Omega (letter)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De hoofd- en kleine letter omega
Grieks alfabet
Α α alfa Ν ν nu
Β β bèta Ξ ξ xi
Γ γ gamma Ο ο omikron
Δ δ delta Π π pi
Ε ε epsilon Ρ ρ rho
Ζ ζ zèta Σ σς sigma
Η η èta Τ τ tau
Θ θ thèta Υ υ ypsilon
Ι ι jota Φ φ phi
Κ κ kappa Χ χ chi
Λ λ lambda Ψ ψ psi
Μ μ mu Ω ω omega
Verouderde letters
Digamma uc lc.svg digamma Qoppa uc lc.svg qoppa
Stigma uc lc.svg stigma Sampi uc lc.svg sampi
Heta uc lc.svg heta Sho uc lc.svg sho
San uc lc.svg san

De omega (hoofdletter Ω, onderkast ω, Grieks: ω μεγα, lett. grote o) is de 24e en laatste letter van het Griekse alfabet.

ω' is het Griekse cijfer voor 800 en ,ω dat voor 800 000.

De omega werd in het klassiek Grieks uitgesproken als een /ɔ:/, zoals in door. Het was daarmee de langgerekte tegenhanger van de omikron (de 'kleine o'). In het Nieuwgrieks is er geen verschil in uitspraak meer tussen beide letters.

Als laatste letter van het alfabet werd de omega een metafoor voor het einde, vooral in het christendom dankzij de bijbelse uitdrukking Alfa en Omega, een omschrijving van God als ‘de Eerste en de Laatste’.

Exacte wetenschappen[bewerken]

In de exacte wetenschappen wordt de omega op verschillende manieren toegepast: