Noord-Macedonië en de Europese Unie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Macedonisch toetredingsproces
Status Kandidaat
Geopende hoofdstukken 0
Afgesloten hoofdstukken 0
Noord-Macedonië en de Europese Unie
EU Noord-Macedonië
kkp bbp (mld. US$) 14.712 16,94
Oppervlakte (km²) 4.324.782 25.713
Bevolking 497.198.740 2.038.514
Portaal  Portaalicoon   Europese Unie

De toetreding van Noord-Macedonië tot de Europese Unie heeft de hoogste strategische prioriteit van de Macedonische regering. Dit doel wordt door de meerderheid van de bevolking en politici gesteund. Men vroeg het lidmaatschap van de Europese Unie aan op 22 maart 2004. Het motto van de kandidaatstelling is "De zon is ook een ster" en refereert aan de zon op de Macedonische vlag die tussen de andere sterren van de vlag van de Europese Unie staat afgebeeld op het logo van de kandidaatstelling. Een struikelblok voor de toetreding was een conflict met Griekenland over de naam van het land. Griekenland vond dat het naamdeel ‘Macedonië’ exclusief voorbehouden moest zijn voor haar eigen regio Macedonië. In april 2015 plaatste minister-president Gruevski tijdens een tv-uitzending een nieuw obstakel. Het land zou niet bereid zijn de EU consensus aangaande LGBT-rechten te accepteren.[1]

Een eerder struikelblok, de behandeling van de Albanese minderheid in Noord-Macedonië is naar de mening van zowel de Europese Raad als de Europese Commissie wel opgelost, zo gaven zij in december 2005 te kennen. Het Europees Parlement drong in mei 2013 bij de lidstaten aan op haast maken met toetredingsonderhandelingen. De Europese Raad wilde echter dat Macedonië en Griekenland eerst een oplossing vonden voor het 'naamconflict'. Op 12 juni 2018 werd er uiteindelijk een akkoord gesloten tussen de Macedonische en Griekse regering over een naamsverandering, het land Macedonië kreeg op 13 februari 2019 de naam 'Republiek van Noord-Macedonië'. Hiermee was een van de grootste struikelblokken tot toetreding van de baan.

In juni 2018 besloten de ministers van buitenlandse zaken van de EU-landen dat in juni 2019 de toetredingsonderhandelingen mochten beginnen.[2] Een jaar later, eind maart 2020, viel dan in Brussel het vervolgbesluit de onderhandelingen te beginnen.[3] Later dat jaar blokkeerde Bulgarije het proces echter alsnog, omdat het eiste dat de Macedonische taal niet erkend wordt als taal, die een Bulgaars dialect zou zijn, dat Bulgarije geen Macedonische minderheid hoeft te erkennen en dat er geen Macedonische territoriale aanspraken op Bulgaars grondgebied zouden komen.[4]

Onderhandelingen[bewerken | brontekst bewerken]

Gemeenschapsrecht Screening begonnen Screening voltooid Hoofdstuk geopend Hoofdstuk afgesloten
1. Vrij verkeer van goederen
2. Vrij verkeer van werknemers
3. Recht van vestiging en vrije dienstverrichting
4. Vrij verkeer van kapitaal
5. Overheidsopdrachten
6. Vennootschapsrecht
7. Wet inzake intellectuele eigendom
8. Concurrentiebeleid
9. Financiële diensten
10. Informatiemaatschappij en media
11. Landbouw
12. Voedselveiligheid, veterinair en fytosanitair beleid
13. Visserij
14. Vervoersbeleid
15. Energie
16. Belasting
17. Economisch en monetair beleid
18. Statistiek
19. Sociaal beleid en werkgelegenheid
20. Ondernemings- & industriebeleid
21. Trans-Europese Netwerken
22. Regionaal beleid en coördinatie van structuurinstrumenten
23. Rechterlijke macht en fundamentele rechten
24. Justitie, vrijheid en veiligheid
25. Wetenschap en onderzoek
26. Onderwijs en cultuur
27. Milieu
28. Bescherming consumenten en volksgezondheid
29. Douane-unie
30. Buitenlandse betrekkingen
31. Buitenlands, veiligheids- en defensiebeleid
32. Financiële controle
33. Financiële en budgettaire bepalingen
34. Instellingen Niets om aan te nemen
35. Andere kwesties Niets om aan te nemen
Voortgang 0 van de 33 0 van de 33 0 van de 33 0 van de 33

Oprichting:
1957: ondertekening Verdrag van Rome door:
België · Frankrijk · Bondsrepubliek Duitsland · Nederland · Luxemburg · Italië
1958: oprichting Europese Economische Gemeenschap

Uitbreidingen:
1973: Denemarken · Ierland · Verenigd Koninkrijk
1981: Griekenland
1986: Portugal · Spanje
1995: Finland · Oostenrijk · Zweden
2004: Cyprus · Estland · Hongarije · Letland · Litouwen · Malta · Polen · Slovenië · Slowakije · Tsjechië
2007: Bulgarije · Roemenië
2013: Kroatië

Kandidaat-lidstaten:
Albanië · Moldavië · Montenegro · Oekraïne · Noord-Macedonië · Servië · Turkije

Potentiële lidstaten:
Bosnië en Herzegovina · Georgië · Kosovo

Staten die hun aanvraag introkken:
IJsland · Liechtenstein · Noorwegen · Zwitserland

Overige Europese staten:
Armenië · Azerbeidzjan · Wit-Rusland · Rusland

Uitgetreden staten:
2020: Verenigd Koninkrijk