Norberto Höfling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Norberto Höfling
Norberto Höfling (1963)
Norberto Höfling (1963)
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 20 juni 1924
Geboorteplaats Cernăuţi, Roemenië
Overlijdensdatum 18 april 2005
Overlijdensplaats Brugge, België
Positie Spits
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1945–1946
1946–1947
1947–1948
1948–1949
1949–1951
1952–1955
1955–1956
Vlag van Roemenië Dinamo Cernăuţi
Vlag van Roemenië Carmen Boekarest
Vlag van Roemenië Ciocanul Boekarest
Vlag van Hongarije MTK Boedapest
Vlag van Italië Lazio Rome
Vlag van Italië Pro Patria
Vlag van Italië Vicenza
? (?)
? (?)
34 (24)
24 (23)
72 (25)
119 (31)
09 0(1)
Interlands
1947–1948 Vlag van Roemenië Roemenië
Getrainde clubs
1957–1963
1963–1964
1964–1967
1967–1968
1968–1969
1969–1971
1972–1976
1977–1978
1980–1981
Vlag van België Club Brugge
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van België Racing White
Vlag van België Club Brugge
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van België Daring Club de Bruxelles
Vlag van België AS Oostende
Vlag van België KAA Gent
Vlag van Italië Pro Patria
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Norberto Höfling (Cernăuţi, 20 juni 1924Brugge, 18 april 2005) was een Roemeens voetballer en voetbaltrainer.

Carrière[bewerken]

Höfling was van Joodse afkomst. Hij begon zijn carrière in eigen land, voor wie hij internationaal was in 1945-47. Vervolgens speelde hij bij goede clubs in verschillende landen: Dinamo Cernăuţi, Carmen Boekarest, Ciocanul Boekarest, MTK Boedapest, Lazio Roma, Pro Patria en Lanerossi Vicenza.

Op zijn 33ste begon hij in 1957 zijn loopbaan als trainer bij Club Brugge en bracht die onmiddellijk van Tweede opnieuw in Eerste Klasse. Zes jaar later, na een dispuut met Fernand Goyvaerts, toen de ster van het veld, verliet hij Brugge voor Feyenoord. De Nederlandse cultuur lag hem evenwel minder en het jaar daarop was hij weer in België als trainer bij Racing White die hij naar Eerste deed opklimmen.

In 1967 keerde hij terug naar Club Brugge en behaalde er de Beker van België. Daarna vertrok hij naar RSC Anderlecht waar hij echter na enkele maanden al werd afgedankt. Hij trok toen naar Daring Club Brussel maar slaagde er niet in die opnieuw in Eerste te brengen. In 1972 tekende hij bij AS Oostende. Op twee jaar tijd bracht hij de club van Derde naar Eerste. Opnieuw rezen problemen tussen hem en het bestuur en de spelers wat leidde tot zijn afdanking in 1976. Hij ging toen aan de slag bij La Gantoise oftewel KAA Gent maar slaagde niet in het opzet om die van Derde naar Eerste te loodsen. In 1978 besloot hij een punt te zetten achter zijn trainersloopbaan. Voortaan wijdde hij zijn krachten aan de schoenenhandel die hij in Brugge had opgezet.

Hij was 80 toen hij op 18 april 2005 in Brugge overleed.

Erelijst[bewerken]

Trainer[bewerken]

Vlag van België Club Brugge

1967/68
1967/68

Vlag van België Daring Club de Bruxelles

Finalist: 1969/70

Externe link[bewerken]