Opperrechter van de Verenigde Staten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Opperrechter van de Verenigde Staten (Engels: Chief Justice of the United States) staat aan het hoofd van de rechterlijke macht van de federale overheid van de Verenigde Staten en is de opperrechter van het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten. De opperrechter is een van de negen rechters in het Amerikaanse Hooggerechtshof; de overige acht zijn de zogenaamde Associate Justices. Van 1789 tot 1866 was de ambtstitel ook wel Chief Justice of the Supreme Court ('Opperrechter van het Hooggerechtshof').

De opperrechter is de voorzitter van het Hooggerechtshof en heeft een grote invloed op de agenda van de rechtbank. In geval van impeachment (een procedure tot afzetting) van een Amerikaanse president (wat twee maal gebeurd is, namelijk bij Andrew Johnson en Bill Clinton), zit de opperrechter het proces voor in de Amerikaanse Senaat. Verder heeft hij tradiotioneel de taak om de president de ambtseed af te nemen tijdens presidentiële inauguraties.

De eerste opperrechter was John Jay; de zeventiende en huidige opperrechter is John G. Roberts, Jr.