Oppervlaktebehandeling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een oppervlaktebehandeling of coating is een handeling waarbij een deklaag op een ondergrond wordt aangebracht. Het doel van een oppervlaktebehandeling is het verfraaien van het uiterlijk, het beschermen van het oppervlak tegen (schadelijke) externe invloeden (corrosie) of het verbeteren van de hechting bij het verf- of lijmproces. Ook kunnen oppervlaktebehandelingen worden toegepast om materiaaleigenschappen te veranderen of om functies te realiseren (schakelingen). Bij metalen kan de oppervlaktebehandeling door een chemische behandeling worden gerealiseerd. Omdat hierbij materiaal wordt omgezet, wordt dit ook wel het opbouwen van een conversielaag genoemd. Bij textiele stoffen kan een coating worden opgebracht voor vocht- en vuilafstoting. Bij filters kan de permeabiliteit worden beïnvloed door een coating op het filteroppervlak aan te brengen.

Toegepaste oppervlaktebehandelingsprocessen zijn:

  A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z  

A[bewerken]

B[bewerken]

C[bewerken]

D[bewerken]

E[bewerken]

F[bewerken]

G[bewerken]

H[bewerken]

I[bewerken]

J[bewerken]

K[bewerken]

L[bewerken]

M[bewerken]

N[bewerken]

O[bewerken]

P[bewerken]

Q[bewerken]

R[bewerken]

S[bewerken]

T[bewerken]

U[bewerken]

V[bewerken]

W[bewerken]

X[bewerken]

Y[bewerken]

Z[bewerken]