Observatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Observatie is kijken hoe iets gebeurt of iemand zich gedraagt. De observatie kan verschillende vormen hebben. Hij kan gestructureerd of ongestructureerd en participerend of niet-participerend zijn. Een gestructureerde observatie wil zeggen dat je van tevoren een bepaald doel hebt vastgesteld (waarom wil je observeren). Daarbij kun je bepaalde methodieken (werkwijzen) gebruiken om te observeren. Ongestructureerd is het tegenovergestelde van een gestructureerde observatie. Een participerende observatie wil zeggen dat jij als persoon betrokken bent binnen de situatie van de observatie. Niet-participerend wil zeggen dat je buiten de situatie staat waarin wordt geobserveerd, je bent een buitenstaander.

Observatie is een veel gebruikte onderzoekstechniek in de sociale wetenschappen. Het geobserveerde, bijvoorbeeld een handeling van een persoon die men waarneemt in zijn omgeving, wordt beschreven. Dit observeren en beschrijven doet men meestal zo objectief mogelijk en met een bepaald doel voor ogen.

Methodieken[bewerken]

Beschrijvende observatie[bewerken]

Alles dat wordt gezien wordt beschreven (en belangrijk en/of opvallend vindt). Een voordeel hiervan is dat er een compleet beeld wordt geschetst van wat er gebeurt. Ook kunnen interacties en details goed gemeten worden. Een nadeel is dat het subjectief kan zijn en er slechts gedurende een relatief korte periode metingen kunnen worden verricht (in vergelijking met retrospectieve methoden). Ook wel bekend als open observatie.[bron?]

Observatieschema[bewerken]

Deze methode wordt ook wel het turfsysteem genoemd. Hierin zijn vooraf punten in opgenomen die je kunt aanstrepen/kruisen. Een voordeel hiervan is dat je resultaten beter met elkaar kunt vergelijken. Een nadeel is dat je je moet houden aan de vooraf gestelde observatiepunten.

Codeersysteem[bewerken]

Dit is een schematische tekening waarmee je processen op een duidelijke manier kan weergeven. Wat gebeurt er en tussen wie of wat? Een nadeel aan het codeersysteem is dat je alle codes goed moet kennen vooraleer je aan de slag kan gaan met deze observatie.

Beoordelingsschaal[bewerken]

Hier zijn vooraf punten opgenomen waaraan een waardeoordeel gekoppeld wordt. Dit waardeoordeel wordt vaak weergegeven in cijfers. Een voordeel hiervan is dat je kunt bepalen hoeveel een bepaalde factor aanwezig is, maar het nadeel is dat het erg subjectief kan zijn, omdat het je eigen waardeoordeel is.