Number needed to treat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de geneesmiddelenleer en de medische statistiek is het Number Needed to Treat, meestal afgekort als NNT, het aantal patiënten die (gedurende een te noemen periode, vaak 1, 5 of 10 jaar) behandeld moeten worden (bijvoorbeeld met een bepaald geneesmiddel) om een bepaalde ongunstige uitkomst te voorkomen.

Het NNT is de inverse van de absolute risicoreductie ARR. Als de kans op een bepaalde gebeurtenis in een bepaalde periode zonder behandeling 5% is, en met behandeling in die periode 3%, dan is de ARR = 2% en het NNT 100/2% = 1/0,02 = 50. Om te voorkomen dat niemand baat bij de behandeling heeft, moeten dus 50 mensen in die periode dat middel gebruiken. Statistisch gezien is dan één gebeurtenis voorkomen. Negenenveertig mensen hebben het gebruikt zonder nut. Van tevoren is echter niet bekend wie er baat bij gaat hebben.

Deze manier om de effectiviteit van een middel voor een bepaald probleem te bekijken geeft een realistischer beeld van de effectiviteit van een behandeling dan de relatieve risicoreductie: de fabrikant van het middel zal geneigd zijn de effectiviteit aan te prijzen in termen van "40% minder kans op de ongewenste gebeurtenis" (namelijk 3% in plaats van 5% - drie is 40% kleiner dan 5).

Zijn de kansen 3 en 5 promille, dan is die 40% reductie nog steeds van kracht, maar het "Number Needed to Treat" is dan gestegen tot 500. Dus om 1 geval te voorkomen moeten 499 mensen het die periode voor niets slikken.

Een NNT van 20 tot 50 wordt voor een nieuw middel in de huidige westerse geneeskunde meestal als een grote doorbraak gezien. Bloeddrukverlagende middelen, statines en trombocytenaggregatieremmers hebben effecten in dit bereik bij het voorkomen van beroertes, hartinfarcten en dergelijke.

Vergelijk[bewerken | brontekst bewerken]

Op een soortgelijke manier wordt voor schadelijke effecten van interventies ook wel het Number Needed to Harm berekend. Dat is het gemiddelde aantal mensen die gedurende een bepaalde periode aan een risico blootgesteld moeten worden, om gemiddeld één persoon te schaden die anders niet getroffen zou zijn.