Omgevende isotopie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de topologie, een deelgebied van de wiskunde, is een omgevende isotopie (Engels: ambient isotopy, ook wel een h-isotopie genoemd) een soort continue vervorming van een "omgevende ruimte", een variëteit, die een deelvariëteit op een andere deelvariëteit overvoert. In de knopentheorie bijvoorbeeld beschouwt men twee knopen aan elkaar gelijk, wanneer men de ene knoop in de andere kan overvoeren zonder de knoop te breken. Een dergelijke vervorming is een voorbeeld van een omgevende isotopie.

Definitie[bewerken | brontekst bewerken]

Preciezer uitgedrukt, laat en variëteiten zijn en en inbeddingen van in . Een familie continue functies met

heet een omgevende isotopie van op , als

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Armstrong, M.A. , Basic Topology, Undergraduate Texts in Mathematics, Springer-Verlag, 1983