Olaf Stuger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Olaf Stuger
Olaf Stuger
Algemene informatie
Volledige naam Olaf Frederik Stuger
Geboren 3 mei 1969
Partij D66 (jaren 90)
VVD
Lijst Pim Fortuyn (2002-2006)
PVV (2006-2019)
GO (2020-heden)
Titulatuur drs.
Politieke functies
2002-2003 Lid Tweede Kamer
2006 Lid Tweede Kamer
2014-2019 Lid Europees Parlement
Biografie op Parlement.com
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Olaf Frederik Stuger (Driebergen, 3 mei 1969) is een Nederlands politicus. Hij was tussen 2002 en 2003 lid van de Tweede Kamer namens de LPF en tussen 2014 en 2019 lid van het Europees Parlement namens de PVV. Thans is hij zelfstandig adviseur public affairs en aangesloten bij de Partij voor de Toekomst.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Stuger studeerde bestuurskunde in Leiden waarna hij werkte in het bedrijfsleven. Voordat hij zich aansloot bij de LPF was Stuger in de jaren 90 lid van D66 en vervolgens de VVD. Hij was tot zijn Kamerwerk werkzaam als commercieel manager in de automatiseringsbranche. In 2003 werd Stuger partner bij het lobbykantoor Smeets, Stuger & De Vries dat zowel in Den Haag als Brussel actief is. Op 27 juni 2013 richtte hij samen met Jurgen de Vries en oud-Kamerlid Bruno Braakhuis de stichting Bond voor Belastingbetalers op, die als oogmerk doelmatigheid, transparantie en verantwoording van zowel belastinginning als uitgaven van belastinggeld heeft. Daarbij voerde de bond een rechtszaak tegen de vermogensrendementsheffing, die ook werd gewonnen.

Politieke carrière[bewerken | brontekst bewerken]

In de jaren 90 was Stuger lid van D66 en nadien van de VVD.

Lijst Pim Fortuyn[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2002 werd Stuger als 21e kandidaat gekozen in de Tweede Kamer namens de Lijst Pim Fortuyn. Samen met zijn fractiegenoot Joost Eerdmans diende hij een initiatiefvoorstel in over het invoeren van een minimumstraf voor bepaalde geweldsdelicten. Daarnaast pleitte Stuger voor een levenslange gevangenisstraf voor kinderverkrachters en kindermoordenaars.

Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2003 stond Stuger tiende op de lijst van de LPF, te laag om herkozen te worden. Hij werd op 21 september 2006 alsnog beëdigd als Tweede Kamerlid. Hij nam de zetel over die door het vertrek van Gerard van As op 12 september 2006 was vrijgekomen. Inmiddels was hij tot lijsttrekker gekozen voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2006. Hiervoor zegde hij zijn baan op,[1] maar de Lijst Vijf Fortuyn, zoals de lijst toen heette, behaalde geen zetels meer.

Stuger distantieerde zich nadien openlijk van de LPF, noemde zichzelf geen LPF'er en gaf aan achter Fortuyn aan te zijn gelopen omdat hij "zijn ideeën goed vond".[1]

Partij voor de Vrijheid (PVV)[bewerken | brontekst bewerken]

Na de, voor de LVF desastreus verlopen, Tweede Kamerverkiezingen van 2006 sloot Stuger zich aan bij de PVV.

Bij de Europese Parlementsverkiezingen van 2014 werd hij namens de PVV verkozen tot lid van het Europees Parlement.

Bij de Europese Parlementsverkiezingen van 2019 stond Stuger op de tweede plaats van de kandidatenlijst van de PVV, wat onvoldoende was om herkozen te worden: de PVV kreeg pas een zetel na het uittreden van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie. Vervolgens zou de PVV zich opnieuw aansluiten bij de nationalistisch-georiënteerde populistische Europese Fractie ID, die tot aan de verkiezingen bekend was als ENV.

Partij voor de Toekomst & GO[bewerken | brontekst bewerken]

Hierna sloot Stuger zich in april 2020 aan bij de Groep Otten.[2] Toen de groep van Henk Otten samenging met de nieuwe Partij voor de Toekomst van Henk Krol ging Stuger eveneens mee. Later ging de Partij voor de Toekomst verder als Groep Otten.

Politieke opvattingen[bewerken | brontekst bewerken]

Stuger heeft het imago van een populist,[bron?] mede (maar niet geheel) tot stand gebracht door zijn uitlatingen in zijn tijd als lid van de Tweede Kamer en het Europees Parlement. Na de – voor hem – desastreus verlopen verkiezingen sloot hij zich begin 2020 aan bij Groep Otten en brak hij een lans voor een assertief en daadkrachtige vertegenwoordiging van Nederland binnen de Europese Unie.

In het verleden keerde Stuger zich tegen (massa)immigratie en stond hij bekend als eurosceptisch. Binnen het Europees Parlement was hij een van de voorstanders van het afschaffen van de zomer- en wintertijd.

Hij keerde zich regelmatig tegen collega-politici, zowel van andere partijen (Femke Halsema) als binnen zijn eigen gelederen (Harry Wijnschenk), zonder zich daarbij heb beperken tot inhoudelijke argumenten. Ook wordt hij als politiek dwalend gezien.[bron?] Met name in groene en socialistische kringen wordt Stuger weggezet als extreem-rechts en xenofoob.[bron?]

Persoonlijk[bewerken | brontekst bewerken]

Stuger is getrouwd met Esther van Fenema, woont in Bussum en heeft drie kinderen.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]