereldkampioenschap
Optredens 2 (eerste keer: 1966)
Beste resultaat Kwartfinale (1966)
Aziatisch kampioenschap
Optredens 6 (eerste keer: 1980)
Beste resultaat Vierde plaats (1980
AFC Challenge Cup
Optredens 3 (eerste keer: 2008)
Beste resultaat Winnaar (2010, 2012)
Thuis
Uit
WK 2010 – Kwalificatie (tegen Zuid-Korea)
Azië Cup 2015 – Training
WK 2010 – Kwalificatie (tegen Turkmenistan)

Het Noord-Koreaanse voetbalelftal is een team van voetballers dat Noord-Korea vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden en competities, zoals de kwalificatiewedstrijden voor het wereldkampioenschap voetbal en het Aziatisch kampioenschap voetbal.

Het team wist zich tweemaal te kwalificeren voor een WK: in 1966, waar het de kwartfinale haalde, en 2010, waar het de groepsfase niet overleefde. Daarnaast haalde het vijf keer de eindronde van het Aziatisch kampioenschap voetbal, waarvan de kwalificaties voor de toernooien van 2011 en 2015 behaald werden door eindoverwinningen in de AFC Challenge Cup.

Met 118 interlands is Ri Myong-guk de recordinternational, Jong Il-Gwan is de topschutter aller tijden met 25 goals.

In de kwalificatiecampagne voor het WK 1966, de eerste kwalificatiecampagne waaraan werd deelgenomen, slaagde Noord-Korea er meteen in zich te kwalificeren voor een internationaal toernooi. Het won de kwalificatiegroep door twee keer te winnen van Australië, terwijl Zuid-Korea zich terugtrok uit de kwalificaties en Zuid-Afrika gediskwalificeerd.[1]

Op het WK opende Noord-Korea met een 3-0-nederlaag tegen de Sovjet-Unie. In de tweede groepswedstrijd leek Chili lange tijd met 1-0 te gaan winnen, maar in het slot maakte Pak Seung-zin alsnog gelijk. In de laatste groepswedstrijd was Italië de tegenstander. Italië trad aan met topspelers als Gianni Rivera en Sandro Mazzola en was torenhoog favoriet, maar moest winnen om de volgende ronde te halen. Tegen alle verwachtingen in wisten de Noord-Koreanen te winnen na een doelpunt van Pak Doo-ik. Italië was zodoende uitgeschakeld, Noord-Korea stootte na de Sovjet-Unie als tweede in de groep door. Daarmee werd het het eerste Aziatische land dat de tweede ronde kon bereiken. In de kwartfinale tegen Portugal kwam Noord-Korea zowaar met 3–0 voor, maar dankzij vier goals van Eusébio, werd de wedstrijd alsnog verloren met 3–5. Niettemin werden de Noord-Koreaanse spelers bij thuiskomst onthaald als nationale helden.

44 jaar na het succesvolle toernooi in Engeland mocht Noord-Korea in 2010 opnieuw naar het wereldkampioenschap. In Zuid-Afrika ging het hen echter minder goed af. In de eerste groepswedstrijd verloren ze nipt met 2-1 van Brazilië, de aansluitingstreffer van Ji Yun-nam kwam te laat. Hierna werd met liefst 7–0 van Portugal verloren. Dit was de zwaarste Noord-Koreaanse nederlaag ooit. Tevens was dit de eerste wedstrijd van het elftal die live in Noord-Korea werd uitgezonden.[2] Ook de laatste groepswedstrijd, tegen Ivoorkust, werd verloren: 3–0. Het toernooi zat er voor de Koreanen dus op na de groepsfase.

