Octaaf van Nispen tot Sevenaer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Octaaf van Nispen tot Sevenaer
Jhr. Mr. Octave van Nispen tot Sevenaer
Jhr. Mr. Octave van Nispen tot Sevenaer
Algemene informatie
Volledige naam Octave François Augustin Marie (Octaaf) van Nispen tot Sevenaer
Geboren Arnhem, 2 oktober 1867
Overleden Wassenaar, 30 oktober 1956
Partij Rooms-Katholieken
Titulatuur Jhr.
Politieke functies
1901 - 1915 lid Tweede Kamer der Staten-Generaal
1915 - 1926 buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister in tijdelijke en bijzondere zending bij de Pauselijke Stoel
1926 - 1928 buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister te Wenen
1928 - 1933 buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister te Brussel en geaccrediteerd bij het Hof van Luxemburg
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Jhr. Octave François Augustin Marie (Octaaf) van Nispen tot Sevenaer (Arnhem, 2 oktober 1867Wassenaar, 30 oktober 1956) was een Nederlands politicus en diplomaat.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Van Nispen van Sevenaer was een telg uit een katholiek Gelders adellijk geslacht. Hij was advocaat in Nijmegen en werd in 1901 voor het gelijknamige district tot Kamerlid gekozen. Hij was deskundig op het gebied van onder andere verkeer en Buitenlandse Zaken. Hij volgde in 1912 de CHU'er Van Bylandt op als Tweede Kamervoorzitter, vanwege kritiek op diens leiding.

In 1915 werd hij benoemd tot gezant bij de paus. Dit gezantschap was in 1870 opgeheven toen de paus zijn wereldlijk gezag over Rome verloor, maar werd in verband met de Wereldoorlog tijdelijk hersteld. Het Vaticaan was in die jaren een luisterpost waar het neutrale Nederland waardevolle informatie kon verzamelen en contacten kon leggen.

In augustus 1918 werd Van Nispen tot Sevenaer naar Den Haag ontboden in verband met de kabinetsformatie. De rooms-katholieken waren bij de Kamerverkiezingen van 3 juli veruit de grootste fractie geworden, en hun leider Nolens was kabinetsformateur. Maar als priester kwam hij niet in aanmerking om minister-president te worden, en de door hem naar voren geschoven Ruys de Beerenbrouck viel niet goed bij de protestanten. De hele formatie lag twee weken stil terwijl Van Nispen zich door het oorlogvoerende Europa naar Den Haag begaf. Eenmaal aangekomen in de werkkamer van koningin Wilhelmina maakte hij aan alle verwachtingen snel een eind: hij verzocht wegens een hartaandoening de functie niet te hoeven aanvaarden. Hij zou overigens met zijn hartkwaal zeer oud worden.[1]

Hij keerde terug naar Rome, waar het gezantschap ook na de wereldoorlog stilzwijgend werd gehandhaafd. In 1926 na de Nacht van Kersten met het SGP-amendement tot schrapping van de gelden voor het gezantschap kwam een einde aan zijn Romeinse jaren. Hij bleef daarna actief als diplomaat. Hij was gevolmachtigd minister laatstelijk in Brussel.

Hij was getrouwd met jkvr. Mathilde Marie Eulalia Serraris (1870-1964), lid van de familie Serraris. Het huwelijk bleef kinderloos.

Voorganger:
W.K.F.P. van Bylandt
Voorzitter van de Tweede Kamer
1912 - 1913
Opvolger:
H. Goeman Borgesius