Noortje van Oostveen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Noortje van Oostveen in 1980

Eleonore Jacqueline (Noortje) van Oostveen (Zutphen, 20 maart 1944[1]) is een Nederlands journalist, nieuwslezeres, presentatrice, eindredactrice en voorlichter.

Van Oostveen werd geboren als jongste van de vijf kinderen[2] van Gijsbert van Oostveen, medewerker van verzekeringsmaatschappij De Onderlinge ’s-Gravenhage, en Co Both.[1] Haar vader werd tijdens de Tweede Wereldoorlog op 31 maart 1945[3] als verzetsstrijder geëxecuteerd.[4]

Van Oostveen volgde het gymnasium in Zeist. Omdat ze journalist wilde worden maar niet goed wist hoe ze dat moest aanpakken, ging ze in 1963 Nederlands studeren.[2] Na drie jaar stapte ze in 1966 over naar de net opgerichte School voor Journalistiek. Intussen was in 1964 ook haar moeder overleden.[5]

Tijdens haar studie liep ze stage bij de NCRV en bij het Utrechts Nieuwsblad.[2] Na haar afstuderen werkte ze bij de radioafdeling van de NCRV. Van 1982 tot 1987 was ze nieuwslezeres bij het NOS Journaal. Ze haalde daar Elleke van Doorn binnen als tweede vrouw.[6] Daarna werkte ze nog twee jaar als eindredacteur van het halfzesjournaal. In die tijd trok ze Pia Dijkstra aan als presentatrice en redacteur van het NOS Journaal.[7] In 1989 verliet ze de radio en televisiewereld om voorlichtster te worden bij de gemeente Amsterdam. Ze was onder andere voorlichter van burgemeester Van Thijn ten tijde van de Bijlmerramp. Van Oostveen vertrok begin 1995.[8]

Tegenwoordig is ze zelfstandig communicatieadviseur te Amsterdam.

Van Oostveen is bestuurslid geweest van het Nationaal Comité 4 en 5 mei.[5] In 1994 deed ze onderzoek naar de laatste weken van haar vader. Ze deed hiervan verslag in Vrij Nederland, in het artikel Een executie op de IJsselkade. De moord op Gijsbert van Oostveen.[9]

Privé[bewerken]

Van Oostveen is getrouwd met Albert van den Heuvel. Toen Willem Smitt in het weekblad Privé ten onrechte had gemeld dat Van Oostveen zwanger was, zou Van den Heuvel overal zijn gefeliciteerd. Smitt zou een rectificatie hebben aangeboden, maar het echtpaar spande een kort geding aan. De rechter, mr. Asscher, zou de zaak hebben afgeblazen.[10] Nadat deze versie van de geschiedenis in september 1992 door Hetty Nietsch in Trouw was gepubliceerd, schreef het echtpaar een brief waarin het verklaarde dat Smitt ondanks zijn hevig verzet door de rechter was opgelegd zowel op de omslag als in het blad een door zijn tegenpartij goedgekeurde rectificatie te plaatsen. Dit was volgens Van Oostveen en Van den Heuvel ook geschied.[11] Hierop stuurde Smitt ook een brief naar Trouw waarin hij op zijn beurt verklaarde dat de rechter interventie nu juist overbodig had geacht omdat er al een aanbod tot rectificatie lag.[12]

Trivia[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Gijsbert van Oostveen: een goed huwelijk, eenlevenverloren.nl
  2. a b c 'Deze ramp geeft een ontzettend gevoel van verbondenheid', Trouw, 17 oktober 1992
  3. Gijsbert van Oostveen: het einde op de IJsselkade 'eenlevenverloren.nl
  4. Laatste oorlogsdagen en de bevrijding staan centraal in de meeste weekbladen, Trouw, 27 april 1995
  5. a b Gijsbert van Oostveen: onbekend verleden, eenlevenverloren.nl
  6. Elleke van Doorn, Trouw, 27 juni 1996
  7. Een vakvrouw met kennis en de kennissen, NRC Handelsblad, 24 juli 2000
  8. Noortje van Oostveen, Trouw, 30 juni 1994
  9. Gijsbert van Oostveen: de zoektocht, eenlevenverloren.nl
  10. Plugge: 'Is het huwelijk kapot dan duiken we erin', Trouw 19 september 1992
  11. Verdraaiing, in rubriek Brieven van lezers, Trouw 27 september 1992
  12. Verdraaiing (2), in rubriek Brieven van lezers, Trouw 29 september 1992