Voor de start van het toernooi had Noord-Korea geprobeerd de regels te omzeilen door met Kim Myong-won een extra spits in de selectie te smokkelen, zogezegd als derde doelman.[3] Het bedrog werd echter ontmaskerd, en de FIFA maakte bekend dat Kim dan ook enkel als doelman zou mogen aantreden. Tijdens het WK ging het gerucht dat vóór de eerste wedstrijd vier spelers spoorloos waren verdwenen. Een aangekondigde persconferentie hierover verviel.[4] Na thuiskomst moesten de spelers en met name de coach een officiële, urenlange 'ideologische' berisping ondergaan volgens Asia News.[5] De FIFA eiste opheldering hierover, maar zei eind augustus 2010 genoeg bewijs te hebben dat de aantijgingen niet klopten.[6]

Prestaties op eindrondes

[bewerken | brontekst bewerken]

Wereldkampioenschap

[bewerken | brontekst bewerken]
Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van Engeland 1966Kwartfinale411259(Kwal.)
Vlag van Mexico 1970Teruggetrokken
Vlag van Bondsrepubliek Duitsland 1974Niet gekwalificeerd
Vlag van Argentinië 1978Teruggetrokken
Vlag van Spanje 1982Niet gekwalificeerd
Vlag van Mexico 1986Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië 1990Niet gekwalificeerd
Vlag van Verenigde Staten 1994Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk 1998Geen deelname
Vlag van JapanVlag van Zuid-Korea 2002Geen deelname
Vlag van Duitsland 2006Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-Afrika 2010Groepsfase3003112(Kwal.)
Vlag van Brazilië 2014Niet gekwalificeerd
Vlag van Rusland 2018Niet gekwalificeerd
Vlag van Qatar 2022Teruggetrokken[7]
Vlag van CanadaVlag van MexicoVlag van Verenigde Staten 2026Niet gekwalificeerd

Aziatisch kampioenschap

[bewerken | brontekst bewerken]
Aziatisch kampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van Iran (1964-1980) 1976Teruggetrokken (na kwalificatie)
Vlag van Koeweit 1980Vierde63031012(Kwal.)
Vlag van Singapore 1984Geen deelname
Vlag van Qatar 1988Niet gekwalificeerd
Vlag van Japan (1870–1999) 1992Groepsfase301225(Kwal.)
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten 1996Geen deelname
Vlag van Libanon 2000Niet gekwalificeerd
Vlag van China 2004Niet gekwalificeerd
Vlag van IndonesiëVlag van MaleisiëVlag van ThailandVlag van Vietnam 2007Geen deelname
Vlag van Qatar 2011Groepsfase301202(Kwal.)
Vlag van Australië 2015Groepsfase300327(Kwal.)
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten 2019Groepsfase3003114(Kwal.)
Vlag van Qatar 2023Teruggetrokken

Oost-Aziatisch kampioenschap

[bewerken | brontekst bewerken]
Oost-Aziatisch kampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van Japan 2003Teruggetrokken
Vlag van Zuid-Korea (1997–2011) 2005Derde311112(Kwal.)
Vlag van China 2008Vierde302135(Kwal.)
Vlag van Japan 2010Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-Korea 2013Niet gekwalificeerd
Vlag van China 2015Derde311123(Kwal.)
Vlag van Japan 2017Vierde301213(Kwal.)
Vlag van Zuid-Korea 2019Niet gekwalificeerd
2022–2025Geen deelname

AFC Challenge Cup

[bewerken | brontekst bewerken]
AFC Challenge Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van India 2008Derde311162
Vlag van Sri Lanka 2010Kampioen5320142
Vlag van Nepal 2012Kampioen5500121(Kwal.)
Vlag van Malediven 2014Geen deelname
Zie Interlands Noord-Koreaans voetbalelftal 2010-2019 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Noord-Korea.

FIFA-wereldranglijst[8]

[bewerken | brontekst bewerken]
1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
62 84 117 144 166 158 172 142 136 124 117 95 82 113 115 113 86 108 110 99 138 150 105 125 126 109 126
[bewerken | brontekst bewerken]
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Noord-Koreaans_voetbalelftal_(mannen)&oldid=70017640"