Oek de Jong

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oek de Jong
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Volledige naam Oebele Klaas Anne (Oek) de Jong
Geboren 4 oktober 1952, Breda
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep Schrijver
Werk
Jaren actief 1975-heden
Onderscheidingen Busken Huetprijs 1998
Dbnl-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Oebele Klaas Anne (Oek) de Jong (Breda, 4 oktober 1952) is een Nederlandse schrijver.

Biografie[bewerken]

Oek de Jong (1952) is de zoon van voormalig staatssecretaris Klaas de Jong Ozn. en Dies Windig. Zijn jeugd bracht hij door in Dokkum en Goes. Hij studeerde kunstgeschiedenis in Amsterdam.

Hij debuteerde in 1975 met "De onbeweeglijke Tze" in het Hollands Maandblad. In 1977 verscheen De hemelvaart van Massimo, een verzameling korte verhalen waarvoor hij de Reina Prinsen Geerligsprijs kreeg. In 1979 volgde zijn doorbraak met Opwaaiende zomerjurken, een roman die positief ontvangen werd door de pers en door lezers en die met de Ferdinand Bordewijk Prijs beloond werd. Zes jaar later, in 1985, verscheen Cirkel in het Gras. Deze roman was in vergelijking met de bildungsroman Opwaaiende zomerjurken van een heel ander slag, veeleer een ideeënroman. Dit boek werd ook goed ontvangen.

Hierna volgde er een stillere periode rond De Jong. De periode tussen 1985 en 1995 werd door De Jong in interviews een ‘donkere tijd’ genoemd. In deze tijd maakte hij – samen met Chris Rutenfrans, Yoeri Albrecht, René van Hezewijk, Peter Nelissen, Joost Vroege en Jaap Verraes – deel uit van de zgn. "Platoclub", een kring rond de schrijfster Andreas Burnier.[1] Wel gaf hij in deze periode gastcolleges aan de universiteit van onder andere Amsterdam (1986) en Leiden (1993) en later ook nog in Berlijn (2000). Hij gaf les in het prozaschrijven (onder meer aan de nog niet gedebuteerde Joost Zwagerman en Marcel Möring). Daarnaast begon hij aan het schrijven van zijn dagboek en deed vrijwilligerswerk met geestelijk gehandicapten.

In 1993 verscheen een kleine bundel van hem: De inktvis. Door het merendeel van de critici werden deze novellen afgewezen. In een essay met de titel Niet-handelen, niet-weten deed De Jong een poging zijn verhalen te verklaren. Dit essay werd opgenomen in een bundel met essays en reisverhalen die tussen 1995 en 1997 geschreven werd: Een man die in de toekomst springt. In 1998 won dit boek de Busken Huetprijs. De Jong was van 1998 tot 2000 redacteur van De Revisor.

Er verscheen weer een grote roman van De Jong in 2002, namelijk Hokwerda's kind, een boek dat hem weer in de belangstelling bracht. Dit werk is in 2006 op het toneel gebracht in een bewerking van Productiehuis Brabant in een regie van Madeleine Jutten-Matzer met Wendell Jaspers in de hoofdrol.[2]

Hokwerda's kind werd genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs en de Gouden Uil.

De eerste drie romans van De Jong zijn in verscheidene talen vertaald waaronder het Duits en Frans.

In 2012 verscheen de verhalenbundel Brief aan een jonge Atlas. Deze bundel bevat autografische verhalen die De Jong aan het begin van zijn schrijverschap schreef.

In oktober 2012 verscheen zijn nieuwe, grote roman: Pier en oceaan. De Jong werkte ruim acht jaar aan deze roman en noemt het zelf zijn magnum opus. Voor dit boek kreeg hij de F. Bordewijk-prijs 2013, de Zeeuwse Boekenprijs en de Gouden Uil 2013.

In 2015 was hij samen met Jaap Goedegebuure de bezorger van De brieven van Frans Kellendonk.

Uitgeverij Atlas Contact brengt in het najaar van 2016 een essaybundel onder de naam Het visioen aan de binnenbaai uit.

Bibliografie[bewerken]

  • De hemelvaart van Massimo (verhalen, 1977)
  • Lui oog (novelle, 1979)
  • Opwaaiende zomerjurken (roman, 1979)
  • Cirkel in het gras (roman, 1985)
  • De inktvis (novellen, 1993)
  • Een man die in de toekomst springt (essays, 1997)
  • Zijn muze was een harpij (Frans Kellendonklezing en essay over W.F. Hermans, 1998)
  • Hokwerda's kind (roman, 2002)
  • De wonderen van de heilbot (dagboek, 2006)
  • Mevrouw Len (verhaal, 2009)
  • Proloog 1952 (relatiegeschenk VBK uitgeversgroep, 2010)
  • Brief aan een jonge Atlas (essays, 2012)
  • Pier en oceaan (roman, 2012)
  • Wat alleen de roman kan zeggen (essay, 2013)
  • Het visioen aan de binnenbaai (essays, 2016)

Secundaire literatuur[bewerken]

  • Jaap Goedegebuure (red.), Een klievende roman, over Opwaaiende Zomerjurken. Amsterdam, Augustus, 2009.
  • Johan Goud (red.), Het leven volgens Oek de Jong: Terug naar een naaktheid. Zoetermeer, Klement, 2014.

Prijzen[bewerken]

Externe link[bewerken]